Frankiści: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 52 bajty ,  5 miesięcy temu
m
poprawa linków
(drobne techniczne)
m (poprawa linków)
 
|hymn nazwa polska =
|religia = [[judaizm]]
|1. wyznanie = [[Sabatarianizm (judaizm)|sabatarianizmsabataizm]]
|2. wyznanie =
|3. wyznanie =
 
== Historia ==
Za początek frankizmu uznaje się rok 1755, kiedy to Jakub Frank po powrocie z [[Turcja|Turcji]] ogłosił, że jest [[Pomazaniec|Mesjaszem]]. Korzenie frankizmu znajdują się w [[Sabatarianizm (judaizm)|sabataizmiesabataizm]]ie i mesjanizmie żydowskim XVII i XVIII wieku. Frankiści odrzucali prawo Mojżeszowe i [[Talmud]], a opierali się na [[kabała|kabalistycznej]] księdze [[Zohar]] i jej sabataistycznych interpretacjach. Frank miał być trzecim po [[Szabetaj Cewi|Sabataju Cwi]] i Baruchji Russo Mesjaszem, utożsamianym z Jezusem Parakletem – ostatecznym zbawicielem.
 
W okresie po [[konwersja (religia)|konwersji]] na [[katolicyzm]] przestano uznawać Franka za Mesjasza. Sabataj Cwi i Baruchja Russo zostali odpowiednikami [[Abraham]]a i [[Izaak]]a, przygotowującymi misję Franka. Stało się nią uwolnienie Panny ([[Szechina|Szechiny]], czyli obecności bożej) z wizerunku [[chrześcijaństwo|chrześcijańskiej]] Panny Marii i służenie jej jako naczynie, zanim połączy się ona z Wielkim Bratem, co zapoczątkuje okres [[mesjanizm|mesjański]]. Frankiści utożsamiali bowiem swego Dobrego Boga, Ejn-Sof ([[język hebrajski|hebr.]] ''Nieskończony''), Wielkiego Brata, odpowiednik kabalistycznej sefiry Tiferet (hebr. ''Piękno'') i Pannę, odpowiednik kabalistycznej Szechiny (hebr. ''Obecność boża'') z [[Trójca Święta|Trójcą Świętą]]. Konieczność uwolnienia Szechiny usprawiedliwiała przejście na katolicyzm, który był „ostatnią zasłoną” oddzielającą od Boga. W zewnętrznej formie obrzędowości frankiści nawiązywali do religii [[edomici|edomickiej]]. Talmudyści zarzucali im praktyki orgiastyczne.