Unia lubelska: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 12 bajtów ,  9 miesięcy temu
(Anulowanie wersji 61562704 autorstwa 2A00:F41:4843:26FC:51EF:8AAC:45D9:E33E (dyskusja))
Znacznik: Anulowanie edycji
5 marca, przy aprobacie litewskich posłów z [[Podlasie|Podlasia]], sejm koronny przegłosował włączenie [[Województwo podlaskie (I Rzeczpospolita)|województwa podlaskiego]] do Korony Królestwa Polskiego. 26 maja do Korony włączono [[Województwo wołyńskie (I Rzeczpospolita)|województwo wołyńskie]], a 6 czerwca [[województwo kijowskie]] i [[województwo bracławskie]]. Szlachcie ruskiej z tych województw pozwolono zachować [[Statuty litewskie|swoje prawa]] i cieszyć się szerokimi wolnościami: językiem urzędowym na tych ziemiach miał być nadal [[język ruski]], a szlachta ruska otrzymywała przywileje identyczne jak szlachta polska<ref>Karol Grunberg, Bolesław Sprengel ''Trudne sąsiedztwo'', Warszawa 2005.</ref>. Status prawny ziem ukrainnych inkorporowanych zbliżony był do [[Autonomia|autonomii]], a szlachta ruska uzyskała miejsca w polskim parlamencie<ref>[[Henryk Litwin]] ''Od Unii Lubelskiej do III rozbioru Rzeczypospolitej. Rzeczpospolita–Ukraina. Szkic wydarzeń politycznych'', [w:] ''Między sobą. Szkice historyczne polsko-ukraińskie'', Lublin 2000, s. 85.</ref>. Mimo szerokich swobód przyznanych [[Rusini|Rusinom]] na ziemiach ukrainnych doszło do niezadowolenia społecznego, które miało pewien wpływ na późniejsze [[powstania kozackie]] przeciw Rzeczypospolitej, z których największym było [[Powstanie Chmielnickiego]].
 
Zastosowana przez króla metoda faktów dokonanych (inkorporacji ziem ruskich do Korony) zmusiła przedstawicieli litewskich do powrotu. 28 marca król zaaprobował nowy projekt unii opracowany przez sejm koronny. W kwietniu do Lublina wrócili [[Starostowie generalni żmudzcy|starosta generalny żmudzki]] [[Jan Hieronimowicz Chodkiewicz]], [[wojewodowie podlascy|wojewoda podlaski]] [[Mikołaj Kiszka (zm. 1587)|Mikołaj Kiszka]], [[kasztelan]] [[witebsk]]i [[Dominik Pac]], [[krajczy wielki litewski]] [[Krzysztof Radziwiłł Piorun]] i [[marszałek nadworny litewski]] [[Ostafi Bohdanowicz Wołłowicz]]. Zdecydowano zwołać na 10 maja sejmiki ziemskie litewskie, które miałyby udzielić swoich pełnomocnictw nowo wybranym posłom.
 
Rokowania wznowiono 7 czerwca, a już 28 czerwca uchwalono zawarcie nowej unii polsko-litewskiej. 1 lipca nastąpiła wymiana dokumentów i zaprzysiężenie podpisanego aktu. 4 lipca król wydał dyplom potwierdzający ten związek. Zaniepokojony poseł rosyjski jeszcze tego samego dnia doniósł carowi Iwanowi IV Groźnemu: ''jedinienje ich w tom, czto im stojati oto wsiech okrain zaodin'' (unia ta polega na tym, że wszystkie prowincje stanowić będą jedno)<ref>[[Władysław Konopczyński]] ''Dzieje Polski nowożytnej'', Warszawa 1936, t. I s. 123.</ref>.
321 140

edycji