Jerzy Edward Fiett: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 130 bajtów ,  1 miesiąc temu
uzupełnienie i poprawa wikizacji
m (drobne interpunkcyjne)
(uzupełnienie i poprawa wikizacji)
W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] wraz ze swoim starszym bratem Włodzimierzem ukrywał się na wsi, ponieważ ich ojciec będący dowódcą lubelskiego okręgu [[Armia Krajowa|AK]] był poszukiwany przez [[Gestapo]]. Uczył się na [[Tajne nauczanie|tajnych kompletach]] i w 1946 roku zdał maturę w [[VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie|VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie]]<ref>{{Cytuj stronę | url =https://web.archive.org/web/20130201145115/http://www.wne.uw.edu.pl/historia_reytana/absolwenci_roczniki/1946.html| tytuł = Absolwenci Reytana 1946| autor = Wojciech Rylski |opublikowany = wne.uw.edu.pl| data dostępu = 2021-05-04}}</ref>.
 
Po wojnie pracował jako robotnik w fabryce akumulatorów w wyzwolonym [[Gdańsk (ujednoznacznienie)|Gdańsku]]u. W 1945, po wejściu [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]] na ziemie polskie, jego ojciec został aresztowany przez [[NKWD]] i osadzony przez władze sowieckie w [[gułag]]u na [[Półwysep Kolski|Półwyspie Kolskim]] w [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Jako dziecko „wrogiego elementu kontrrewolucyjnego” przez kilka lat nie mógł się dostać na studia wyższe.
[[Plik:F879.13.jpg|mały|Jerzy Fiett, [[Krywań]]–[[Tatry Wysokie]] (1958 r.)]]
W młodości czynnie uprawiał wioślarstwo i taternictwo, a później wiele lat narciarstwo, turystykę górską pieszą i narciarską. W latach 1961–63 był prezesem Zarządu Głównego [[Klub Wysokogórski|Klubu Wysokogórskiego]], a następnie aktywnym członkiem [[Polski Związek Alpinizmu|Polskiego Związku Alpinizmu]].
 
Absolwent [[Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej|Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej]] – dyplom mgr. inż. w 1952 r. W latach 1950–53 asystent w [[Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej|Katedrze Fizyki Politechniki Warszawskiej]], w latach 1954–63 pracownik Zakładu Aparatów Matematycznych [[Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk|Państwowego Instytutu Matematycznego PAN]], a następnie [[Instytut Maszyn Matematycznych|Instytutu Maszyn Matematycznych]] (IMM). W latach 1957–59 był kierownikiem Zakładu Maszyn Specjalnych IMM, a od 1959 do 1962 r. pełnił funkcje zastępcy dyrektora ds. naukowych. Jednocześnie w latach 1957–63 kierował pracami nad przelicznikiem kierowania ogniem [[Artyleria przeciwlotnicza|artylerii przeciwlotniczej]] (od 1962 do 1963 jako kierownik działu przeliczników). Pod jego kierunkiem opracowano i wykonano prototyp oraz przeprowadzono badania przelicznika artyleryjskiego P-1, z procesorem zrealizowanym na ferrytowo-diodowych układach logicznych.
 
Był członkiem kilkuosobowej grupy, która w 1958 roku pod kierunkiem doc. dr. [[Leon Łukaszewicz|Leona Łukaszewicza]] zaprojektowała i uruchomiła pierwszą w Polsce udaną elektroniczną maszynę cyfrową [[XYZ]]. Kierował pracami nad organizacją ([[Architektura komputera|architekturą]]) oraz wykonaniem i przekazywaniem dokumentacji technicznej dla zbudowanej w oparciu o XYZ maszyny [[ZAM-2]], która została wyprodukowana w kilkunastu egzemplarzach w Zakładzie Produkcji Doświadczalnej Maszyn Matematycznych.
 
W latach 1957–62 prowadził wykłady na temat maszyn matematycznych dla studentów automatyki na [[Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej|Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej]]. W roku 1963 przebywał na półrocznym stażu naukowym w University Mathematical Laboratory [[University of Cambridge|Uniwersytetu w Cambridge]].
W PIT zatrudniony był kolejno na stanowiskach kierownika Pracowni Systemów, kierownika Zakładu Techniki Cyfrowej, zastępcy dyrektora PIT do spraw badawczych i Dyrektora Naczelnego PIT (1975–1991)<ref>{{Cytuj |autor = Radwar SA |tytuł = PIT-RADWAR SA 80 lat polskiej elektroniki profesjonalnej |data = 2014 |data dostępu = 2021-04-10 |opublikowany = Historia Informatyki |url = https://historiainformatyki.pl/historia/dokument.php?nonav=&nrar=8&nrzesp=8&sygn=VIII%2F4%2F6&handle=1197 |język = pl}}</ref>.
 
W ostatnich latach pracy w PIT był projektantem wiodącym zautomatyzowanego systemu przetwarzania i zobrazowania informacji o sytuacji powietrznej TU-20L<ref name=":0">{{Cytuj |autor = J. Fiett, K. Liwkowicz |tytuł = Terminal lotniskowy TU-20L |czasopismo = Postępy Radiotechniki |data = 2000 |data dostępu = 2021-04-10 |issn = 0208-6794 |numer = T. 45, Nr 140 |s = 16–29 |url = https://www.infona.pl//resource/bwmeta1.element.baztech-article-BWA1-0001-1036 |język = pl}}</ref> dla [[Kontrola ruchu lotniczego|kontroli lotów]] w rejonie lotniska (kontrola zbliżania i lądowania), wdrożonego do produkcji i eksploatowanego od 2000 r. na polskich lotniskach wojskowych.
 
Był autorem artykułów i referatów z dziedziny problematyki naukowej i technicznej [[Maszyna matematyczna|maszyn matematycznych]] (w tym automatycznego projektowania) oraz systemów kierowania i kontroli w przestrzeni powietrznej, publikowanych w czasopismach, wydawnictwach książkowych oraz wygłaszanych na konferencjach naukowo -technicznych.
 
== Przypisy ==