Masakra na wzgórzu 303: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  3 miesiące temu
m
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
=== Uwięzienie ===
[[Plik:Hill 303 Survivors.jpg|thumb|Ocalali z masakry]]
Żołnierze, którzy wzięli Amerykanów do niewoli, nie strzegli ich przez następne dwa dni. Istnieją dowody na to, że wartę przy jeńcach pełnili żołnierze 3 Dywizji. Podczas pierwszej nocy w niewoli Koreańczycy dali amerykańskim jeńcom wodę, owoce i papierosy<ref name="Appleman349">{{odn|Appleman|1998|s=349|ref=nie}}</ref>. Ocalali twierdzili, że to było jedyne pożywienie, jakie wróg dał im w ciągu trzech dni ich uwięzienia<ref name="Lucas">{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20120327145823/http://8tharmy.korea.army.mil/20090619-tribute-PFCLucas.asp | tytuł = Soldiers scale Hill 303 in honor of fallen comrades | autor = Adrianna N. Lucas | opublikowany = Eighth United States Army | data = | język = en | data dostępu = 2020-11-22}}</ref>. Amerykanie wykopali dziury w piasku, aby znaleźć pod gruntem większą ilość wody<ref name="Walker"/>. Komuniści zamierzali przenieść ich za Naktong tej nocy, ale ostrzał amerykańskiej artylerii w miejscach przepraw uniemożliwił bezpieczny ruch. W nocy dwóch Amerykanów poluzowało wiązania swoich rąk, powodując pewne zamieszanie. Żołnierze północnokoreańscy zagrozili, że zastrzelą Amerykanów, jeśli się rozwiążą, ale według relacji jednego z ocalałych, nieprzyjacielski oficer zastrzelił jednego ze swoich ludzi za te groźby<ref name="Appleman349"/>. Dwóch schwytanych amerykańskich oficerów – por. Hudspeth, dowódca plutonu moździerzy i por. Cecil Newman, wysunięty obserwator artyleryjscyartyleryjski, według zeznań szer. Freda Ryana, rozmawiali ze sobą o planie ucieczki. Obaj uciekli w nocy, ale zostali schwytani i rozstrzelani. Koreańczycy próbowali ukryć Amerykanów w ciągu dnia i przenieść ich w nocy, ale kontrataki sił amerykańskich uniemożliwiły to<ref name="Walker"/><ref name="McCarthy,Mundt,McLellan,Smith4"/>.
 
Następnego dnia, 16 sierpnia, jeńcy zostali przeniesieni wraz ze swoimi strażnikami. Jeden z żołnierzy, kpr. Roy L. Day Jr., mówił po [[język japoński|japońsku]] i potrafił porozumieć się z niektórymi Koreańczykami. Tego popołudnia dowiedział się, że północnokoreański porucznik powiedział swoim żołnierzom, iż wyda rozkaz zabicia jeńców, jeśli siły amerykańskie zbliżą się nadmiernie<ref name="Appleman349"/><ref name="Chinnery22"/><ref name="Walker"/>. Później tego samego dnia siły amerykańskie zaczęły ponownie atakować wzgórze 303, aby odzyskać straconą pozycję. Kompania B i kilka amerykańskich czołgów po raz drugi próbowało odbić wzgórze, na którym stacjonował wówczas 700-osobowy batalion. 61. batalion artylerii polowej i elementy 82. batalionu artylerii polowej ostrzeliwały wzgórze w ciągu dnia. Tej nocy kompania G zdołała uciec ze wzgórza 303<ref name="Appleman346"/>. Strażnicy zabrali pięciu więźniów amerykańskich; inni nie wiedzieli, co się z nimi stało<ref name="Appleman349"/>.
9589

edycji