Medal Waleczności (Austria): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  5 miesięcy temu
(szablon)
 
 
== Historia ==
Złoty lub srebrny medal dla żołnierzy i [[podoficer]]ów wyróżniających się w walce został po raz pierwszy ustanowiony 19 lipca [[1789]] przez cesarza [[Józef II Habsburg|Józefa II]]. Od 1809 otrzymał on nazwę Medal Waleczności (''Tapferkeitsmedaille''). W 1848 podzielono srebrny medal na dwa stopnie: srebrny duży i srebrny mały), a 14 lutego 1915 cesarz [[Franciszek Józef I|Franciszek Józef]] wprowadził stopień brązowy.
 
Medal ten do 1917 mógł być nadawany jedynie żołnierzom i podoficerom. Od 15 września 1917 nadawano złoty i srebrny medal także [[oficer (wojsko)|oficerom]] – wersja oficerska wyróżniała się złotą lub srebrną literą "K"„K” na wstążce. Medale dla żołnierzy i podoficerów nadawali dowódcy, natomiast medale oficerskie – cesarz.
 
Nagrodzeni złotym lub srebrnym Medalem Waleczności mieli prawo do dożywotniej pensji miesięcznej, w wysokości (w październiku 1914): 30 koron za złoty medal, 15 i 7,50 koron za srebrny duży i mały.
 
== Wygląd ==
Medal jest w kształcie okręgu, z profilem głowy panującego cesarza na awersie, otoczonej napisem. W przypadku Franciszka Józefa, profil jego głowy zmieniał się trzykrotnie podczas długiego panowania, a napis od 1859 brzmiał: "FRANZ„FRANZ JOSEPH I. V. G. G. KAISER V. OESTERREICH"OESTERREICH”. Na rewersie widniało sześć skrzyżowanych flag otoczonych wieńcem laurowym i napis: "Der„Der Tapferkeit"Tapferkeit”. Od 4 kwietnia 1917, po śmierci cesarza Franciszka Józefa, na awersie widniał portret cesarza [[Karol I Habsburg|Karola]] otoczony napisem: "CAROLVS„CAROLVS D. G. IMP. AVST. REX BOH. ETC. ET REX APOST. HVNG.", a na rewersie napis: "FORTITVDINI"„FORTITVDINI”.
 
Średnica medali złotego i srebrnego I klasy wynosi 40 mm (masa odpowiednio 28 g i 17 g), a średnica medalu srebrnego II klasy i brązowego wynosi 31 mm. Od [[1848]] medal jest zawieszony na trójkątnej biało-czerwonej wstążce. Dekret z 29 listopada 1915 wprowadził metalowe poprzeczki szerokości 8 mm na wstążce, oznaczające kolejne nadania medalu.
 
== Odznaczeni ==
Najczęściej dekorowanym podoficerem armii austro-węgierskiej był [[as myśliwski]] [[Julius Arigi]], który otrzymał czterokrotnie złoty Medal Waleczności, czterokrotnie duży srebrny i dwukrotnie mały srebrny medal i dwa brązowe<ref>Johann Stolzer, Christian Steeb: ''Österreichs Orden vom Mittelalter bis zur Gegenwart''. Graz 1996, s. 242.</ref>. Oprócz niego, czterokrotnie złoty medal otrzymał jedynie as [[Kurt Gruber]], a 6 osób otrzymało go trzykrotnie (z tego 3 pośmiertnie)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.austro-hungarian-army.co.uk/gtmbars.htm | tytuł = Winners of the Golden Bravery Medal with bars for repeat awards | opublikowany = austro-hungarian-army.co.uk | język = en | data dostępu = 2017-07-29}}</ref>. Zgodnie z praktyką dowództwa austriackiego, laureatów złotego medalu starano się odsyłać do służby tyłowej, wyjątek czyniono jedynie dla lotników. Po I wojnie światowej medal został zniesiony wraz z rozpadem cesarstwa austriackiego. Podczas I wojny światowej nadano ok. 3700 medali złotych, 143 tys. dużych srebrnych, 384 tys. małych srebrnych i 950 tys. brązowych.
{{Kategoria główna|Odznaczeni Medalem Waleczności}}
{{Kategoria główna|Polacy odznaczeni Medalem Waleczności}}
 
== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | autor = Wiesław Bończa-Tomaszewski | tytuł = Kodeks orderowy. Przepisy obowiązujące posiadaczy orderów, odznaczeń, medali i odznak |url = http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=85516|wydawca = Główna Księgarnia Wojskowa, Drukarnia Narodowa | miejsce = Warszawa-Kraków | data = 1939 | strony = 283| url = http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=85516}}
* [http://www.austro-hungarian-army.co.uk/bravmed.htm The Austrian Golden, Silver and Bronze Bravery Medals 1914-1918] ([[język angielski|ang.]])