Miączyn (województwo lubelskie): Różnice pomiędzy wersjami

m
→‎Historia: ujednoznacznienie wpisu o Antonim Lubomirskim
m (drobne redakcyjne)
m (→‎Historia: ujednoznacznienie wpisu o Antonim Lubomirskim)
 
== Historia ==
Wieś występuje w dokumentach źródłowych w 1394 roku, wymieniono ją w składzie łacińskiej parafii grabowieckiej. W okresie od XV do XVIII stulecia podlegała starostwu grabowieckiemu. Lustracja dóbr królewskich z 1564 r. wykazała we wsi 21,5 [[Łan (miara powierzchni)|łana]] kmiecego (obecnie, w przeliczeniu, około 361,2 ha) gruntów rolnych. W roku 1765 Miączyn był już w posiadaniu księcia [[Antoni Lubomirski (1718–1782)|Antoniego Lubomirskiego]], wówczas wojewody lubelskiego. Prawdopodobnie w tym okresie przestała być własnością królewską)<ref name="dzieje">{{cytuj stronę | url = http://biblioteka.teatrnn.pl/dlibra/Content/8806/Slownik_historyczny_miejscowosci_wojewodztwa_zamojskiego.pdf| tytuł = Słownik historyczny województwa Zamojskiego|autor = Wiesław Bondyra|data dostępu = 2016-08-16}}</ref>.
 
W 1827 r. wieś liczyła 78 domów i 570 mieszkańców<ref name="SgKP">{{SgKP|VI|290|Miączyn 2(3)}}</ref>.
W roku 1921 było w Miączynie 151 domów oraz 1095 mieszkańców, w tym 76 Żydów i aż 587 Ukraińców<ref name="Spis">{{Cytuj|tytuł=Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych|url= http://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/docmetadata?id=14618&dirds=1&tab=3|odn={{odn/id|Spis 1921}}| data dostępu = 2016-10-17 | wolumin = IV, Województwo lubelskie | miejsce = Warszawa | wydawca = Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej | data = 1924}}</ref>.
 
W okresie międzywojennym Miączyn był siedzibą gminy, o obszarze 8140 ha z ludnością 6690 osób.
 
== Zabytki ==
18 018

edycji