Kościół ewangelicki na Podgórzu: Różnice pomiędzy wersjami

linki zewnętrzne
m (Runab przeniósł stronę Wikipedysta:Runab/Kościół ewangelicki na Podgórzu do Kościół ewangelicki na Podgórzu: Stub, ale nadaje się do przestrzeni głównej)
(linki zewnętrzne)
|www =
}}
'''Kościół ewangelicko-unijny na Podgórzu''' – nieistniejący kościół [[Superintendentura Toruń Ewangelickiego Kościoła Unijnego|ewangelicko-unijny]] budowany w latach 1896–1897, mieszczący się naprzy ulicy Poznańskiej 127. Kościół należał do parafii powstałej w 1893 roku{{odn|Kluczwajd|2018|s=112}}.
 
== Architektura ==
Był to gmach w stylu [[Neogotyk|neogotyckim]] o wymiarach 30 x 12,8 m i wysokości 6,25–7,6 m. Dach był pokryty papą. Do kościoła przynależała niewielka [[zakrystia]] i dwuklasowa szkoła, połączona korytarzem z kościołem. Choć świątynia była odsunięta od głównej ulicy, wejście mieściło się od jej strony{{odn|Kluczwajd|2018|s=112}}.
 
== Historia ==
We wrześniu 1939 roku armia niemiecka zbombardowała kościół. Prawdopodobnie w kościele mieściło się stanowisko obrony przeciwlotniczej{{R|nowosci}}. W kwietniu 1942 roku Niemcy zarekwirowali dzwony brązowe o wadze od 675 do 1050 kg{{odn|Kozłowski|2003|s=152}}. W czerwcu 1945 roku dzwony wróciły przeniesiono do [[Kościół św. Szczepana w Toruniu|Kościoła św. Szczepana]] (o nie zabiegał również ksiądz Bernard Polzin z [[Parafia św. Apostołów Piotra i Pawła w Toruniu|parafii św. Apostołów Piotra i Pawła]]){{R|nowosci}}{{odn|Kozłowski|2003|s=152}}. Pismo w sprawie przydzielenia dzwonów do kościoła św. Szczepana pochodzi z 7 sierpnia 1945 roku{{odn|Kozłowski|2003|s=152}}. Zburzony budynek rozebrano{{R|nowosci}}.
 
Obecnie teren, na którym znajdował się kościół, należy do osoby prywatnej. Na miejscu plebanii mieści się dziś [[Budynek Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Toruniu|Zespół Opiekuńczo-Leczniczy ss. serafitek]]{{odn|Kluczwajd|2018|s=112}}.
 
== Zobacz też ==