Vitus Bering: Różnice pomiędzy wersjami

Dodany 1 bajt ,  6 miesięcy temu
ort.
m (Poprawienie bledu stylistycznego)
Znaczniki: VisualEditor Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej
(ort.)
Druga wyprawa (znana jako [[Wielka Ekspedycja Północna]], lub też Polarna) odbyła się w latach 1733–1743. W wyprawie uczestniczyło ponad sto osób (głównie Rosjan, Niemców i Skandynawów). Druga wyprawa składała się z trzech ekspedycji, mającej na celu zbadania rosyjskiego wybrzeża północnego, eksploracji wód [[Ocean Spokojny|Oceanu Spokojnego]] między [[Japonia|Japonią]] i [[Stany Zjednoczone|Stanami Zjednoczonymi]] oraz Syberii Wschodniej i Dalekiego Wschodu. Bering wziął udział w drugiej ekspedycji, badającej wody Pacyfiku{{odn|Sieradzan|2013|s=105}}. W załodze Beringa znaleźli się między innymi: [[Siemion Czeluskin]] (odkrywca i badacz [[Czeluskin (przylądek)|Przylądku Czeluskin]], najbardziej na północ wysuniętego punktu [[Eurazja|Eurazji]]) oraz [[Chariton Łaptiew|Chariton]] i [[Dmitrij Łaptiew]]owie (autorzy opisu brzegów Arktyki oraz części Oceanu Północnego, nazwanego później na ich cześć [[Morze Łaptiewów|Morzem Łaptiewów]]){{odn|Walasek|2013|s=65}}.
 
W 1737 roku Vitus Bering i [[Aleksiej Czirikow]] dotarli do [[Ochock]]a, gdzie przygotowali się do wyprawy. Budowa okrętów „Św. Piotr” i „Św. Paweł” trwała trzy lata{{odn|Sieradzan|2013|s=106}}. Statki opuściły Ochock we wrześniu 1740 roku, kierując się do [[Pietropawłowsk Kamczacki|Pietropawłowska]] na Kamczatce. Okręty odpłynąłodpłynęły z Pietropawłowska na początku czerwca 1741 roku. Po kilkunastu dniach żeglugi statki rozdzieliły się przez niesprzyjającą pogodę. Dowodzony przez Czirikowa „Św. Paweł” dotarł do wybrzeży Alaski, jednak próba kontynuowania ekspedycji zakończyła się walką z miejscową ludnością, w wyniku której zginęło większość załogi. Okręt zdołał powrócić do Sankt Petersburga. Dzięki wyprawie Czirikowa powstały mapy północnego Oceanu Spokojnego z usytuowaniem wybrzeży Ameryki Północnej. Dowodzony przez Beringa „Św. Piotr” dotarł do wyspy [[Kodiak (wyspa)|Kodiak]], co umożliwiło uczestniczącym w wyprawie naukowcom zbadanie tamtejszej roślinności. W drodze powrotnej Bering płynął wzdłuż [[Aleuty|Wysp Aleuckich]] w celu dotarcia do największej wyspy w archipelagu Komandorów{{odn|Sieradzan|2013|s=107}}. Chorując na [[szkorbut]] nie był w stanie dowodzić statkiem. Na początku listopada „Św. Piotr” rozbił się na brzegu [[Wyspa Beringa|Wyspy Beringa]]. Bering i większość jego załogi zmarła na wyspie, zaś kilku ocalałych marynarzy dotarło na Syberię{{R|britannica}}.
 
Na wniosek angielskiego kapitana [[James Cook|Jamesa Cooka]], cieśnina, do której dotarł podczas trzeciej wyprawy, nosi nazwisko Beringa{{odn|Długosz|2001|s=238}}.