Okręt podwodny: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięty 1 bajt ,  4 miesiące temu
(Rescuing 15 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8)
Znaczniki: Wycofane Z internetu mobilnego Z aplikacji mobilnej Z aplikacji Android
 
===== Pasywne i aktywne wyciszanie układu napędowego =====
Układ napędowy okrętu składający się ze źródeł energii oraz [[układ przeniesienia napędu|systemów przeniesienia napędu]] i [[pędnik]]a jest największym źródłem hałasu generowanego przez okręt podwodny (hałasu własnego)<ref name="SubXXI_silencing" />. Pierwszy człowiek, który postanowił wypuścić się w morze, uczynił to prawdopodobnie na [[tratwa|tratwie]]. Podobna idea znajduje zastosowanie w wyciszaniu najnowszego ludzkiego urządzenia pływającego, - okrętu podwodnego, i. podobniePodobnie jak w przypadku tratwy wodnej, jest to element ciężki, kłopotliwy i trudny do kontroli. „Tratwa” na pokładzie okrętu podwodnego stanowi łoża jego maszynerii<ref name="SubXXI_silencing" />. W celu redukcji [[Wibracje|wibracji]], łoża te są połączone z maszynerią elastycznie na podobieństwo gumowych poduszek podtrzymujących silniki w samochodach, a następnie – również elastycznie – połączone z kadłubem okrętu. Ten sposób połączenia maszynerii z kadłubem nosi nazwę podwójnego połączenia elastycznego, ideą zaś jego zastosowania jest redukcja transmisji wibracji z urządzeń okrętowych do kadłuba, a w konsekwencji emisji do morza wywoływanej wibracjami fali dźwiękowej i jej propagacji od kadłuba do sonaru pasywnego przeciwnika.
[[Plik:NATO Research vessel Alliance.jpg|thumb|left|301px|[[NRV Alliance|NRV „Alliance”]]]]
Podobnie jak inne techniki wyciszania, technologie podwójnych połączeń elastycznych objęte są najwyższymi klauzulami tajności. Przedziały okrętów mieszczące tratwy maszynerii wyłączone są od dostępu osób bez specjalnej autoryzacji, w tym wizytujących niekiedy okręty oficjalnych gości, podobnie jak zajmujące się tymi technologiami laboratoria naukowe czy też lądowe prototypy, zaś opracowania techniczne opisujące sposoby elastycznego łączenia, z uwagi na cenzurę kontrwywiadowczą są niezwykle trudne do publikacji<ref name="SubXXI_silencing" />. Publicznie znane dane pozwalają jednak na stwierdzenie, iż tratwy są urządzeniami bardzo ciężkimi, stanowiącymi jeden z powodów wzrostu wyporności okrętów z napędem jądrowym z 3500 do 8000 ton i więcej<ref name="SubXXI_silencing" />. Technologia podwójnego połączenia elastycznego stanowi pierwszy etap ewolucji systemów wyciszania maszynowni okrętów, nie wycisza jej jednak w wystarczającym stopniu. Wibracje, mimo zmniejszenia ich intensywności, pokonują jednak tworzone przez tratwy zapory i dochodzą do kadłuba. Niewystarczająca skuteczność podwójnego połączenia elastycznego wywołała rozpoczęcie drugiego etapu ewolucji technik wyciszania maszynerii, w postaci technik „[[Tłumienie|tłumienia masą]]” (mass damping). W tej technice masa tratwy dorównuje niemal masie maszynerii, której wibracje tłumi<ref name="SubXXI_silencing" />. Pierwsze informacje o tej technice ujrzały światło dzienne w roku 1990 podczas prezentacji opracowania pod tytułem ''The quietest ship in the world'' (Najcichszy okręt świata), opisującej jednostkę doświadczalną NATO o nazwie [[NRV Alliance|NRV „Alliance”]] (NATO Research Vessel „Alliance”). Ta jednostka badawcza służąca do prowadzenia badań nad technologiami podwodnymi wyposażona jest w siłownię składającą się z [[turbina gazowa|turbiny gazowej]] i generatora Diesla. Przeciwnie jednak do większości jednostek, jego siłownia skonstruowana została w ten sposób, że turbina nie służy do osiągania wysokich prędkości, lecz do cichych operacji, generator elektryczny Diesla, służy natomiast do pływania z prędkością podróżną<ref name="SubXXI_silencing" />. „Alliance” służy do badań technologii podwodnych prowadzonych pod egidą Sojuszu Północnoatlantyckiego, jest też jednak dostępny do [[czarter]]u dla indywidualnych badań prowadzonych przez państwa członkowskie NATO<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.nurc.nato.int/research/alliance.htm |tytuł = NRV Alliance |autor = |archiwum = https://web.archive.org/web/20120223172026/http://www.nurc.nato.int/research/alliance.htm |opublikowany = [[NATO Undersea Research Centre]] |data = |język = en |data dostępu = 2011-06-27 |zarchiwizowano = 2012-02-23 }}</ref>. W roku 1992 przedstawiciel niemieckiej stoczni [[Thyssen Nordseewerke]], opisując prace nad redukcją hałasu silnika Diesla w obiegu zamkniętym, ujawnił, że niemieckie prace nad tłumieniem masą wykorzystywały masę równą około 80% masy generatora Diesla<ref name="SubXXI_silencing" />. Ten rodzaj tłumienia drgań okazał się skuteczny dla większości częstotliwości<ref name="SubXXI_silencing" />. Pomimo więc ogromnego wzrostu masy okrętów wykorzystujących tę technikę, została ona zaadaptowana przez niektórych producentów okrętów z napędem jądrowym, z uwagi na swą prostotę konstrukcji i wysoki stopień efektywności. Metoda ta wciąż jednak nie jest doskonała, stąd też stwierdzono, że wyciszanie maszynowni okrętów podwodnych nie może poprzestać na technologiach pasywnych, i niezbędny jest kolejny krok w postaci aktywnych technik wyciszania<ref name="SubXXI_silencing" />.
49

edycji