Czittamatra: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  10 miesięcy temu
m
Fixed typo
m (int.)
m (Fixed typo)
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z aplikacji mobilnej Z aplikacji iOS
Przykładem są nauki [[zen]]u, [[mahamudra|"mahamudry esencji"]], [[dzogczen]] do których podchodzi się tendencyjnie niczym jak do czittamatry.
 
Zarzuca się im [[subityzm]] – termin określający [[Oświecenie (religie Wschodu)|oświecenie]] (samourzeczywistnienie, samorealizację) w sposób nagły<ref>McRae, John (1991), Shen-hui and the Teaching of Sudden Enlightenment in Early Ch'an Buddhism. In: Peter N. Gregory (editor)(1991), Sudden and Gradual. Approaches to Enlightenment in Chinese Thought, Delhi: Motilal Banarsidass Publishers Private Limited</ref>. W ten sposób próbuje się odróżnić te tradycje od innych, którym zarzuca się [[gradualizm w filozofiach orientalnych|gradualizm]], np. od [[tantry jogi najwyższej|tantr jogi najwyższej]]<ref>Sam Van Schaik "Approaching the Great Perfection: Simultaneous and Gradual Methods of Dzogchen Practice in the Longchen Nyingtig"; s. 16; Wisdom Publications; 2004; {{ISBN|0-86171-370-2}}</ref>, czy od praktyk [[mahajana|mahajany]] "sześciu wyzwalających aktywności" ([[sanskryt]] pāramitā). Ponadto zarzuca się [[nihilizm]] argumentując, że promują np. "bezwisiłkowebezwysiłkowe" oświecenie, tzw. "samo-wyzwolenie", bez potrzeby stosowania się do zasad [[etyka|etycznych]] czy innych przygotowań.
 
Tymczasem np. dzogczen często jest zwany „ścieżką samo-wyzwolenia” (Wylie. rang grol lam), gdyż podobnie jak "aspekt zależny (2)" jogaczary naucza on, że "od samego początku praktyki" ma się dostęp do rigpy, kontynuując praktykę aż do stanu pełnej realizacji "trzech ciał Buddy".
50

edycji