Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi: Różnice pomiędzy wersjami

poprawa przek., WP:SK+ToS, źródła/przypisy
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8)
(poprawa przek., WP:SK+ToS, źródła/przypisy)
 
'''Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi''', '''CMWŁ''' (do 1975 '''Muzeum Historii Włókiennictwa''') – [[muzeum]] [[Przemysł włókienniczy|włókiennictwa]] mieszczące się w [[Biała Fabryka Geyera|Białej Fabryce Geyera]] w [[Łódź|Łodzi]] przy [[Ulica Piotrkowska w Łodzi|ul. Piotrkowskiej]] 282, wpisane do [[Państwowy Rejestr Muzeów|Państwowego Rejestru Muzeów]] pod numerem 116/134<ref>https://bip.mkidn.gov.pl/pages/rejestry-ewidencje-archiwa-wykazy/rejestry-muzeow.php</ref>.
 
Jest to największe w Europie muzeum poświęcone włókiennictwu i historii tkactwa. W chwili powstania było pierwszą taką placówką na świecie. Siedziba muzeum jest jedną z pierwszych na świecie adaptacji architektury postindustrialnej do celów muzealnych<ref>{{Cytuj stronę|tytuł = Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi - 100 lat awangardy w Polsce |data dostępu = 2021-02-16 |opublikowany = rokawangardy.pl |url = http://rokawangardy.pl/pl/partnerzy/centralne-muzeum-wlokiennictwa-w-lodzi,24.html}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|tytuł = Centralne Muzeum Włókiennictwa |data dostępu = 2021-02-16 |opublikowany = cmwl.pl |url = https://cmwl.pl/public/informacje/biala-fabryka,27}}</ref>.
 
== Historia muzeum ==
Pierwsze próby organizacyjne sięgają roku 1952, kiedy [[Krystyna Kondratiuk]]<ref>Gronczewska Anna, Opowieść o niezwykłej kobiecie, która stworzyła niezwykłe muzeum; [w:] „Dziennik Łódzki”, dodatek „Kocham Łódź”, 14 II 2014, s. 8–9.</ref> doprowadziła do utworzenia Działu Tkactwa w łódzkim [[Muzeum Sztuki w Łodzi|Muzeum Sztuki]]. Ze względu na powodzenie przedsięwzięcia dział przekształcony został w Oddział Muzeum Sztuki.
 
W 1959 roku budynek tkalni został przejęty przez Muzeum Historii Włókiennictwa, które od 1 stycznia 1960 roku uzyskało status samodzielnej placówki muzealnej<ref name=KK2>{{Cytuj książkę |nazwisko = Krajewski| imię = Sławomir| nazwisko2 = Kusiński| imię2 = Jacek| tytuł = Spacer drugi. Ulica Piotrkowska| url = |wydanie = |rok = 2008| wydawca = Wydawnictwo Jacek Kusiński| miejsce = Łódź| isbn = 978-83-927666-8-1}}</ref>. W 1975 roku nazwa instytucji została zmieniona na Centralne Muzeum Włókiennictwa<ref>{{Cytuj stronę|url= https://cmwl.pl/public/informacje/historia,17| tytuł= Historia| opublikowany= Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi| data dostępu= 2018-12-26}}</ref>.
 
Biała Fabryka to rozległy, 4-[[skrzydło (architektura)|skrzydłowy]] kompleks budynków architektury przemysłowej. Proces odnawiania i przystosowania zabytku do celów muzealnych został rozpoczęty w 1955, kiedy zapadła decyzja o przeznaczeniu obiektu na siedzibę mającego powstać Muzeum Historii Włókiennictwa.
 
Od 2009 integralną część muzeum stanowi [[Skansen Łódzkiej Architektury Drewnianej]], w którym znajdują się obiekty typowe dla zabudowy Łodzi i okolicy z przełomu [[XIX wiek|XIX]]/[[XX wiek|XX]] wieku: [[Kościół w skansenie łódzkiej architektury drewnianej|kościół z Nowosolnej]], [[Willa wSzai RudzieŚwiatłowskiego z Rudy Pabianickiej|willa letniskowa z Rudy Pabianickiej]], tzw. „drewniana kamienica”, czyli 1-piętrowy dom z przedmieść Łodzi, drewniana poczekalnia [[Łódzkie Wąskotorowe Elektryczne Koleje Dojazdowe|Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych]] (tramwaje podmiejskie) z ich [[Zgierz|zgierskiej]] krańcówki na pl. J. Kilińskiego z ok. 1901 r. oraz 4 drewniane domy rzemieślniczo-mieszkalne z łódzkich przedmieść.
 
