Teodor I Neuhoff: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 449 bajtów ,  1 miesiąc temu
Usunięcie patologicznych linkowań.
(Usunięcie patologicznych linkowań.)
 
|wikicytaty =
}}
'''Teodor I Neuhoff''', '''Theodor Stephan Freiherr<ref>Określenie ''[[Freiherr]]'' nie stanowi imienia, bądź części nazwiska, lecz jest niemieckim tytułem szlacheckim (baron).</ref> von Neuhoff''' (ur. [[25 sierpnia]] [[1694]] w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]], zm. [[11 grudnia]] [[1756]] w [[Londyn]]ie) – [[Rzesza|niemiecki]] [[Siły zbrojne|wojskowy]], [[dyplomacja|dyplomata]], [[agent wywiadu|agent]] i awanturnik, [[król]] [[Korsyka|Korsyki]] od kwietnia do listopada [[1736]].
== Młodość ==
Neuhoff urodził się w 1694 w Kolonii jako potomek [[Westfalia|westfalskiej]] rodziny szlacheckiej. Pobierał nauki na [[Francja|francuskim]] [[Dwór monarszy|dworze]], później zaś służył we francuskiej a następnie [[Szwecja|szwedzkiej]] [[Siły zbrojne|armii]]. W [[1718]] baron [[Georg Heinrich von Görtz|von Görtz]], [[minister]] [[władcy Szwecji|króla Szwecji]] [[Karol XII|Karola XII]], wykorzystując zdolności Neuhoffa do snucia intryg wysłał go z misją agenturalną do [[Anglia|Anglii]], a następnie [[Hiszpania|Hiszpanii]], w celu podjęcia [[negocjacje|negocjacji]] z [[minister|ministrem]] [[kardynał]]emkardynałem – [[Giulio Alberoni]]m, w tym czasie udzielającym poparcia stronnictwu [[jakobici (polityka)|jakobitów]]. Pozostał w Hiszpanii, gdzie otrzymał stopień [[pułkownik]]apułkownika i [[ślub|ożenił]] się z jedną z królewskich dam dworu. W [[1720]] powrócił do Francji i związał się z [[Kompania Missisipi|Kompanią Missisipi]] krótko przed jej załamaniem finansowym. Wówczas też rozpoczął wędrowne życie odwiedzając [[Portugalia|Portugalię]], [[Niderlandy (region historyczny)|Niderlandy]] i [[Włochy]].
 
== Król Korsyki ==
Przebywając w [[Livorno]] nawiązał kontakty z [[Korsykanie|korsykańskimi]] [[powstanie|powstańcami]] i [[Migracja ludności|emigrantami]] – Giafferim, Ceccaldim, Aitellim, Orticonim i Costą, których przekonał, że jest w stanie doprowadzić do [[niepodległość|wyzwolenia ich kraju]] spod dominacji genueńskiej, o ile obwołają go królem wyspy. Z pomocą [[bej]]a [[Tunis]]u i przy wsparciu militarnym wylądował [[Wielka Brytania|brytyjskim]] [[okręt]]emokrętem w [[Aléria|Alérii]] na Korsyce [[13 marca]] [[1736]]. Miesiąc później, [[15 kwietnia]] w [[Valle-d’Alesani|Alesani]] mieszkańcy wyspy dokonali wyboru i królewskiej proklamacji Neuhoffa oraz przeprowadzili jego [[koronacja|koronację]], zapoczątkowując w dziejach Korsyki krótki okres [[monarchia konstytucyjna|monarchii konstytucyjnej]]. Neuhoff bardzo poważnie podchodził do swoich monarszych obowiązków. Przyjąwszy tytuł króla Teodora I wydawał [[edykt]]y, ustanowił własny [[order]] na wzór [[zakon rycerski|zakonu rycerskiego]], założył [[uniwersytet]], prowadził wojnę przeciwko Genui początkowo odnosząc pewne sukcesy. [[Kampania (wojsko)|Kampania]] nie przyniosła jednak zwycięstwa. Konflikty wewnętrzne pośród rebeliantów szybko doprowadziły do ich klęski. Genueńczycy wyznaczyli nagrodę za [[głowa|głowę]] Teodora oraz rozpowszechnili informacje o jego barwnej przeszłości; ostatecznie [[11 listopada]] [[1736]] udał się on do [[Sari-Solenzara|Solenzary]], skąd odpłynął do Livorno, rzekomo w poszukiwaniu zagranicznej pomocy. Wysondowawszy możliwość udzielenia wsparcia ze strony Hiszpanii i [[Królestwo Neapolu|Neapolu]], wyruszył do [[Holandia|Holandii]], gdzie w [[Amsterdam]]ieAmsterdamie został [[aresztowanie|aresztowany]] za [[Dług (ekonomia)|długi]]. Po odzyskaniu wolności wysłał na Korsykę swego krewnego z dostawą broni. Osobiście powracał tam w [[1738]], [[1739]] i [[1743]], gdy zjednoczone siły francusko-genueńskie kontynuowały [[Okupacja wojenna|okupację]] wyspy. W [[1749]] w poszukiwaniu wsparcia przybył do Anglii, ostatecznie jednak obciążony długami osadzony został aż do [[1755]] w londyńskim więzieniu dla dłużników. Odzyskawszy wolność poprzez ogłoszenie [[Upadłość|upadłości]], przekazał swoje [[królestwo]] na rzecz [[wierzyciel]]iwierzycieli. Do swej śmierci w [[1756]] utrzymywał się dzięki pomocy [[Horatio Walpole (4. hrabia Orford)|Horace’a Walpole’a]] i kilku innych swoich przyjaciół. Pochowano go w londyńskim kościele św. Anny na [[Soho]].
 
== Inspiracje literackie ==
Postać króla Teodora I zainspirowała [[Giovanni Paisiello|Giovaniego Paisiello]] do skomponowania [[Opera|opery]] ''Il Re Teodoro in Venezia'' ([[1784]], [[Wiedeń]]). Teodor Neuhoff jest również epizodycznym bohaterem [[powiastka filozoficzna|powiastki filozoficznej]] ''[[Kandyd (powiastka filozoficzna)|Kandyd]]'' [[Voltaire|Voltaire’a]] ([[1759]]), sztuki teatralnej [[Johann Nestroys|Johanna Nestroysa]] ''Prinz Friedrich von Korsika'' ([[1826]]), [[wiersz]]awiersza ''Der Sommerkönig'' [[Levin Schücking|Levina Schückinga]] ([[1898]]) a także [[powieść historyczna|powieści historycznych]] – ''König Neuhoff'' ([[1929]]) [[Johannes Tralow|Johannesa Tralowa]], ''Der kartesische Teufel'' ([[1989]]) [[Peter Maria Becker|Petera Marii Beckera]] oraz ''Der König von Korsika'' [[Michael Kleeberg|Michaela Kleeberga]] (2001).
 
Niejaki pułkownik Fryderyk (ok. [[1725]] – [[1797]]), który głosił, że jest synem Teodora, znany jako książę [[Caprera|Caprery]] służył w [[Siły zbrojne|armii]] [[Królestwo Prus|pruskiej]] za panowania króla [[Fryderyk II Wielki|Fryderyka II]], a następnie działał w Londynie jako agent księcia [[Wirtembergia|Wirtembergii]]. Napisał on sprawozdanie na temat życia swego ojca pt. ''Memoires pour servir a l'histoire de la Corse'' oraz sporządził jego tłumaczenie na [[język angielski]], obie prace opublikował w Londynie w [[1768]]. W [[1795]] wydał rozszerzoną wersję – ''A Description of Corsica''.
 
== Zobacz też ==