Alexander Gauland: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 6 bajtów ,  1 rok temu
→‎Życiorys: drobne redakcyjne
(dr red.)
(→‎Życiorys: drobne redakcyjne)
Jesienią 2012 był w kilkuosobowym gronie, które powołało inicjatywę „Wahlalternative 2013”, na bazie której w 2013 utworzono Alternatywę dla Niemiec<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.welt.de/politik/deutschland/article109606449/Enttaeuschte-CDU-Politiker-gruenden-Wahlalternative.html|tytuł=Enttäuschte CDU-Politiker gründen Wahlalternative|data=4 października 2012|opublikowany=welt.de|data dostępu=2017-10-07|język=de}}</ref>. W ramach AfD został zastępcą rzecznika krajowego i liderem struktur partii w [[Brandenburgia|Brandenburgii]]<ref name="afd"/>. W 2014 był głównym kandydatem tego ugrupowania w wyborach do [[Landtag (Niemcy)|landtagu]], w których uzyskał mandat deputowanego<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.welt.de/politik/deutschland/article133054150/Gauland-gibt-den-Staatsmann-geht-die-AfD-da-mit.html|tytuł=Gauland gibt den Staatsmann – geht die AfD da mit?|data=8 października 2014|opublikowany=welt.de|data dostępu=2017-10-07|język=de}}</ref>.
 
Gdy w kwietniu 2017 [[Frauke Petry]] zrezygnowała z byciakandydowania kandydatkąz ramienia AfD na kanclerza, partia jako swoich głównych kandydatów do [[wybory parlamentarne w Niemczech w 2017 roku|wyborów parlamentarnych we wrześniu 2017]] wskazała [[Alice Weidel]] i Alexandra Gaulanda<ref name="dw">{{Cytuj stronę|url=http://www.dw.com/en/afds-alice-weidel-the-pride-of-the-populists-a-mystery-to-everyone-else/a-40356769|tytuł=AfD's Alice Weidel: The pride of the populists, a mystery to everyone else|data=4 września 2017|opublikowany=dw.com|data dostępu=2017-10-07|język=en}}</ref>. Prowadzone przez nich ugrupowanie odniosło sukces wyborczy, wchodząc po raz pierwszy do [[Bundestag]]u jako trzecia siła parlamentarna<ref name="tvn24.pl">{{Cytuj stronę | url = http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/wybory-w-niemczech-kim-jest-alexander-gauland,775669.html | tytuł = Dumny z „osiągnięć niemieckich żołnierzy”, chce usunięcia islamu. Jego partia będzie trzecią siłą |data=24 września 2017 | opublikowany = tvn24.pl | data dostępu = 2017-09-25}}</ref>. Otrzymało około 13% głosów i wprowadziło ponad 90 swoich przedstawicieli do tej izby. Alexander Gauland, któremu przypadł jeden z mandatów poselskich w Bundestagu<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.bundeswahlleiter.de/bundestagswahlen/2017/gewaehlte.html|tytuł=Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen|opublikowany=bundeswahlleiter.de|data dostępu=2017-10-01|język=de}}</ref>, został następnie wybrany na współprzewodniczącego frakcji AfD<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.welt.de/politik/deutschland/article169071624/Gauland-und-Weidel-als-AfD-Fraktionsvorsitzende-gewaehlt.htmlhttps://www.welt.de/politik/deutschland/article169071624/Gauland-und-Weidel-als-AfD-Fraktionsvorsitzende-gewaehlt.html|tytuł=Gauland und Weidel als AfD-Fraktionsvorsitzende gewählt|data=26 września 2017|opublikowany=welt.de|data dostępu=2017-10-07|język=de}}</ref>.
 
W grudniu 2017 został jednym z dwóch przewodniczących AfD (obok [[Jörg Meuthen|Jörga Meuthena]])<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.zeit.de/politik/deutschland/2017-12/afd-waehlt-joerg-meuthen-zum-vorsitzenden|tytuł=Gauland und Meuthen zu Parteivorsitzenden gewählt|data=2 grudnia 2017|opublikowany=zeit.de|data dostępu=2017-12-02|język=de}}</ref>. W listopadzie 2019 na tej funkcji zastąpił go [[Tino Chrupalla]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.sueddeutsche.de/politik/afd-gauland-chrupalla-1.4704551|tytuł=AfD wählt Tino Chrupalla zum Nachfolger von Gauland|data=30 listopada 2019|opublikowany=sueddeutsche.de|data dostępu=2020-01-22|język=de}}</ref>.
1435

edycji