Marian Frenkiel: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  3 miesiące temu
int., lit.
(ilustracja)
(int., lit.)
 
 
== Życiorys ==
We wrześniu 1939 roku wraz z rodziną uciekł do ZSRR. Tam został członkiem [[Międzynarodowa Organizacja Pomocy Rewolucjonistom|Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom]] i&nbsp;współpracownikiem [[Czerwony Sztandar (periodyk po polsku)|Czerwonego Sztandaru]]. W latach 1941–1942 był żołnierzem [[Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]{{r|O}}. Z wykształcenia był prawnikiem, był absolwentem Wydziału Prawa [[Uniwersytet Łódzki|Uniwersytetu Łódzkiego]] (1947) i [[Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu|Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu]] przy Ministerstwie Obrony Narodowej (1953){{r|O}}. W latach 1946–1956 był prokuratorem Naczelnej Prokuratury Wojskowej odpowiedzialnym za prowadzenie i nadzorowanie śledztw w sprawach wojskowych. Oskarżając w procesach, niejednokrotnie żądał wyroków śmierci, np. w sprawie majora [[Zefiryn Machalla|ZefirinaZefiryna Machalli]] oraz lansował tezę, że „jeżeli fakty są inne, niż chciałaby prokuratura, to tym gorzej dla faktów”. W raporcie komisji Mariana Mazura podano, że Frenkiel ponosi odpowiedzialność m.in. za:<ref name="Płużański" />
 
„niereagowanie na wyjaśnienia oskarżonych (…) składane na rozprawie, a zawierające zeznania o niedozwolonych metodach śledztwa – przeciwnie – w odpowiedzi na skargę Kryski (płk Jan Kryska był katowany przez oficerów Informacji Wojskowej – przyp. red.) zażądał wyższej kary, uznając to za okoliczność obciążającą. Na stosowanie niedozwolonych metod śledztwa wskazywało wniesienie osk. Rolińskiego na noszach na salę sądową, czym prokurator nie zainteresował się, (…)”<ref name="Płużański" />
 
„oskarżanie w znacznej liczbie spraw «»spisku wojskowego»«, w «»sprawie bydgoskiej»« i żądanie wysokich kar, jakkolwiek w sprawach tych było wiele niewyjaśnionych sprzeczności i wątpliwości, do których wyjaśnienia nie dążył wbrew obowiązkowi prokuratora.”<ref name="Płużański" />
 
W 1956 r. zasiadał w komisji badającej miejsca potajemnych pochówków zamordowanych więźniów. Na liście było wiele jego ofiar. Komisja niczego nie ustaliła.<ref name="Płużański">{{cytuj stronę | url = http://niezalezna.pl/36679-nieukarane-zbrodnie-prl-u-z-mordercy-brydzysta | tytuł = Nieukarane zbrodnie PRL-u. Z mordercy brydżysta | autor = Tadeusz Płużański | data = 2013-01-02 | opublikowany = niezalezna.pl [za Gazetą Polską Codziennie] | data dostępu = 2013-02-06}}</ref>{{fakt|data=2013-02}}<!--Potrzebne lepsze źródło, nie wiadomo skąd pochodzą informacje T. Płużańskiego-->.