Wikipedysta:Michozord/Tramwaje w regionie Rhein-Neckar: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
 
W 1877 roku Charles de Féral, dyrektor ówczesnego przedsiębiorstwa obsługującego [[tramwaje w Brukseli]] uzyskał koncesję na utworzenie systemu [[Tramwaj konny|tramwaju konnego]] na terenie dwóch miast: Mannheim i Ludwigshafen am Rhein{{u|Ludwigshafen}}. W kolejnym roku system łączący oba miasta ruszył i był obsługiwany przez 38 pojazdów. W 1884 roku ruszyła pierwsza linia [[Tramwaj parowy|tramwajów parowych]] na trasie Mannheim – [[Feudenheim]]. Z kolei w 1890 roku otwarto linię tramwaju parowego z Ludwigsheim przez [[Oppach]] i [[Frankenthal]] do [[Großkarlbach]], później w 1911 roku przedłużoną do [[Meckenheim]]. W 1890 roku powstała linia kolejowa [[Weinheim]] – Heidelberg, a 2 lata później Mannheim – Heidelberg. W 1900 roku prawobrzeżna część dotychczasowej sieci tramwaju konnego została [[Elektryfikacja|zelektryfikowana]] i została zastąpiona [[Tramwaj elektryczny|tramwajem elektrycznym]], natomiast w 1902 roku tak samo postąpiono z siecią w Ludwigshafen (na lewym brzegu [[Ren]]u). Przy okazji przebudowy, tory tramwajowe przekuto z [[Rozstaw szyn|rozstawu]] normalnego (1435 mm) na wąskotorowy (1000 mm), wzorem tramwajów parowych kursujących przez miasto. Równocześnie postępowała rozbudowa sieci tramwajowej. Na koniec 1902 roku eksploatowano 50 km linii tramwajowych.
 
W kolejnych latach, aż do [[II wojna światowa|II wojny światowej]] rozwój tramwajów w Mannheim i Ludwigshafen postępował szybko. Wybudowany m.in. trasy tramwajowe z Mannheim do [[Neckerau]], [[Waldhof]], [[Rheinau]] czy linię z Ludwigshafen do [[Bad Dürkheim]], która kursowała w mieście jak tramwaj, a na odcinku podmiejskim, jak kolej regionalna. W 1933 roku ostatecznie zakończono w regionie eksploatację tramwajów parowych i zastąpiono je trakcją elektryczną – ostatnią linią, na której kursowały, była trasa Frankenthal – [[Mundenheim]]. Po II wojnie światowej zaprzestano rozbudowy sieci tramwajowej, a część linii podmiejskich zamknięto, m.in. trasy Rheinstraße – Neckarspitze, Neckarstadt-West – Luzenberg i trasa do [[Meckenheim]]. Kolejnych kilka krótszych odcinków zamknięto na początku lat 60. W 1959 roku rozpoczęto eksploatację nowych przegubowych jednokierunkowych tramwajów elektrycznych [[Düwag GT6]], w związku z czym na wszystkich krańcówkach wybudowano pętle.
 
Od 1 stycznia 1965 roku obsługa komunikacji tramwajowej na terenie Ludwigshafen została oddzielona od tej w Mannheim. W tym celu utworzone zostało przedsiębiorstwo miejskie w Ludwigshafen. Pod koniec lat 60. zaczęto planować w przyszłości budowę [[metra]] na terenie obu miast i tym planom podporządkowano dalsze etapy rozbudowy sieci tramwajowej. W 1971 roku w Mannheim oddano do użytku tunel tramwajowy, a rok później drugie połączenie tramwajowe przez Ren między Mannheim a Ludwigshafen przez Most Kurta Schumachera (''Kurt-Schumacher-Brücke'').
 
== Tabor ==