W 2013 przestrzeń wystawiennicza muzeum powiększyła się o zrewitalizowany budynek „Starej kotłowni”, w którym otwarte zostało muzeum interaktywne, wykorzystujące nowoczesne techniki multimedialne.
 
W 2018 rozpoczęła się finansowana ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014–2020 modernizacja siedziby muzeum. W jej ramach zaplanowano odnowienie elewacji zachodniej, południowej i północnej oraz wnętrz najstarszego skrzydła zabytkowej fabryki – budynku A, a także renowację południowej elewacji sąsiadującego z Parkiem Reymonta budynku C. Inwestycja obejmie również przebudowę pomieszczeń w pozostałych dwóch skrzydłach Białej Fabryki, tj. budynkach B i D, a także prace w Skansenie Łódzkiej Architektury Drewnianej: instalację centralnego ogrzewania, docieplenie oraz przebudowę zabytkowych domków, zagospodarowanie terenu. Planowany termin zakończenia prac to koniec 2019, zaś w Skansenie Łódzkiej Architektury Drewnianej: wiosna 2020 roku<ref>{{Cytuj stronę|tytuł = Centralne Muzeum Włókiennictwa |data dostępu = 2019-11-18 |opublikowany = cmwl.pl |url = https://cmwl.pl/public/informacje/inwestycja-ze-srodkow-unijnych,70#}}</ref>.
 
== Dyrektorzy ==
* [[Krystyna Kondratiuk]] (1960–1976)<ref>{{Cytuj stronę|tytuł = O Krystynie Kondratiukowej | opublikowany = Centralne Muzeum Włókiennictwa |url = http://www.ctmustex.arg.pl/historia/1/357,o-krystynie-kondratiukowej.html | zarchiwizowano = 2018-03-25 | archiwum = https://web.archive.org/web/20180325050354/http://www.ctmustex.arg.pl/historia/1/357,o-krystynie-kondratiukowej.html}}</ref>
 
* [[Adam Nahlik]] (1976–1981)<ref>{{Cytuj stronę|tytuł = Krystyna Kondratiuk stworzyła w Łodzi wielkie, wyjątkowe muzeum |data = 2017-07-06 |data dostępu = 2021-02-11 |opublikowany = plus.dzienniklodzki.pl |url = https://plus.dzienniklodzki.pl/krystyna-kondratiuk-stworzyla-w-lodzi-wielkie-wyjatkowe-muzeum/ar/12242886}}</ref>
* [[Krystyna Kondratiuk]] (1960–1976)<ref>{{Cytuj |tytuł = O Krystynie Kondratiukowej | opublikowany = Centralne Muzeum Włókiennictwa |url = http://www.ctmustex.arg.pl/historia/1/357,o-krystynie-kondratiukowej.html | zarchiwizowano = 2018-03-25 | archiwum = https://web.archive.org/web/20180325050354/http://www.ctmustex.arg.pl/historia/1/357,o-krystynie-kondratiukowej.html}}</ref>
* [[AdamNorbert NahlikZawisza]] (1976–19811981–2013)<ref>{{Cytuj stronę|autor = Łukasz Kaczyński |tytuł = KrystynaNorbert KondratiukZawisza stworzyłarezygnuje wz Łodzifunkcji wielkie,dyrektora wyjątkoweCentralnego muzeumMuzeum Włókiennictwa |data = 20172013-0702-0608 |data dostępu = 2021-02-11 |opublikowany = plus.dzienniklodzki.plDziennik Łódzki |url = https://plus.dzienniklodzki.pl/krystynanorbert-kondratiukzawisza-stworzylarezygnuje-wz-lodzifunkcji-wielkiedyrektora-wyjatkowecentralnego-muzeum-wlokiennictwa/ar/12242886757319-PL}}</ref>
* [[NorbertMarcin ZawiszaOko]] (1981–20132013–2016)<ref>{{Cytuj stronę|autor = ŁukaszRadio KaczyńskiŁódź |tytuł = Norbert Zawisza rezygnuje z funkcjiDymisja dyrektora Centralnego Muzeum Włókiennictwa |dataw = 2013-02-08Łodzi |data dostępu = 2021-02-11 |opublikowany = DziennikRadio ŁódzkiŁódź |url = https://dzienniklodzkiwww.radiolodz.pl/norbert-zawisza-rezygnuje-zposts/23866-funkcjidymisja-dyrektora-centralnego-muzeum-wlokiennictwa/ar/757319-PLw-lodzi}}</ref>
* [[MarcinAneta OkoDalbiak]] (2013–2016od 2016)<ref>{{Cytuj |autor = Radio Łódź stronę|tytuł = DymisjaAneta dyrektoraDalbiak dyrektorem Centralnego Muzeum Włókiennictwa w{{!}} ŁodziKalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego |data dostępu = 2021-02-11 |opublikowany = Radio Łódźwww.e-kalejdoskop.pl |url = https://www.radiolodze-kalejdoskop.pl/postsmuzea-a217/23866aneta-dymisjadalbiak-dyrektoradyrektorem-centralnego-muzeum-wlokiennictwa-w-lodzir3610}}</ref>
* [[Aneta Dalbiak]] (od 2016)<ref>{{Cytuj |tytuł = Aneta Dalbiak dyrektorem Centralnego Muzeum Włókiennictwa {{!}} Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego |data dostępu = 2021-02-11 |opublikowany = www.e-kalejdoskop.pl |url = https://www.e-kalejdoskop.pl/muzea-a217/aneta-dalbiak-dyrektorem-centralnego-muzeum-wlokiennictwa-r3610}}</ref>
 
