Nasciturus: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 41 bajtów ,  2 miesiące temu
drobne redakcyjne
(Anulowanie wersji 62967473 autorstwa Michał Lew (dyskusja) Przywrócone słowa są cytatem z P. Niczyporuk, ''Prywatnoprawna..., s. 30. Cofnięta edycja narusza NPW i arbitralnie rozstrzyga to, co zgodnie z dominującym poglądem nauki prawa jest nierozstrzygalne. Stąd przywrócone ujęcie)
Znacznik: Anulowanie edycji
(drobne redakcyjne)
 
Pozycja prawna dziecka poczętego od wieków rodzi liczne kontrowersje. Na ogół reguluje się ją według jednej z dwóch metod. Pierwsza polega na przyznaniu dziecku poczętemu ogólnej [[zdolność prawna|zdolności prawnej]], pod warunkiem, że się urodzi żywe (np. prawo austriackie, szwajcarskie, węgierskie, czeskie i słowackie). Druga metoda polega na przyznaniu dziecku poczętemu warunkowej możności nabycia jedynie określonych praw (lub nabycia praw i obowiązków na określonej drodze), czyli na przyznaniu zdolności w ograniczonym zakresie (np. prawo francuskie, niemieckie, rosyjskie i polskie). Zasadnicze znaczenie mają w tym przypadku przepisy przyznające dziecku poczętemu możliwość dziedziczenia pod warunkiem, że się urodzi żywe (lub także zdolne do życia). Istnieją również takie [[porządek prawny|porządki prawne]], w których brak jest przepisów regulujących sytuację prawną dziecka poczętego, ale [[sąd|sądy]] tych państw postępują niejednokrotnie tak, jak gdyby takie przepisy istniały, co skutkuje wytworzeniem się [[prawo zwyczajowe|norm zwyczajowych]]<ref>M. Pazdan, w: System Prawa Prywatnego, t. 1, Prawo cywilne – część ogólna, red. M. Safjan, Warszawa 2012, s. 1050-1053</ref>.
 
=== We współczesnym prawie polskim ===
W polskim [[Kodeks cywilny (ustawa z 1964)|kodeksie cywilnym]] szereg przepisów dotyczy wprost dziecka poczętego, dopuszczając warunkową możność nabycia przez ''nasciturusa'' określonych praw lub możność nabycia praw i obowiązków na określonej drodze. W myśl art. 927 § 2 Kodeksu cywilnego dziecko w chwili [[otwarcie spadku|otwarcia spadku]] już poczęte może być spadkobiercą, jeżeli urodzi się żywe. Zgodnie z art. 446(1) Kodeksu cywilnego z chwilą urodzenia dziecko może żądać naprawienia szkód doznanych przed urodzeniem. Prawo dopuszcza też ukształtowanie [[stan cywilny|stanu cywilnego]] dziecka poczętego. Artykuł 75 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przewiduje możliwość uznania ojcostwa przed urodzeniem się dziecka już poczętego. Zgodnie z art. 55 ust. 4 ustawy [[Prawo prywatne międzynarodowe (ustawa 2011)|Prawo prywatne międzynarodowe]] uznanie dziecka poczętego lecz nienarodzonego podlega prawu ojczystemu matki z chwili uznania<ref>M. Pazdan, ''Prawo prywatne międzynarodowe'', wyd. 10, Warszawa 2007, s. 9</ref>. Z kolei w art. 182 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przewidziano ustanowienie kuratora dla dziecka poczętego, lecz jeszcze nieurodzonego, jeżeli jest to potrzebne do strzeżenia przyszłych praw dziecka. Kuratela ustaje z chwilą urodzenia się dziecka.
 
91

edycji