Zakon Syjonu: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 19 bajtów ,  8 miesięcy temu
m (drobne redakcyjne)
 
Po wydaniu w 2003 r. książki [[Dan Brown|Dana Browna]] ''[[Kod Leonarda da Vinci]]'' zakon stał się obiektem zainteresowania historyków i zwolenników [[teoria spiskowa|teorii spiskowych]]. Dan Brown swoje informacje na temat Zakonu zaczerpnął z książek [[Michael Baigent|Michaela Baigenta]], [[Richard Leigh|Richarda Leigha]] i [[Henry Lincoln|Henry'ego Lincolna]]: ''[[Święty Graal, Święta Krew]]'' i ''[[Testament Mesjasza]]''. Według Browna założycielem Zakonu miał być w 1099 [[Gotfryd z Bouillon]], potomek rodu [[Merowingowie|Merowingów]].
 
== ZakonW SyjonuXX współcześniewieku ==
[[Pierre Plantard]] w maju 1956 założył Zakon Syjonu (''Prieuré de Sion'') zajmujący się walką o budowę tanich mieszkań, jednak w ciągu roku organizacja upadła. Po kilku latach zakon został ponownie zarejestrowany. W 1979 Plantard wystąpił w [[BBC]] jako ekspert od historii templariuszy i ogłosił, że Zakon Syjonu jest ''rozległą organizacją liczącą tysiące ludzi, a jego członkowie posiadają sekret, który powaliłby [[chrześcijaństwo]] na łopatki, gdyby postanowili go ujawnić''. Sam Plantard nazywał się przy tym Wielkim Mistrzem pochodzącym z rodziny królewskiej. Podawał się za potomka pochodzącego z rodu [[Merowingowie|Merowingów]], pierwszej dynastii królewskiej władającej [[Francja|Francją]] od V do VIII wieku. Z tego wywodził swoje prawo do tronu francuskiego.
 
Na potwierdzenie swojego pochodzenia w 1975 r. przybrał przydomek Saint-Clair. Cała mistyfikacja była na tyle zaaranżowana, że materiały na temat Zakonu Syjonu znajdowały się w bibliotekach, w tym w [[Biblioteka Narodowa Francji|Bibliotece Narodowej]] w [[Paryż]]u. Materiały te były falsyfikatami rozniesionymi przez samego Pierre'a i jego współpracowników. W 1993 r. Pierre Plantard przed sądem pod przysięgą zeznał, że cała historia jest zmyślona, a po przeszukaniu jego mieszkania znaleziono kilka innych sfałszowanych dokumentów, w tym i takie, które miały świadczyć, że jest on królem Francji.
 
== Zakon Syjonu w literaturze ==
Swoją wizję historii i działalności Zakonu Syjonu opisał [[Jack Whyte]] w cyklu powieściowym "Templariusze"„Templariusze” na który składają się powieści: ''Rycerze czerni i bieli'', ''Honor rycerza'' i ''Chaos w Zakonie''.
 
== Bibliografia ==
* M. Baigent R. Leigh H. Lincoln, ''Święty Graal, Święta Krew'', [[Książka i Wiedza]], Warszawa 2004
 
[[Kategoria:Ezoteryka]]
25 577

edycji