Mieczysław Barwicki: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 10 bajtów ,  1 rok temu
m
→‎Życiorys: poprawa linków
m (→‎Życiorys: poprawa linków)
 
 
== Życiorys ==
Był synem [[Kazimierz Barwicki|Kazimierza]] (działacza i [[wydawca|wydawcy]] muzycznego) i Marii z Gummerów. Ukończył w [[Poznań|Poznaniu]] szkołę handlową i został mistrzem drogownictwa. Od 1920 udzielał się w amatorskim ruchu śpiewaczym, m.in. prowadził chóry i orkiestry w podpoznańskim [[Żabikowo|Żabikowie]] (obecnie część [[Luboń)|LuboniaŻabikowie]]), i [[Swarzędz]]u ioraz [[Września|Wrześni]]. Od 1927 był dyrygentem Okręgu II Wielkopolskiego Związku Śpiewaczego, obejmującego [[powiat poznański]]. Wykonywał m.in. dzieła [[Stanisław Moniuszko|Stanisława Moniuszki]], [[Karol Kurpiński|Karola Kurpińskiego]] i [[Feliks Nowowiejski|Feliksa Nowowiejskiego]]. W 1931 zmarł mu ojciec. Podjął część jego obowiązków chóralnych, a także prowadził do 1949 jego wydawnictwo muzyczne w Poznaniu<ref name=ruch>Barbara Zakrzewska-Nikiporczyk, biogram, w: red. Jan Hellwig, ''Amatorski zorganizowany ruch śpiewaczy Wielkopolski w latach 1892–1992'', Wielkopolski Związek Śpiewaczy, Poznań, 1990, s. 338</ref>.
 
W 1939 brał udział w [[kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]]. W 1940 Niemcy wysiedlili jego rodzinę na [[Województwo świętokrzyskie|Kielecczyznę]]. W latach 1941–1942 był więziony przez [[okupacja niemiecka|okupantów niemieckich]]. Od 1942 do 1944 mieszkał w [[Warszawa|Warszawie]]. 23 lutego 1945 powrócił do Poznania. Dzięki zabezpieczeniu przez niego przed Niemcami dużych zasobów materiałów nutowych, możliwa była szybka i skuteczna reaktywacja chórów wielkopolskich<ref name=ruch/>.