Andrzej Korzyński: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 890 bajtów ,  2 miesiące temu
drobne redakcyjne
(drobne redakcyjne)
(drobne redakcyjne)
W 1965 wspólnie z [[Mateusz Święcicki|Mateuszem Święcickim]] i [[Witold Pograniczny|Witoldem Pogranicznym]] założył Radiowe Studio „Rytm”, które przez kolejnych osiem lat prezentowano m.in. twórczość młodych muzyków wykonujących [[bigbit]]. Na falach Radiowego Studio „Rytm” debiutowali tacy dziennikarze muzyczni jak [[Andrzej Turski]], [[Piotr Kaczkowski]] i [[Maria Szabłowska]]<ref name="Culture.pl" />. W 1969 wyjechał do Francji w ramach kontraktu z wytwórnią filmową [[20th Century Studios|20th Century Fox]]. W 1970 skomponował ścieżkę dźwiękową do filmu wytwórni [[Warner Bros.]] ''Germania 7 donne a testa''. W latach 70. prowadził zespół [[Arp Life]], który wykorzystywał pionierską wtedy [[Muzyka elektroniczna|muzykę elektroniczną]] z [[syntezator]]ów, m.in. do filmu ''W pustyni i w puszczy''. W 1973 podpisał umowę na udźwiękowienie piętnastu filmów wytwórni [[DEFA]] z [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]], a 1986 pracował także dla zachodnioniemieckich wytwórni takich jak FILM POOL i [[Bavaria Film]]<ref name="Culture.pl" />.
 
Andrzej Korzyński przez wiele lat współpracował z reżyserem [[Andrzej Żuławski|Andrzejem Żuławskim]], skomponował ścieżkę dźwiękową do takich jego filmów jak ''[[Pieśń triumfującej miłości]]'', ''[[Trzecia część nocy]]'', ''[[Na srebrnym globie (film)|Na srebrnym globie]]'', ''[[Opętanie (film 1981)|Opętanie]]'' i ''Kosmos''. W 2019 stworzył muzykę do filmu ''[[Mowa ptaków]]'' w reżyserii [[Xawery Żuławski|Xawerego Żuławskiego]] na podstawie scenariusza jego zmarłego ojca<ref name="Culture.pl" />. Skomponował także muzykę do filmów ''[[Człowiek z żelaza]]'' [[Andrzej Wajda|Andrzeja Wajdy]], ''[[Ocalenie]]'' [[Edward Żebrowski|Edwarda Żebrowskiego]], ''[[Pierścień i róża]]'' [[Jerzy Gruza|Jerzego Gruzy]] i ''[[Akademia pana Kleksa (film)|Akademia pana Kleksa]]'' [[Krzysztof Gradowski|Krzysztofa Gradowskiego]]<ref name="Culture.pl" />. Jest również twórcą postaci [[Franek Kimono|Franka Kimono]] i autorem słów przeboju [[disco polo]] ''[[Mydełko Fa]]''<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Franek Kimono rozjaśniał świat. Rozmawiamy z twórcą kultowych piosenek | url = https://www.legalnakultura.pl/pl/czytelnia-kulturalna/rozmowy/news/2987,andrzej-korzynski | opublikowany = legalnakultura.pl |data = 2018-05-30 | data dostępu = 2021-01-08}}</ref>.
 
Jest twórcą popularnej w latach 80. postaci [[Franek Kimono|Franka Kimono]], w którą wcielał się aktor [[Piotr Fronczewski]], a także autorem wykonywanych przez niego piosenek. W 1991 napisał z kolei słowa do piosenki ''[[Mydełko Fa]]'' wykonywanej przez [[Marlena Drozdowska|Marlenę Drozdowską]] i [[Marek Kondrat|Marka Kondrata]]. W założeniu utwór miał być parodią chodnikowo-straganowych przebojów, inspirowaną „infantylną i pretensjonalną” reklamą mydła Fa, lecz stał się on jednym z pierwszych polskich przebojów [[disco polo]]<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Franek Kimono rozjaśniał świat. Rozmawiamy z twórcą kultowych piosenek | url = https://www.legalnakultura.pl/pl/czytelnia-kulturalna/rozmowy/news/2987,andrzej-korzynski | opublikowany = legalnakultura.pl |data = 2018-05-30 | data dostępu = 2021-01-08}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Kręte ścieżki "ojca" Franka Kimono | url = https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/1530061,1,krete-sciezki-ojca-franka-kimono.read | opublikowany = Polityka |data = 2012-09-04 | data dostępu = 2021-02-27}}</ref>.
 
W 2016 powstał film dokumentalny ''Andrzej Korzyński. Zagubiony diament'' w reżyserii [[Grzegorz Brzozowicz|Grzegorza Brzozowicza]], opowiadający o życiu i twórczości kompozytora<ref>{{Filmpolski|film|1242525|Andrzej Korzyński. Zagubiony diament}}</ref>. W 2018 ukazała się książka ''Znam wszystkie Wasze numery'' będąca wywiadem-rzeką z Andrzejem Korzyńskim przeprowadzonym przez dziennikarkę Marię Szabłowską<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Znam wszystkie Wasze numery | url = https://www.swiatksiazki.pl/znam-wszystkie-wasze-numery-6374302-ksiazka.html/ | opublikowany = Świat Książki |data dostępu = 2021-02-27}}</ref>.
 
JegoSyn synAndrzeja Korzyńskiego, [[Mikołaj Korzyński]], jest scenarzystą filmów ''[[Chłopaki nie płaczą (film)|Chłopaki nie płaczą]]'' i ''[[Poranek kojota]]''<ref>{{Filmpolski|osoba|1125440|Mikołaj Korzyński}}</ref>.
 
== Nagrody i odznaczenia ==
* 1977: Nagroda za muzykę do filmu ''[[Czerwone ciernie]]'' na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w [[Gdańsk]]u<ref>{{Filmpolski|osoba|11305|Andrzej Korzyński}}</ref>
* 2017: Srebrny Medal Zasłużony Kulturze [[Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”|Gloria Artis]] – Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis | url = http://mkidn.gov.pl/pages/strona-glowna/ministerstwo/odznaczenia/medal-zasluzony-kulturze---gloria-artis.php | opublikowany = www.mkidn.gov.pl |data dostępu = 2020-06-21}}</ref>{{r|Glorie Artis dla wybitnych}}
* 2018: Nagroda „Człowieka ze Złotym Uchem” na Festiwalu Soundedit za „wybitne dokonania w dziedzinie produkcji muzycznej”<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Nagroda „Człowiek ze Złotym Uchem” | url = https://soundedit.pl/nagroda/ | opublikowany = soundedit.pl |data dostępu = 2021-02-26}}</ref>
14 312

edycji