Stała grawitacji: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 731 bajtów ,  1 rok temu
dodatek
(korekta)
(dodatek)
definiujący też tzw. silną stałą grawitacji dla elektronu
: <math>G_s = \frac{4}{3\sqrt[38]{2}}\frac{\hbar c}{m_e^2}=4{,}98811 \cdot 10^{34} \operatorname\frac{m^3}{kg\, s^2}.</math>
 
Kładąc <math>r=\bar \lambda_C</math>, gdzie <math>\bar \lambda_C=\lambda_C/2 \pi</math> jest zredukowaną [[Długość_fali_Comptona|komptonowska dlugoscia fali]], i przepisując równość w języku energii
 
: <math>\frac{G {m_e^2}}{\bar \lambda}= \frac{4}{3\sqrt[38]{2}}\frac{\hbar c}{\lambda_C} \alpha^{21},</math>
 
otrzymujemy energię grawitacyjną oddziaływania dwóch elektronów względem nieskończoności w odległości równej zredukowanej komptonowskiej dlugości fali w postaci
poprawki promienistej typu [przesunięcie_Lamba|przesunięcia Lamba] w elektrodynamice kwantowej jako
 
: <math>E_G(\bar \lambda_C) = - \frac{4}{3\sqrt[38]{2}}\alpha^{21} m_e c^2 ,</math>
 
tzn. względem energii spoczynkowej elektronu.
 
Wynik ten można otrzymać w ramach kwantowej teorii cząstek elementarnych w teorii wszechświata pięciowymiarowego<ref>{{cytuj pismo |autor = Tarkowski, W |tytuł = A Toy Model of the five-dimensional universe with the cosmological constant|url = https://www.worldscientific.com/doi/abs/10.1142/S0217751X04019366 |czasopismo = International Journal of Modern Physics A |rok = 2004 |wolumin = 19 |strony = 5031 |wydanie = 29|bibcode= 2004IJMPA..19.5051T}|doi= 10.1142/S0217751X04019366}}</ref>.