Lidia Lwow-Eberle: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  2 miesiące temu
m
drobne redakcyjne
m (poprawa linku w infoboksie)
m (drobne redakcyjne)
[[Plik:Lidia Lwow-Eberle MBP.jpg|thumb|300px|left|Lidia Lwow po aresztowaniu przez [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego]], 1948]]
[[Plik:Lidia Lwow i Zygmunt Szendzielarz.jpg|thumb|Lidia Lwow i [[Zygmunt Szendzielarz]], 1948]]
Latem 1943 wstąpiła do oddziału partyzanckiego AK ppor. [[Antoni Burzyński|Antoniego Burzyńskiego]] „Kmicica”. Oddział ten został 26 sierpnia 1943 podstępnie rozbrojony i częściowo wymordowany przez [[Partyzantka radziecka|sowiecką brygadę partyzancką]] dowodzoną przez płkpłka [[Fiodor Markow|Fiodora Markowa]]. Po tym wydarzeniu „Ewa” przeszła do [[5 Wileńska Brygada AK|5 Brygady Wileńskiej AK]] mjr [[Zygmunt Szendzielarz|Zygmunta Szendzielarza]] „Łupaszki” i została tam sanitariuszką. Brała udział w wielu walkach Brygady, m.in. z Niemcami pod Worzianami 31 stycznia 1944, gdzie została ranna, i ze zgrupowaniem sowieckiej partyzantki pod Radziuszami 3 dni później. W sierpniu 1944 przeszła wraz z Brygadą na Białostocczyznę. Mianowana została podporucznikiem.
 
Po śmierci żony mjra „Łupaszki” Anny w lutym 1945 Lidia Lwow została jego towarzyszką życia. 30 czerwca 1948 aresztowana wraz z „Łupaszką”, 2 listopada 1950 skazana przez sędziego mjra [[Mieczysław Widaj|Mieczysława Widaja]] na karę dożywotniego więzienia. Wyszła na wolność w 1956 i podjęła studia [[Archeologia|archeologiczne]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.polskieradio.pl/8/380/Artykul/1455177,Lidia-LwowEberle-Lupaszka-byl-dobrym-czlowiekiem |tytuł = ''Lidia Lwow-Eberle: Łupaszka był dobrym człowiekiem'' |opublikowany = polskieradio.pl |data = 2016-04-21 |data dostępu = 2016-04-21}}</ref>. W III RP podjęła działalność w środowiskach kombatanckich byłych żołnierzy AK.
 
W 1962 roku ukończyła studia archeologiczne w [[Wydział Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego|Instytucie Archeologii]] [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]]. Pracowała w [[Muzeum Warszawy]].<ref>Igor Rakowski-Kłos, ''Zmarła Lidia Lwow-Eberle, Sanitariuszka AK, która kochała życie'', [[Gazeta Wyborcza]], str.2 [7 stycznia 2021] </ref>. Była kustoszem w Komisji Archeologicznej Obywatelskiego Komitetu Odbudowy [[Zamek Królewski w Warszawie|Zamku Królewskiego]] i uczestniczyła w odbudowie zamku. Stworzyła w 1973 r. unikalne [[Muzeum Cechu Rzemiosł Skórzanych]] i nim kierowała.<ref>{{cytuj stronę|url=https://przystanekhistoria.pl/pa2/teksty/77714,Lidia-Lwow-Eberle.html|autor=[[Piotr Niwiński]]|tytuł=''Lidia Lwow-Eberle (biografia)''}} na str. przystanekhistoria.pl [dostęp 05.01.2021]</ref>.
 
Była wieloletnią mieszkanką warszawskich [[Bielany (Warszawa)|Bielan]], aktywnie zaangażowaną społecznie. Została pochowana na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Powązki Wojskowe]] w Warszawie, w Panteonie Żołnierzy Polski Walczącej (kwatera D18-kol. lewe B-11-5)<ref>http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/mapa.php?cment=PWZKI&rzad=11&kwatera=D%2018%20KOL%20LEWE%20B&grob=5&dane=+imie=L+nazwisko=Lwow+check_nazwisko=+check_ur=+rok=1800+miesiac=1+dzien=1+rok2=2021+miesiac2=5+dzien2=23+check_zg=+rok_zg1=1800+miesiac_zg1=1+dzien_zg1=1+rok_zg2=2021+miesiac_zg2=5+dzien_zg2=23+cmentarz=powazkowski#kotwica Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze<!-- Tytuł wygenerowany przez bota -->]</ref>.
35 821

edycji