Henryk Kostrzewa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 583 bajty ,  1 miesiąc temu
drobne merytoryczne, źródła/przypisy
(drobne merytoryczne)
(drobne merytoryczne, źródła/przypisy)
Od 1 lipca 1953 r. do 31 lipca 1958 r. instruktor Wydziału/Oddziału I ZSW, następnie inspektor Oddziału Organizacyjnego (1958-1961). Inspektor - [[sędzia]] [[Najwyższy Sąd Wojskowy|Najwyższego Sądu Wojskowego]] (1961-1962).
 
Sędzia Izby Wojskowej (1962-1964), następnie szef Wydziału I Izby Wojskowej Sądu Najwyższego (1964) oraz Wydziału II Izby Wojskowej (1964-1967) Sądu Najwyższego. W latach 1967-1969 zastępca prezesa Izby Wojskowej Sądu Najwyższego. Od 1984 do 1990 naczelny prokurator wojskowy. W lipcu 1989 r. jako naczelny prokurator wojskowy odmówił uznania rtm. [[Witold Pilecki|Witolda Pileckiego]] za niewinnego. W swojej odpowiedzi stwierdził: „Nie negując zasług Witolda Pileckiego w czasie wojny i aktywnej walki z okupantem hitlerowskim, niestety brak jest podstaw do pełnej rehabilitacji wyżej wymienionego w odniesieniu do jego działalności w latach powojennych”.
 
W okresie [[Stan wojenny w Polsce (1981–1983)|stanu wojennego]] w Polsce (1981–1983) był pełnomocnikiem [[Komitet Obrony Kraju|Komitetu Obrony Kraju]] – komisarzem wojskowym w [[Ministerstwo Sprawiedliwości|Ministerstwie Sprawiedliwości]]<ref>[[Zbigniew Bujak]], "Prawa człowieka i obywatela w PRL. 13.XII.1981 - 31.XII.1982", z serii "Biblioteka Kultury", tom 49 (Dokumenty), [[Instytut Literacki|Instytut Literacki w Paryżu]], 1983, s. 98 </ref>.
 
Od 1984 do 1990 Naczelny Prokurator Wojskowy - zastępca Prokuratora Generalnego PRL. W lipcu 1989 r. jako naczelny prokurator wojskowy odmówił uznania rtm. [[Witold Pilecki|Witolda Pileckiego]] za niewinnego. W swojej odpowiedzi stwierdził: „Nie negując zasług Witolda Pileckiego w czasie wojny i aktywnej walki z okupantem hitlerowskim, niestety brak jest podstaw do pełnej rehabilitacji wyżej wymienionego w odniesieniu do jego działalności w latach powojennych”.
 
W latach 1985-1989 zastępca członka [[Trybunału Stanu|Trybunał Stanu]]. Przeniesiony w stan spoczynku 29 grudnia 1990.
 
WZa okresiedziałalność gdyna Henrykstanowisku Kostrzewa był szefemszefa prokuratury wojskowej PRL, [[IPN]] chciał postawić muKostrzewie zarzuty dotyczące udziału w bezprawnym pozbawieniu wolności 5 szpiegów wymienionych w czerwcu 1985 r. na [[Marian Zacharski|Mariana Zacharskiego]], jednak śledztwo utknęło po decyzji prokuratorskiego sądu dyscyplinarnego z 2011 r., odmawiającego uchylenia immunitetu Henrykowi Kostrzewie.
 
28 czerwca 2013 r. pion śledczy warszawskiego oddziału [[IPN]] skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie akt oskarżenia przeciwko Henrykowi Kostrzewie. Jak poinformował p.o. naczelnik warszawskiego pionu śledczego prok. [[Marcin Gołębiewicz]], Henryk Kostrzewa „jako sędzia Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie – funkcjonariusz państwa komunistycznego działający w strukturach systemu państwa totalitarnego, posługującego się na wielką skalę terrorem dla realizacji celów politycznych i społecznych, w okresie od marca 1952 r. do czerwca 1953 r., będąc zobowiązanym do zgodnego z ówcześnie obowiązującymi przepisami przedłużania okresu stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres powyżej 6 miesięcy, nie dopełniał obowiązków w zakresie kontroli zasadności i terminowości podejmowanych w tym zakresie czynności procesowych, w przebiegu śledztw MBP w Warszawie prowadzonych przeciwko Leonowi Ch., Barbarze M. i Janowi O., co skutkowało bezprawnym pozbawieniem wolności pokrzywdzonych z powodu ich wcześniejszej działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego w strukturach organizacji niepodległościowych”, tj. o popełnienie przestępstw z art. 248 § 2kk z 1932 r. w zw. z art. 2 ust.1 i art. 3 ustawy z dn. 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Pokrzywdzeni (m.in. zmarła w 1990 roku znana działaczka PSL [[Barbara Matusowa]]) byli członkami organizacji: Obrońcy Korony, Podziemna Organizacja Wolność i Niepodległość, PSL i AK. Czyny zarzucone oskarżonemu zagrożone są karą pozbawienia wolności do lat 10. Henryk Kostrzewa nie przyznał się do stawianych mu zarzutów.
{{SORTUJ:Kostrzewa, Henryk}}
[[Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Komisarze wojskowi w stanie wojennym w Polsce 1981–1983]]
[[Kategoria:Naczelni prokuratorzy wojskowi Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989)]]