Transport kolejowy w Słowenii: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
 
== Historia ==
[[Plik:Razglednica Semiča 1914.jpg|thumb|Stacja w miejscowości [[Semič]], 1914 r.]]
Najważniejsza część sieci kolejowej w Słowenii powstała w okresie, gdy tereny te były częścią [[Cesarstwo Austrii|Cesarstwa Austrii]], a później [[Austro-Węgry|Austro-Węgier]]. W połowie XIX wieku przez tereny Słowenii budowano Austriacką Kolej Południową ([[niem.]] ''Österreichische Südbahn''). W 1844 r. oddano do użytku pierwszy odcinek łączący [[Graz]] i [[Maribor]], w dalszej kolejności uruchamiano odcinki do [[Celje]] (1846), [[Ljubljana|Ljubljany]] (1849), a następnie przez [[Postojna|Postojną]] do [[Triest]]u (1857). Do [[I wojna światowa|I wojny światowej]] powstawały liczne odnogi od głównej linii kolejowej: m.in. do [[Čakovec|Čakovca]] (1860), [[Zagrzeb]]ia (1862), [[Rijeka|Rijeki]] (1873), [[Pula|Puli]] (1876). W 1906 r. otwarto linię kolejową łączącą [[Villach]] z Triestem przez [[Jesenice]] i [[Gorizia|Gorizię]]. Po I wojnie światowej linie kolejowe w zachodniej części Słowenii, która przypadła Włochom, operowane były przez włoskie koleje [[Ferrovie dello Stato Italiane|Ferrovie dello Stato]], a w części znajdującej się w [[Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców]] przez Železnice Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a od 1929 r. przez [[Jugoslovenske Železnice]]. Po [[II wojnie światowej]] i zmianie przebiegu granicy włosko-jugosłowiańskiej, całość linii była operowana przez JŽ. W 1967 r. otwarto nową linię kolejową [[Prešnica]]–[[Koper]]. W 1991 r., po [[Rozpad Jugosławii|rozpadzie Jugosławii]], została powołana spółka [[Slovenske železnice]] z siedzibą w Ljubljanie. Od 1992 r. Słowenia jest członkiem [[UIC]]. Po rozpadzie Jugosławii zawieszono ruch graniczny na kilku lokalnych liniach między Słowenią a Chorwacją. W 1999 r. zakończono przebudowę linii łączącej [[Murska Sobota|Murską Sobotę]] i [[Hodoš]], umożliwiając połączenie kolejowe z Węgrami. W 2016 r. zakończono elektryfikację tej linii.
 
W 2018 r. i 2019 r. SŽ podpisały kontrakty z producentem taboru kolejowego [[Stadler]] na dostawę łącznie 52 [[SZT|spalinowych]] i [[EZT|elektrycznych zespołów trakcyjnych]] z rodzin [[Stadler FLIRT]] i [[Stadler KISS]]. Dzięki temu znacząco poprawiła się jakość usług świadczonych przez słoweńskie koleje<ref>https://www.rynek-kolejowy.pl/mobile/stadler-z-duzym-zamowieniem-ze-slowenii-86673.html</ref><ref>https://www.rynek-kolejowy.pl/mobile/kolejne-26-flirtow-pojedzie-w-slowenii-92083.html</ref><ref>https://www.rynek-kolejowy.pl/wiadomosci/stadler-dostarczyl-do-slowenii-komplet-pieciu-spalinowych-pojazdow-flirt--100060.html</ref>. Nowe składy zastąpiły m.in. dostarczane do Jugosławii w latach 60. ezt oparte na konstrukcji polskich [[EN57]] produkowane przez [[Pafawag]]<ref>https://www.rynek-kolejowy.pl/mobile/flirty-z-siedlec-maja-szanse-zastapic-slowenskie-en57-86529.html</ref>.
 
== Infrastruktura ==