Kazimierz Czyż (1925–1953): Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  1 miesiąc temu
m
drobne redakcyjne
m (int.)
m (drobne redakcyjne)
 
'''Kazimierz Czyż''', [[pseudonim|ps.]] ''Stasiek'', ''Wicher'' (ur. 1 marca 1925 w Wygadance, [[powiat łucki|pow. łucki]], zm. 1 kwietnia 1953 w [[Białystok|Białymstoku]]) – żołnierz [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]], [[Armia Krajowa Obywatelska|Armii Krajowej Obywatelskiej]], członek zrzeszenia [[Wolność i Niezawisłość]].
 
== Życiorys ==
Kazimierz Czyż urodził się 1 marca 1925 we wsi Wygadanka ([[gmina Poddębce]], powiat łucki) w rodzinie Józefa i Marianny z domu Krzepeckiej. Brat [[Henryk Czyż (1922–1950)|Henryka]] i [[Józef Czyż|Józefa]]. Mieszkał z rodziną we wsi [[Jasionowo (gmina Szypliszki)|Jasionowo]] koło [[Jeleniewo|Jeleniewa]].
 
W 1943 roku został zaprzysiężony na żołnierza [[Armia Krajowa|Polskiego Związku Powstańczego]] (kryptonim Armii Krajowej). Pełnił obowiązki łącznika i wywiadowcy. Jego przełożonym był [[Witalis Konikowski]] ps. ''Dąb'' z kompanii terenowej [[Jeleniewo]].
 
Po wkroczeniu [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]] kontynuował działalność konspiracyjną w Armii Krajowej i Armii Krajowej Obywatelskiej, a następnie w siatce konspiracyjnej WiN. W związku z dekonspiracją, na początku 1946 dołączył do patrolu dywersyjnego [[Marian Piekarski|Mariana Piekarskiego]] ps. ''Ryś'', a po jego aresztowaniu (7 kwietnia 1946 r.{{R|dziejepl}}) przyłączył się do grupy Wacława Górskiego ps. ''Oko''. W okresie od września 1946 do kwietnia 1947 pełnił funkcję łącznika Józefa Grabowskiego (ps. ''Cyklon'', ''Mur'', ''Przytulski''), p.o. komendanta Obwodu Suwałki-Augustów WiN.
 
Ujawnił się 25 kwietnia 1947 r. w [[Suwałki|Suwałkach]], po czym wrócił do domu rodzinnego w Jasionowie, gdzie pracował jako dozorca lasu. W październiku 1949 roku wyjechał do [[Wrocław]]ia, gdzie pracował jako listonosz. Powrócił na Suwalszczyznę w marcu 1950 roku na wieść o aresztowaniu brata Henryka. Po powrocie został poinformowany o tym, że jest poszukiwany, w związku z czym zaczął się ukrywać. W kwietniu 1950 r. dołączył do oddziału partyzanckiego [[Piotr Burdyn|Piotra Burdyna]] (ps. ''Edward'', ''Kabel'', ''Mroźny'') i [[Jan Sadowski (1922-1951)|Jana Sadowskiego]] ps. ''Blady'', ''Komar'', a w maju tego roku został dowódcą patrolu i zastępcą Burdyna. 20 lipca 1950 roku stoczył we wsi [[Płociczno (województwo podlaskie)|Płociczno]] bitwę z grupą operacyjną [[Urząd Bezpieczeństwa|UB]]{{R|Rychlewski2010}}, [[Milicja Obywatelska|MO]] i [[Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego|KBW]], w której został ciężko ranny (rana głowy, przestrzelone ramię). Został ujęty w stodole we wsi Kukówko.
W 1992 roku [[Sąd apelacyjny|Sąd Apelacyjny]] w Białymstoku uznał wyrok Wojskowego Sądu Rejonowego skazujący Kazimierza Czyża na śmierć za nieważny.
 
25 lutego 2016 roku bracia Kazimierz, Henryk i Józef Czyżowie zostali pośmiertnie odznaczeni przez Prezydenta RP [[Andrzej Duda|Andrzeja Dudę]] Krzyżami Komandorskimi [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]], a brat Julian i siostra Marianna Tylenda z domu Czyż, zostali uhonorowani Krzyżami Oficerskimi{{R|OrderRadio5}}.
 
== Zobacz też ==
35 821

edycji