Amy Beach: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 40 bajtów ,  3 miesiące temu
m
drobne redakcyjne
(drobne merytoryczne, drobne redakcyjne, wikizacja)
m (drobne redakcyjne)
 
== Życiorys ==
Była córką Charlesa Abbotta Cheneya, fabrykanta papierniczego i importera oraz Clary Imogene Marcy Cheney, utalentowanej nieprofesjonalnej śpiewaczki i pianistki. Miała bardzo wcześnie objawić swoje talenty muzyczne. Mając rok, była w stanie zaśpiewać czysto i zawszezaśpiewać w tym samymjednym kluczu czterdzieści melodii oraz wtórowaćimprowizować matcekontrapunkt drugimdo głosemmelodii śpiewanych przez matkę. W wieku trzech lat samodzielnie nauczyła się czytać, a. jakoJako czterolatka komponowała utwory fortepianowe w myślach i potrafiła je później spisać., Potrafiłaumiała wówczas także grać ze słuchu, włączając w tymto skomplikowane utwory czterogłosowe){{r|grove}}. Około 1871 rodzina przeniosła się do [[Chelsea (Massachusetts)|Chelsea]] w stanie [[Massachusetts]]. Kiedy Amy miała sześć lat, rozpoczęła naukę gry na fortepianie pod opieką swojej matki, a już rok później dawała publiczne recitale, prezentując utwory [[Georg Friedrich Händel|Händla]], [[Ludwig van Beethoven|Beethovena]] oraz [[Fryderyk Chopin|Chopina]], jak i własne.
 
W 1875 rodzina przeniosła się ponownie, tym razem do [[Boston]]u. Tutaj Amy pobierała lekcje fortepianu u [[Ernst Perabo|Ernsta Perabo]], a potem [[Carl Baermann|Carla Baermanna]], a także przez rok uczyła się harmonii i kontrapunktu u Juniusa W. Hilla. 24 października 1883 zadebiutowała w Bostonie jako pianistka, wykonując ''Rondo'' Es-dur [[Fryderyk Chopin|Chopina]] i ''Koncert fortepianowy'' g-moll [[Ignaz Moscheles|Moschelesa]] z orkiestrą pod batutą [[Adolf Neuendorf|Adolfa Neuendorfa]]. Współpracowała regularnie z [[Boston Symphony Orchestra]] i dyrygentem [[Wilhelm Gerick|Wilhelmem Gerickem]]. W 1885 wzięła ślub z Henrym Harrisem Aubreyem Beachem (1843–1910), lekarzem i nauczycielem akademickim na [[Harvard University|Uniwersytecie Harvarda]], gdzie wykładał anatomię. Na życzenie męża ograniczyła działalność koncertową do dorocznych charytatywnych recitali, przenosząc swoją uwagę na dziedzinę kompozycji. Za radą Gericke'a rozpoczęła samodzielną naukę warsztatu kompozytorskiego metodą poznawania dzieł dawnych mistrzów{{r|grove}}. Korzystała z różnorodnych tekstów teoretycznych, a także z podręczników-traktatów [[Hector Berlioz|Hectora Berlioza]] i [[François-Auguste Gevaert|François-Auguste'a Gevaerta]], które tłumaczyła na angielski.