Historia Polski (1918–1939): Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  4 miesiące temu
m
(Wycofano ostatnią zmianę treści (wprowadzoną przez 91.150.165.166) i przywrócono wersję 63622415 autorstwa InternetArchiveBot)
Znacznik: Ręczne wycofanie zmian
W 1935 roku zmarł [[Józef Piłsudski]]. Funkcję [[Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych|generalnego inspektora Sił Zbrojnych]] piastowaną dotychczas przez [[Józef Piłsudski|Marszałka]] objął [[Edward Śmigły-Rydz|Edward Rydz-Śmigły]]. [[Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem|BBWR]] rozwiązał jego założyciel [[Walery Sławek]] 30 października 1935 roku.
 
Po śmierci marszałka zmianie uległo położenie ludności żydowskiej. W latach 1935–1937 w pogromach zginęło 97 Żydów, a około 500 zostało rannych. Celem zajść były niejednokrotnie żydowskie sklepy. Związane to było z promowanym przez skrajną prawicąprawicę hasłem [[Swój do swego po swoje]] i bojkotem ekonomicznym Żydów{{r|Wojciech Suszycki Studia}}. Bojkot ekonomiczny Żydów poparła część polskiego Kościoła w tym kardynał [[August Hlond]]{{r|Mirosław Czech2008}}. W obronie mniejszości żydowskiej występowała PPS{{r|Norman Davies Boże Igrzysko2}}. W 1937 roku na uczelniach wyższych wprowadzono ''[[numerus clausus (szkolnictwo wyższe)|numerus clausus]]''{{r|Antysemityzm w II Rzeczypospolitej}}. Po śmierci Piłsudskiego zaostrzono też politykę w stosunku do mniejszości prawosławnej. W 1935 roku zamknięto białoruskie cerkwie, szkoły, stowarzyszenia kulturalne{{r|Norman Davies Boże Igrzysko6}}.
 
Po śmierci marszałka Piłsudskiego władze II RP systematycznie zmierzały do polonizacji Ukraińców{{r|Po śmierci Piłsudskiego 19}}, w 1938 roku przeprowadzono [[Akcja polonizacyjno-rewindykacyjna 1938 roku|akcję polonizacyjno-rewindykacyjną]].