Ludwik Ferdynand de France: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 30 bajtów ,  5 miesięcy temu
m
m (infobox, dynastia)
'''Ludwik Ferdynand Burbon''', [[Język francuski|fr.]] ''Louis, dauphin de France'' lub ''Louis de France'' (ur. [[4 września]] [[1729]], w [[Wersal]]u, zm. [[20 grudnia]] [[1765]], w [[Fontainebleau]]) – najstarszy syn króla [[Francja|Francji]] [[Ludwik XV|Ludwika XV]] i jego żony [[Maria Leszczyńska|Marii Leszczyńskiej]].
 
Urodził się jako czwarte dziecko i pierwszy długo wyczekiwany syn pary królewskiej. Wszystkie duże miasta Francji uczciły jego narodziny fajerwerkami. Od urodzenia nosił tytuł [[Delfin Francji|delfina]] – następcy tronu Francji, jednak nigdy nie został królem, bo zmarł na gruźlicę przed swoim ojcem. Zgodnie z tradycją dynastii królewskiej, został ochrzczony zaraz po urodzeniu bez nadania imienia, w prywatnej ceremonii przez kardynała Armanda de Rohan. [[27 kwietnia]] [[1737]], w wieku 7 lat został ochrzczony w ceremonii publicznej i wtedy nadano mu imię Ludwik. Jego rodzicami chrzestnymi zostali: [[Ludwik I Burbon-Orleański|Ludwik I]], książę [[Orlean]]u, i [[Ludwika Franciszka Burbon|Ludwika Franciszka, księżna Burbon]] (wdowa po [[Ludwik III Burbon-Condé|Ludwiku III]], księciu Kondeuszu).
[[Plik:MariaLeszczynska05.jpg|thumb|230px|left|Mały Ludwik Ferdynand z matką]]
Ludwik był pulchnym mężczyzną. Świetnie wykształcony i kulturalny, był pilnym uczniem i znawcą muzyki. Wolał prowadzić konwersację niż uczestniczyć w polowaniach, balach czy spektaklach. Był bardzo wyczulony na punkcie moralności, co popierała jego druga żona oraz [[jezuici]]. Był wręcz [[Dewocja|dewotem]], mocno wspierał jezuitów, podobnie jak wcześniej jego matka, a następnie jego siostry. W oczach sióstr był idealnym chrześcijańskim księciem, który silnie kontrastował z postawą ich ojca – wiecznego kobieciarza. Ludwik był przez ojca trzymany z dala od spraw państwowych. Jego ojcu nie podobało się, że syn przewodzi partii dewotów, którzy liczyli, że po wstąpieniu Ludwika na tron dostaną nieograniczoną władzę. Ludwik zmarł jednak w [[Fontainebleau]], w wieku 36 lat. Kiedy umierał, wciąż żył jego ojciec, jego matka a nawet ojciec jego matki – król [[Stanisław Leszczyński]], książę [[Lotaryngia|Lotaryngii]]. Ludwik został pochowany w katedrze Świętego Stefana w [[Sens (miasto)|Sens]]. Jego serce pochowano w [[bazylika Saint-Denis|bazylice Saint-Denis]].
63 165

edycji