Diuna (film 1984): Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  3 miesiące temu
m
→‎Historia filmu: drobne merytoryczne
(Anulowanie wersji 63087797 autorstwa 212.106.17.1 (dyskusja), potrzebne źródło)
Znacznik: Anulowanie edycji
m (→‎Historia filmu: drobne merytoryczne)
 
== Historia filmu ==
Historia ekranizacji Diuny rozpoczęła się w 1972 roku, gdy [[Arthur P. Jacobs]] (producent serialu ''[[Planeta Małp (serial telewizyjny)|Planeta Małp]]'') zakupił prawa autorskie do ekranizacji powieści. Jednak nagła śmierć Jacobsa i to jeszcze przed wyborem reżysera, uniemożliwiła jakiekolwiek plany adaptacji. Prawa autorskie odkupił Francuz, Michael Seydoux. Powierzył realizację słynnemu awangardowemu reżyserowi z Chile, [[Alejandro Jodorowsky|Alejandro Jodorowsky’emu]] i wyznaczył datę rozpoczęcia zdjęć na wrzesień 1975 roku. W jego zamyśle, miał to być film z rozmachem, jakiego nie widział jeszcze świat. W obsadzie znaleźć się mieli [[Orson Welles]], [[Charlotte Rampling]], a nawet (w roli Cesarza Szaddama IV) słynny malarz surrealistyczny [[Salvador Dalí|Salvadore Dali]]. Muzykę miała skomponować i wykonać legendarna już grupa [[Pink Floyd]], natomiast projekty plastyczne przygotowali: [[Hans Rudolf Giger|Hans Ruedi Giger]] i [[Jean Giraud|Jean „Moebius” GirardGiraud]]. Moebius przygotował także rysunkowy scenariusz (tzw. [[Scenorys|storyboard]]). Niestety, ponieważ prace przygotowawcze trwały zbyt długo i pochłonęły ponad dwa miliony dolarów, Seydoux nie potrafił znaleźć finansistów gotowych wydać pieniądze na film i w lipcu 1974 roku odstąpił od ekranizacji. Jak się potem wypowiadał w wywiadach autor powieści Frank Herbert – „Film Jodorowsky’ego musiałby trwać dwadzieścia godzin…”.
 
W 1975 roku książkę odkryła Raffaela De Laurentiis, córka Silvany Mangano i Dino De Laurentiisa (producenta filmowego). Zarekomendowała ją swojemu ojcu, który w 1980 roku nabywa prawa autorskie do całej sagi Herberta. Początkowo reżyserię powierzył on [[Ridley Scott|Ridleyowi Scottowi]], pamiętając o sukcesie jego filmu ''[[Obcy – ósmy pasażer Nostromo]]''. Ale wskutek nieporozumień w rok później Scott zrezygnował z realizacji. Tym razem reżysera zaproponowała Raffaella De Laurentiis, a mianowicie [[David Lynch|Davida Lyncha]], autora głośnego wtedy filmu ''Człowiek-słoń''.