Sałata łodygowa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 473 bajty ,  1 miesiąc temu
drobne merytoryczne
(drobne merytoryczne)
(drobne merytoryczne)
 
; [[Sztuka kulinarna]]:
W sztuce kulinarnej wykorzystywana jest głównie zgrubiała łodyga, choć jadalne są również liście (młode dodawane są do sałatek<ref name=seeliger/>) i kwiatostany zanim rozwiną się na nich pąki{{odn|Kapusta|s=14}}. Przed spożyciem zwykle obiera się pędy ze skórki<ref name=doru/>. Łodygi można spożywać na surowo, np. w sałatkach, można je też kisić podobnie jak ogórki, przyrządzać z nich zupy lub dusić{{odn|Zawistowska|s=17}}{{odn|Kapusta|s=14}}, przyrządzać podobnie jak [[Szparag lekarski|szparagi]]<ref name=doru/>.
 
Sałata łodygowa jest warzywem często stosowanym w [[kuchnia chińska|kuchni chińskiej]], popularnym zarówno w [[Chiny|Chinach]] kontynentalnych, jak i na [[Tajwan (wyspa)|Tajwanie]]<ref name="ogrodinfo" /><ref name="seedaholic" />.
W sztuce kulinarnej wykorzystywana jest głównie zgrubiała łodyga, choć jadalne są również liście i kwiatostany zanim rozwiną się na nich pąki{{odn|Kapusta|s=14}}. Przed spożyciem zwykle obiera się pędy ze skórki<ref name=doru/>. Łodygi można spożywać na surowo, np. w sałatkach, można je też kisić podobnie jak ogórki, przyrządzać z nich zupy lub dusić{{odn|Zawistowska|s=17}}{{odn|Kapusta|s=14}}, przyrządzać podobnie jak [[Szparag lekarski|szparagi]]<ref name=doru/>.
 
Sałata łodygowa jest warzywem często stosowanym w [[kuchnia chińska|kuchni chińskiej]], popularnym zarówno w [[Chiny|Chinach]] kontynentalnych, jak i na [[Tajwan (wyspa)|Tajwanie]]<ref name="ogrodinfo" /><ref name="seedaholic" />.
 
== Odmiany uprawne ==
== Historia ==
Odmiana łodygowa została wyhodowana w Chinach z sałaty, która trafiła tam ok. 600–900 r. n.e. z rejonu śródziemnomorskiego<ref name="seedaholic" />.
 
Na Zachodzie popularyzowana zaczęła być ok. 1942 roku pod nazwą handlową „Celtuce” (połączenie nazw ''celery'' – [[Selery zwyczajne|selery]] i ''lettuce'' – sałata), ale pozostała rośliną mało popularną<ref name=seeliger>{{Cytuj książkę | autor = D. Seeliger (red.) | tytuł = Owoce i warzywa | wydawca = Teubner | miejsce = Wrocław | data = 2008 | strony = 153 | isbn = 9783833814815}}</ref>.
 
Nie wiadomo, kiedy i w jaki sposób sałata łodygowa znalazła się na terenach Polski. Nazwa „głąbiki krakowskie” najprawdopodobniej jest zwyczajowym określeniem wyodrębnionej lokalnie odmiany sałaty łodygowej<ref name="podoslonami" />. Na wsiach w okolicach Krakowa warzywo to było powszechnie uprawiane już w połowie XIX wieku. Jako pierwszy miał je opisać na przełomie XVIII i XIX wieku [[Stanisław Wodzicki]], z zamiłowania [[botanika|botanik]] i ogrodnik<ref name="GW" />. Dogłębniej pod względem naukowym zajął się nim [[Florian Sawiczewski]]<ref name="GW" />, który w 1840 roku na łamach „Rocznika Wydziału Lekarskiego Lekarskiego w Uniwersytecie Jagiellońskim” opisał je jako odrębny gatunek sałaty:
86 251

edycji