Almohadzi: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 7 bajtów ,  3 miesiące temu
m
(ort.)
 
== Powstanie Kalifatu i podbój Maroka ==
Almorawidzi szybko dostrzegli zagrożenie, jakie stanowiły zjednoczone plemiona górskie. Ufortyfikowano Marrakesz i inne najważniejsze miasta i w roku [[1127]] lub [[1129]] Ali ibn Jusuf wysłał ponownie przeciw Almohadom swe wojska. Jednak gdy tylko armia ta wkroczyła w dolinę prowadzącą do Tinmelu, Almohadzi pod wodzą Abd al-Mumina zaatakowali ją i pokonali. Zwycięzcy oblegli wówczas Marrakesz, jednak po 40 dniach doszło do nagłej klęski górali podczas jednego z kontrataków z miasta. Zginął wówczas jeden z najważniejszych wodzów AlmohadomAlmohadów, a zarazem pretendent do następstwa po mahdim - [[Abdullah al-Baszir]]. Gdy więc kilka miesięcy później zmarł Ibn Tumart, w rozgorzałym sporze o następstwo zwyciężył Abd al-Mumin, który wzorem [[Abbasydzi|Abbasydów]] ogłosił się następcą mahdiego czyli kalifem ([[1130]]).
 
Ze względu na silną jazdę, jaką dysponowali Almorawidzi (także najemną, chrześcijańską), nowy kalif rozpoczął podboje od terenów górskich. W latach [[1131]]-[[1143]] Almohadzi opanowali [[Atlas Średni]] wraz z [[Rif]]em, Antyatlas z [[Sus (Maroko)|Doliną Sus]] i całe południe Maroka. Odcięli w ten sposób Almorawidów od górskich kopalń miedzi i srebra, oraz od szlaków łączących Maroko ze złotonośnym obszarem [[Sudan (region)|Sudanu Zachodniego]]. Dopiero jednak śmierć emira Alego ibn Jusufa w roku [[1143]] i wywołane tym zamieszki umożliwiły ostateczne zwycięstwo nad Almorawidami. Nowy emir Marrakeszu, [[Taszfin]] ([[1143]]-[[1145]]) zginął w walce z Almohadami w pobliżu [[Oran]]u. Armia almohadzka obległa wówczas [[Fez]], który jednak poddał się dopiero po dziewięciu miesiącach ([[1146]]). Ostatnim punktem oporu pozostał sam Marrakesz, który poddał się z braku żywności po 10 miesiącach, [[23 marca]] [[1147]] r. Ponieważ Almohadzi prowadzili „świętą wojnę w imię Boga” (arab. ''dżihad fi sabil Allah''), nie oszczędzano wrogów, mordując większość członków plemienia Lemtunów, z którego wywodzili się Almorawidzi. Zginął też ostatni emir starej dynastii, kilkunastoletni [[Iszak]]. Ostatnim etapem jednoczenia Maroka był podbój północnych, heretyckich plemion [[Berghwata]], spokrewnionych z Masmudami, które nie uznawały do tej pory ani Almorawidów, ani Almohadów. Abd al-Mumin dokonał tego na przełomie [[1148]]/[[1149]] stając się pierwszym władcą w pełni zjednoczonego Maroka.
 
== Dalsze podboje: Andaluzja i Maghreb ==