Wikipedysta:Joee/Brudnopis/Slot12: Różnice pomiędzy wersjami

cd
(cd)
(cd)
W 1864 r. wytyczono ulicę obejmującą współczesną Suchą i Swobodną, zgodnie z opracowanym w 1856 r. pierwszym planem regulacyjnym [[Przedmieście|przedmieść]]. Nowa droga powstała wzdłuż torów kolejowych i nowego Dworca Głównego z myślą zastąpienia zdegradowanej ulicy Nasypowej (współcześnie także [[Ulica Wojciecha Bogusławskiego we Wrocławiu|ulica Wojciecha Bogusławskiego]] i [[Ulica Kolejowa we Wrocławiu|Kolejowa]]), co miało związek z budową linii kolejowej i dworca{{odn|Harasimowicz|2006|s=850 (Sucha)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=851 (Swobodna)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=184 (Estakada kolejowa)}}{{odn|Antkowiak|1970|s=22-23 (Bogusławskiego)}}{{odn|Jerczyński|2001}}. Ówcześnie łączyła ona ulicę Hubską z ulicą Wincentego Stysia{{odn|Harasimowicz|2006|s=850 (Sucha)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=851 (Swobodna)}}{{odn|Eysymontt i in.|2008|s=29 (poz. 20)}}.
 
Sam dworzec kolejowy powstał w latach 1855-1857 wg projektu [[Wilhelm Grapow|Wilhelma Grapowa]]. W latach 1899-1904 [[przebudowa]]no i [[rozbudowa]]no dworzec zgodnie z projektem Bernarda Klüschego, który uwzględniał przeprowadzone wyniesienie torów nad poziom ulic. Decyzja o takiej inwestycji wymuszona była koniecznością zapewnienia bezkolizyjnej komunikacji kolejowej i ulicznej wobec narastających problemów związanych z krzyżowaniem się torów kolejowych z ulicami i torami tramwajowymi. W jej ramach [[Budowa|zbudowano]] także tunele łączące ulicę Suchą z [[Hala (budownictwo)|halą]] dworcową i [[peron]]ową oraz z placem Dworcowym (obecnie [[plac]] ten pozostaje bez nazwy){{odn|Harasimowicz|2006|s=850 (Sucha)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=184 (Estakada kolejowa)}}{{odn|Antkowiak|1970|s=22-23 (Bogusławskiego)}}{{odn|Jerczyński|2001}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=169 (Dworzec Kolejowy Wrocław Główny)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=985-986 (Wrocławski Węzeł Kolejowy)}}{{odn|UMWD|2021|loc=Mapy historyczne, 1948}}.
 
Do [[XIX wiek]]u w miejscu dzisiejszej galerii Wroclavia znajdowały się [[Staw (akwen)|stawy]] na tak zwanym Małpim Gaju{{odn|Wratislavia.net n-p|2012|s=12 (An der Teichäckerm)}} (Pole Stawowe{{odn|Harasimowicz|2006|s=171 (Dyrekcyjna)}}). Teren ten częściowo został zabudowany. W jego obszarze przy ulicy Borowskiej powstał między innymi Kościół imienia Zbawiciela w latach 1871-1876, zaprojekowany przez Carla Johanna Chistiana Zimmermanna. Zniszczony w wyniku działań wojennych prowadzonych podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. po zakończeniu wojny został rozebrany{{odn|Eysymontt i in.|2008|s=34-35 (poz. 25)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=412-413 (Kościół imienia Zbawiciela)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=1024-1025 (Zimmermann K.J.Ch.)}}.
 
W 1925 r. z istniejącej ulicy wyodrębniono odcinek od ulicy Borowskiej do ulicy Hubskiej nadając mu nową, odrębną nazwę{{odn|Harasimowicz|2006|s=850 (Sucha)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=851 (Swobodna)}}{{odn|Wratislavia.net n-p|2012|s=12 (An der Teichäckerm)}}{{odn|Wratislavia.net n-p|2012|s=124 (Sadowastr.)}}. Po południowej stornie powstał między innymi Dom Opieki Społecznej z łaźnią wybudowany zgodnie z projektem [[Karl Klimm|Karla Klimma]] z 1909 r. W 1913 r. zakończono budowę budynku [[Dyrekcja Kolei we Wrocławiu|Dyrekcji Kolei]]{{odn|Harasimowicz|2006|s=850 (Sucha)}}{{odn|Eysymontt i in.|2008|s=29 (poz. 20)}}{{odn|Eysymontt i in.|2008|s=34-35 (poz. 25)}} (lata 1911-1914{{odn|Harasimowicz|2006|s=171 (Dyrekcyjna)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=145 (Dolnośląska Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych)}}), tj. dla Pruskiej Królewskiej Dyrekcji Kolei (KPEV){{odn|Harasimowicz|2006|s=145 (Dolnośląska Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych)}}. Obiekt został zaprojektowany przez H. Königa i uzyskał formę prestiżowego, neobarokowego pałacu wzniesionego na planie nieregularnego prostokąta{{odn|Eysymontt i in.|2008|s=29 (poz. 20)}}{{odn|Eysymontt i in.|2008|s=34-35 (poz. 25)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=145 (Dolnośląska Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych)}}.
 
W 1965 r. odbył się konkurs [[Stowarzyszenie Architektów Polskich]] (SARP), w wyniku którego wyłoniono koncepcję nowego dworca autobusowego, w miejscu skweru powstałego na wolnym od zabudowy terenie po zniszczonej podczas oblężenia Wrocławia zabudowy (m. in. Kościół imienia Zbawiciela), po południowej stronie od ulicy Suchej{{odn|Harasimowicz|2006|s=850 (Sucha)}}{{odn|Eysymontt i in.|2008|s=34-35 (poz. 25)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=412-413 (Kościół imienia Zbawiciela)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=171 (Dyrekcyjna)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=168 (Dworzec autobusowy)}}. Budowa [[Obiekt budowlany|obiektu]] trwała ponad 20 lat, na co miały wpływ względy [[Ekonomia|ekonomiczne]]. Zmieniano w tym czasie także zarówno zespół projektowy jak i częściowo pierwotne założenia. W 1994 r. oddano do [[Eksploatacja|eksploatacji]] nowy dworzec autobusowy w kwartale ulic: Suchej, Borowskiej, Dyrekcyjnej i Joannitów{{odn|Harasimowicz|2006|s=850 (Sucha)}}{{odn|Harasimowicz|2006|s=168 (Dworzec autobusowy)}}.
 
Na rogu ulic Suchej i Borowskiej, po południowo wschodniej stronie skrzyżowania, rośnie dąb szypułkowy – [[Dąb Przewodnik]]. 12.06.2003 r. drzewo to uznane zostało za pomnik przyrody i wpisane do rejestru dolnośląskich pomników przyrody{{odn|SIP|2020|loc=Mapa przyrodnicza, nr ewid. 68}}{{odn|RDOŚ|2021|loc=poz. 2346}}{{odn|Uchwała RMWr|2003|loc=§ 1, zał. 1 poz. 2}}.
13 321

edycji