August Hlond: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  2 miesiące temu
m
drobne redakcyjne
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8)
m (drobne redakcyjne)
 
== Życiorys ==
=== Młodość, wykształcenie, prezbiterat ===
Drugie dziecko Jana (dróżnika kolejowego) i Marii z d. Imiela, brat [[Antoni Chlondowski|Antoniego]], Ignacego i Klemensa – również salezjanów. Uczeń szkoły salezjańskiej, w 1893 wysłany z niej do Włoch w celu kontynuowania nauki.
 
13 października 1896 wstąpił do [[Salezjanie|Towarzystwa Świętego Franciszka Salezego]] i 3 października 1897 złożył [[śluby zakonne]]. Studia na [[Papieski Uniwersytet Gregoriański|Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim]] zakończył 10 lipca 1900 [[doktor (stopień naukowy)|doktoratem]] z [[filozofia|filozofii]] i [[teologia|teologii]]. 17 grudnia 1904 otrzymał [[Tonsura|tonsurę]] oraz niższe [[sakrament święceń|święcenia kapłańskie]]<ref>Kościół oo. Franciszkanów w Krakowie, źródło: S. Kosiński, ''Młodzieńcze lata kard. A. Hlonda'', „Nasza Przeszłość” 1974, t. 42, s. 102.</ref>, 18 marca 1905 [[subdiakon]]atu<ref>Kościół Nawrócenia św. Pawła na krakowskim Stradomiu, źródło: ibidem.</ref>, 9 lipca [[diakon]]atu<ref>Święcenia diakonatu otrzymał z rąk bpa [[Anatol Nowak|Anatola Nowaka]] w [[bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie|katedrze na Wawelu]] wraz ze [[Stanisław Rogosz|Stanisławem Rogoszem]], źródło: ibidem.</ref>, a 23 września, z rąk biskupa [[Anatol Nowak|Anatola Nowaka]] święcenia kapłańskie w Krakowie<ref>Kościół ss. wizytek w Krakowie, źródło: ibidem.</ref>.
 
W latach 1900–1909 kolejno [[nauczyciel]] i kierownik domów salezjańskich w Oświęcimiu, Krakowie, Przemyślu i Lwowie. W 1919 [[prowincjał]] salezjańskiej [[prowincja zakonna|prowincji]] (inspektorii) niemiecko-austriacko-węgierskiej w Wiedniu, gdzie poznał [[Pius XI|Achille Rattiego]] (późniejszego papieża Piusa XI), który wpłynął na jego późniejszą karierę. W 1922 [[Prekonizacja|prekonizowany]] [[administrator apostolski|administratorem apostolskim]] w Katowicach, w części [[archidiecezja wrocławska|diecezji wrocławskiej]], przyznanej Polsce w wyniku [[plebiscyt na Górnym Śląsku|plebiscytu]].
W latach 1900–1909 kolejno [[nauczyciel]] i kierownik domów salezjańskich w Oświęcimiu, Krakowie, Przemyślu i Lwowie.
W 1919 [[prowincjał]] salezjańskiej [[prowincja zakonna|prowincji]] (inspektorii) niemiecko-austriacko-węgierskiej w Wiedniu, gdzie poznał [[Pius XI|Achille Rattiego]] (późniejszego papieża Piusa XI), który wpłynął na jego późniejszą karierę.
W 1922 [[Prekonizacja|prekonizowany]] [[administrator apostolski|administratorem apostolskim]] w Katowicach, w części [[archidiecezja wrocławska|diecezji wrocławskiej]], przyznanej Polsce w wyniku [[plebiscyt na Górnym Śląsku|plebiscytu]].
 
=== Lata 1925–1939 ===
 
=== Stosunek do Żydów ===
Wobec potęgujących się nastrojów antysemickich w Polsce drugiej połowy lat 30. wystosował 29 lutego 1936 list pasterski do wiernych odczytany w całej Polsce. W liście tym potępił stosowanie wszelkich form przemocy, wezwał do traktowania Żydów jak bliźnich i sąsiadów<ref>{{cytuj stronę |url = http://patrimonium.chrystusowcy.pl/kandydaci-na-oltarze/sluga-bozy-kard-august-hlond/dziela/1933-1939/List-pasterski-O-Katolickie-zasady-moralne--_871#.UefSltXwH4Y |tytuł = List pasterski: „O Katolickie zasady moralne” |data = 1936-02-29 |data dostępu = 2013-07-18}}</ref>. Zarzucił jednocześnie części Żydów: propagowanie ruchu bolszewickiego, pornografii, dopuszczanie się oszustw, lichwy i handlu żywym towarem oraz wywieranie negatywnego wpływu na młodzież katolicką<ref>{{cytuj stronę |url = http://web.archive.org/web/20120209210742/http://www.otwarta.org/kosciol-katolicki-i-antysemityzm-w-polsce-miedzywojennej,382.html |tytuł = We krwi mają nienawiść do chrześcijaństwa |autor = [[Mirosław Czech|M. Czech]] |data = 2008-02-02 |opublikowany = otwarta.org za „Gazetą Wyborczą” (arch.) |data dostępu = 2015-02-15}}</ref>. Stwierdzał, że Żydzi są „awangardą bezbożnictwa, ruchu bolszewickiego i akcji wywrotowej”, toczą wojnę z Kościołem katolickim i w związku z tym należy trzymać się z daleka od ich „antychrześcijańskiej kultury”<ref>{{cytuj książkę |autor = R. Modras |tytuł = Kościół katolicki i antysemityzm w Polsce w latach 1933–1939 |wydawca = Homini |miejsce = Kraków |data = 2014 |strony = 130}}</ref>.
 
W 1946 po [[pogrom kielecki|pogromie kieleckim]] odmówił wyraźnego potępienia zajść, ale jednocześnie wystosował list, w którym potępił morderstwa wszelkiego rodzaju. Podkreślił w nim postawę Polaków, którzy ratowali Żydów z narażeniem życia, a za psucie dobrych stosunków obarczył odpowiedzialnością żydowskich komunistów. Gdy biskup [[Teodor Kubina]] w sposób jednoznaczny potępił pogrom kielecki, kardynał Hlond był jednym z inicjatorów odezwy episkopatu, który go za to pośrednio skrytykował<ref>{{cytuj stronę |url = http://wyborcza.pl/1,75546,3391598.html |tytuł = Pogrom kielecki. Dwa rachunki sumienia (I) |autor = [[Adam Michnik|A. Michnik]] |data = 2006-06-09 |opublikowany = wyborcza.pl |data dostępu = 2011-04-25}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = http://wyborcza.pl/1,90705,3406605.html |tytuł = Pogrom kielecki. Dwa rachunki sumienia (II) |autor = A. Michnik |data = 2006-06-09 |opublikowany = wyborcza.pl |data dostępu = 2011-04-25}}</ref>.
35 821

edycji