Philippe Pétain: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 21 bajtów ,  11 miesięcy temu
m
m (szablon)
 
W kwietniu 1945 powrócił dobrowolnie ze [[Szwajcaria|Szwajcarii]] do wolnej już Francji, gdzie oddał się w ręce władz francuskich. Chciał procesu sądowego w swojej sprawie. Rozprawa przed paryskim Trybunałem Stanu rozpoczęła się 23 lipca 1945. W skład sądu wchodzili francuscy parlamentarzyści, którzy 5 lat wcześniej przekazali władzę w jego ręce oraz sędziowie i uczestnicy ruchu oporu. Przed procesem został [[Degradacja (wojsko)|zdegradowany]]. Rozprawie przewodniczył Paul Mongibeaux. Postawione zarzuty to: zaakceptowanie porażki militarnej w 1940, przekroczenie uprawnień przyznanych przez Zgromadzenie Narodowe, polityka kolaboracji z III Rzeszą, dostarczanie siły roboczej i surowców dla przemysłu wojennego Niemiec (akt oskarżenia nie wspominał o odpowiedzialności za wywiezienie z Francji do obozów koncentracyjnych ponad 75 tys. Żydów). Prokurator Mornet nie wahał się używać określenia „zdrada narodowa”. Żądał dla Pétaina kary śmierci mówiąc, że nawet tak znamienite nazwisko nie może chronić zdrajcy.
Proces toczył się z udziałem i innych oskarżonych. Występowali w nim m.in. [[Pierre Laval]] – b. premier rządu Vichy, [[Joseph Darnand]] – szef prohitlerowskiej milicji. W sądzie zeznawali: Paul Reynaud – były premier i gen. [[Maxime Weygand]] (znany z polskiego [[Bitwa Warszawska|„cudu nad Wisłą”]]). Pétain był w sali sądowej w mundurze ze wszystkimi odznaczeniami bojowymi bez stopnia wojskowego. W ręku trzymał marszałkowską buławę i marszałkowskie kepi. W rozprawie zabrał głos tylko raz, wygłaszając oświadczenie do Trybunału – w którym zawarł słowa: „na waszą ocenę odpowiada Bóg i potomność”, „niech mnie osądzi Francja”.
 
15 sierpnia 1945 o godzinie czwartej rano Pétain poznał wyrok specjalnego Trybunału Stanu, powołanego dekretem przywódcy Wolnych Francuzów gen. Charles’a de Gaulle’a. Trybunał Stanu podtrzymał argumenty oskarżenia i skazał Philippe’a Pétaina na karę śmierci przez [[rozstrzelanie]], jednocześnie apelując do de Gaulle’a o odstąpienie od wykonania kary śmierci ze względu na wiek. Z powodu podeszłego wieku Pétaina (89 lat) i jego zasług dla Francji w I wojnie światowej generał de Gaulle ostatecznie zamienił mu karę na dożywotnie więzienie na wyspie [[Île d’Yeu]], u zachodniego wybrzeża Francji – [[Bretania|Bretanii]].
24

edycje