Rewolucja kulturalna: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 213 bajtów ,  11 miesięcy temu
→‎Rewolucja kulturalna: Dodanie zdania z przypisem
m (dr. red., lit.)
(→‎Rewolucja kulturalna: Dodanie zdania z przypisem)
18 sierpnia miliony członków Czerwonej Gwardii z całego kraju zgromadziło się na [[plac Niebiańskiego Spokoju|placu Tian’anmen]] w Pekinie na wiecu zorganizowanym przez Przewodniczącego. Mao i Lin Biao ukazali się 11 milionom czerwonogwardzistów, spotykając się z aplauzem tłumu, który w pewnym momencie zaczął skandować na cześć Przewodniczącego ''wan sui'' (dziesięć tysięcy lat; okrzyku tego w przeszłości używano w odniesieniu do cesarzy)<ref name=Polit />. Lin Biao zachęcił czerwonogwardzistów do buntu i zwalczania „starych idei, kultury, zwyczajów i obyczajów”<ref name=OPRES />. Do końca listopada odbyło się jeszcze 7 takich spotkań, początkowo brali w nich udział także liczący na możliwość unormowania sytuacji Liu Shaoqi i Deng Xiaoping<ref name=OPRES />. Mao na żadnym z wieców ani razu nie przemówił do zgromadzonych<ref name=Mysak />.
 
Od spotkania czerwonogwardzistów z Mao 18 sierpnia kraj pogrążył się w rewolucyjnym chaosie<ref name=Polit />. Czerwonogwardziści zaczynali od rozprowadzania propagandowych ulotek i broszur oraz list nazwisk rzekomych kontrrewolucjonistów, a także odgrywania zaimprowizowanych sztuk o propagandowej treści. Następnym krokiem były publiczne kampanie oszczercze wobec „kontrrewolucjonistów”, tortury i rabowanie ich domów. W tym okresie 77 000 osób zostało wydalonych ze swoich domów w Pekinie.<ref>{{Cytuj |autor = Walder, A, G. |rozdział = Fractured Rebellion |tytuł = China Under Mao. A Revolution Derailed |data = 2015}}</ref> Czerwonogwardziści w ramach walki z „[[cztery stare rzeczy|czterema starymi rzeczami]]” wdzierali się do domów i niszczyli wszystkie „burżuazyjne” sprzęty, takie jak drogie meble, książki, szachy, eleganckie ubrania, płyty gramofonowe<ref name=Polit /><ref name=OPRES />. Zabroniono także śpiewania dzieciom kołysanek, puszczania latawców, urządzania wesel i pogrzebów, kobietom obcinano długie włosy<ref name=Polit />. Bandy czerwonogwardzistów rabowały także muzea, niszczyły zabytki i dzieła sztuki. Chcąc zminimalizować straty premier [[Zhou Enlai]] wysłał wojsko do otoczenia i obrony ważniejszych obiektów takich jak [[Zakazane Miasto]], jednak czerwonogwardziści zdołali zniszczyć m.in. mury miejskie Pekinu<ref name=Polit />. Prześladowano intelektualistów, uczniów zachęcano do szykanowania i poniżania nauczycieli.
 
Na kilka lat całkowicie zamarła chińska kultura. Poza dziełami [[Józef Stalin|Stalina]] i [[Enver Hoxha|Envera Hodży]] przestały ukazywać się zagraniczne książki<ref name=Polit />. Pod auspicjami Jiang Qing rozpoczęto doszczętne niszczenie tradycyjnej [[opera chińska|opery chińskiej]], próbując w jej miejsce wprowadzić nową „operę rewolucyjną”. W latach 1967–1972 nie nakręcono w Chinach żadnego filmu fabularnego<ref name=Polit />.
48

edycji