Reforma rolna w Polsce (1944): Różnice pomiędzy wersjami

(Anulowanie wersji 61683006 autorstwa 193.24.244.105 (dyskusja) przypisy to co innego, tutaj potrzebny był link wewnętrzny)
* stanowiące własność lub współwłasność osób fizycznych lub prawnych, jeżeli ich rozmiar łączny przekracza bądź 100 ha powierzchni ogólnej, bądź 50 [[Hektar|ha]] [[Użytki rolne|użytków rolnych]], a na terenie województw poznańskiego, pomorskiego, śląskiego, jeśli ich rozmiar łączny przekracza 100 ha powierzchni ogólnej, niezależnie od wielkości użytków rolnych tej powierzchni.
 
Należy dodać że radykalni [[Ruch ludowy|ludowcy]], wśród nich [[Jan Czechowski]], proponowali aby obniżyć pułap parcelowanych majątków z 50 do 35 ha. Jednak propozycja upadła ze względu na to że mogłaby naruszyć interesy bogatych chłopów<ref>Henryk Słabek, ''Dzieje polskiej reformy rolnej 1944-48'', Warszawa 1972, s. 65.</ref>.
 
Właściciele za przejęty i rozparcelowany majątek otrzymywali dożywotnie zaopatrzenie w wysokości pensji urzędniczej VI grupy. [[Ziemiaństwo|Ziemianie]] zasłużeni w walce z okupantem niemieckim otrzymywali zaopatrzenie wyższe od przeciętnego<ref>[[Norbert Kołomejczyk]], [[Bronisław Syzdek]], ''Polska w latach 1944–1949'', Warszawa 1971, s. 48.</ref><ref>Henryk Słabek, ''Dzieje polskiej reformy rolnej 1944-48'', Warszawa 1972, s. 288, 289.</ref>. Tak zwaną rentę ziemiańską ograniczono wkrótce do osób niezdolnych do pracy, później zamieniono na rentę inwalidzką w najniższym wymiarze<ref>Agnieszka Łuczak, ''Ziemiaństwo wielkopolskie w czasie reformy rolnej'', „[[Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej|Biuletyn IPN]]” 1 (12)/2002, wyd. [[Instytut Pamięci Narodowej]] Warszawa 2002, s. 39.</ref>.