== Działalność ==
Zainteresowania naukowe, kolekcjonerskie i popularyzatorskie muzeum obejmują wszystko, co pozostaje w związku z włókienniczym procesem produkcyjnym – od surowca, przez techniki i technologie włókiennicze do produktów włókienniczych o różnym stopniu i technice przetworzenia. Zbiory są gromadzone, opracowywane naukowo, [[konserwacjaKonserwacja i restauracja zabytków|konserwowane]] i w różnej formie udostępniane przez specjalistyczne działy muzeum.
 
Od 1972 muzeum było współorganizatorem, a od 1982 jedynym organizatorem [[Międzynarodowe Triennale Tkaniny|Międzynarodowego Triennale Tkaniny]] w Łodzi. Łódzkie triennale jest najstarszą i największą na świecie międzynarodową wystawą promującą współczesną [[Tkanina dekoracyjna|tkaninę artystyczną]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://cmwl.pl/public/informacje/16-miedzynarodowe-triennale-tkaniny,68|tytuł=Triennale|data dostępu=2020-07-26}}</ref>. Centralne Muzeum Włókiennictwa jest wyłącznym organizatorem [[Ogólnopolska Wystawa Tkaniny Unikatowej|Ogólnopolskiej Wystawy Tkaniny Unikatowej]] i [[Ogólnopolska Wystawa Miniatury Tkackiej|Ogólnopolskiej Wystawy Miniatury Tkackiej]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://cmwl.pl/public/wydarzenie/wybrane/ogolnopolska-wystawa-tkaniny-unikatowej-2019,94 |tytuł = Wystawy ogólnopolskie |data dostępu = 2020-07-26}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://plasterlodzki.pl/sztuka/rzezba/ogolnopolska-wystawa-miniatury-tkackiej-2019-foto/ |tytuł = Ogólnopolska Wystawa Miniatury Tkackiej |data dostępu = 2020-07-26}}</ref>.[[Plik:Łódź Muzeum Włókiennictwa dziedziniec 02 05 2010 P5029912.JPG|thumb|240px|[[Dziedziniec]] muzeum|lewo]]
 
== Wyróżnienia ==
W październiku 2013 Centralne Muzeum Włókiennictwa zajęło drugie miejsce w plebiscycie na „7 nowych cudów Polski”, zorganizowanym przez miesięcznik [[National Geographic Traveler]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.national-geographic.pl/aktualnosci/pokaz/plebiscyt-7-nowych-cudow-polski-rozstrzygniety-1/| tytuł = Plebiscyt 7 nowych cudów Polski rozstrzygnięty| opublikowany = national-geographic.pl| język = pl| data dostępu = 2013-11-11| archiwum = https://web.archive.org/web/20131111230729/http://www.national-geographic.pl/aktualnosci/pokaz/plebiscyt-7-nowych-cudow-polski-rozstrzygniety-1/| zarchiwizowano = 2013-11-11}}</ref>.
 
== Zobacz też ==
* [http://www.muzeumwlokiennictwa.pl/ Centralne Muzeum Włókiennictwa]
{{Kontrola autorytatywna}}
 
{{SORTUJ:Włókiennictwa}}
[[Kategoria:Muzea w Łodzi]]