Kazimierz Kutz: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 19 bajtów ,  1 miesiąc temu
poprawa podziału sekcji Życiorys
(→‎Twórczość literacka: na razie ofaktowanie)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
(poprawa podziału sekcji Życiorys)
Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w [[Mysłowice|Mysłowicach]]. Angażował się w działalność organizacji młodzieżowych, takich jak [[Związek Harcerstwa Polskiego]] i [[Organizacja Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego|OM TUR]]{{odn|Klich|2019|s=44}}. Stopniowo tracił wiarę, nie tylko pod wpływem stalinowskiej szkoły, ale również pod wpływem brata Henryka, u którego w związku z wydarzeniami wojennymi zdiagnozowano schizofrenię i który nie widział w świecie obecności Boga [[Kościół katolicki|Kościoła katolickiego]]{{odn|Klich|2019|s=45}}. Kazimierz Kuc po maturze zapisał się do [[Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi|Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi]]. Pierwotnie zamierzał iść na polonistykę, ale bał się, że nie poradzi sobie na studiach ze względu na swoją [[Etnolekt śląski|gwarę śląską]]{{odn|Klich|2019|s=48}}. Lęk towarzyszył mu jednak także w szkole filmowej, gdzie przeżywał pasmo upokorzeń z powodu swojego pochodzenia społecznego{{odn|Klich|2019|s=50–51}}. Stopniowo nabierał przekory, nawiązując dobre kontakty z wykładowczynią [[Wanda Jakubowska|Wandą Jakubowską]]{{odn|Klich|2019|s=52}}. Dołączył do [[Związek Młodzieży Polskiej|Związku Młodzieży Polskiej]], wszedł w skład jej zarządu uczelnianego<ref>{{Cytuj książkę |autor = Marek Miller, Krzysztof Krubski, Zofia Turowska, Waldemar Wiśniewski |tytuł = Filmówka. Powieść o Łódzkiej Szkole Filmowej |wydawca = Wydawnictwo Tenten |miejsce = Warszawa |rok = 1992 |strony = 45 |isbn = 83-85477-24-1}}</ref>. Został jednak usunięty z niego w 1952 za wstawienie się za kolegą oskarżanym o serię zgwałceń na aktywistkach związkowych{{odn|Klich|2019|s=62–64}}. Studia reżyserskie ukończył w 1953.
 
=== Kariera filmowa ===
=== Działalność zawodowa i publiczna w PRL ===
==== Lata 50. i 60. ====
[[Plik:Wajda Kutz.jpg|thumb|250px|Kazimierz Kutz (z lewej) i [[Andrzej Wajda]] w okresie realizacji filmu ''[[Kanał (film)|Kanał]]'' (1957)]]
Reżyser poczynił również przygotowania do realizacji filmu o pacyfikacji strajku w KWK „Wujek”, udając się w tej sprawie do samego [[Czesław Kiszczak|Czesława Kiszczaka]], ówczesnego ministra spraw wewnętrznych. Niczego jednak nie osiągnął, zamiast tego uzyskał zgodę na przeprowadzkę do Warszawy, co było swoistym rewanżem na śląskich notablach partyjnych, którzy donosili na niego przed stanem wojennym{{Odn|Klich|2019|s=223}}. W 1985 przeniósł na ekrany kin sztukę [[Janusz Krasiński|Janusza Krasińskiego]] ''[[Wkrótce nadejdą bracia]]'', poświęconą ucieczce dziewczyny skazanej na karę śmierci przez podziemie na [[Ziemie Odzyskane|Ziemiach Odzyskanych]]. Film został jednoznacznie przyjęty negatywnie{{Odn|Klich|2019|s=228}}. W międzyczasie autor angażował się w działalność teatralną. W latach 1985–1992 był wykładowcą na [[Wydział Reżyserii Dramatu Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie|Wydziale Reżyserii Dramatu]] [[Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie|Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://krakow.ast.krakow.pl/zmarl-kazimierz-kutz |tytuł = Zmarł Kazimierz Kutz |opublikowany = ast.krakow.pl |data = 19 grudnia 2018 |data dostępu = 2019-01-04}}</ref>.
 
==== Lata 90.: po transformacji ustrojowej ====
=== Działalność zawodowa i publiczna w III RP ===
[[Plik:Kazimierz Kutz Kancelaria Senatu 2005.jpg|thumb|200px|Kazimierz Kutz jako senator (2005)]]
[[Plik:Kazimierz Kutz Bronisław Komorowski 1 posiedzenie Senatu VIII kadencji.jpg|thumb|250px|Marszałek senior Kazimierz Kutz i prezydent [[Bronisław Komorowski]]; pierwsze posiedzenie Senatu RP VIII kadencji (2011)]]
Próbą powrotu do łask krytyków i widzów był telewizyjny film ''[[Zawrócony]]'' (1994), historia gorliwego śląskiego działacza PZPR ([[Zbigniew Zamachowski]]), który jesienią 1981 podczas szpiegowania kolegów z zakładu dał się porwać nastrojowi manifestacji „Solidarności”, z miejsca okazując się wrogiem władzy komunistycznej{{Odn|Klich|2019|s=275}}. ''Zawrócony'' nieoczekiwanie cieszył się powodzeniem na [[Festiwal Polskich Filmów Fabularnych|Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych]], zapewniając jego autorowi drugie w karierze Złote Lwy. Doceniła go również organizacja [[Międzynarodowa Federacja Krytyków Filmowych|FIPRESCI]], przyznając mu nagrodę na [[Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Moskwie|Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie]]. [[Andrzej Wajda]] twierdził, że „''Zawrócony'' to najlepszy film o wolnej Polsce, o zwycięstwie »Solidarności«”{{Odn|Klich|2019|s=276}}. Ostatni film pełnometrażowy w karierze Kutza, ''[[Pułkownik Kwiatkowski]]'' (1995) na podstawie scenariusza [[Jerzy Stefan Stawiński|Jerzego Stefana Stawińskiego]], jest komedią osadzoną w realiach wczesnej stalinowskiej Polski. Głównym bohaterem filmu jest ginekolog ([[Marek Kondrat]]), który udaje pułkownika z [[Urząd Bezpieczeństwa|Urzędu Bezpieczeństwa]] – początkowo w celu zaimponowania dziewczynie, w miarę rozwoju akcji zaś wykorzystuje swą zmyśloną tożsamość do uwalniania więźniów bezpieki{{Odn|Klich|2019|s=278–279}}. Jak komentowała [[Barbara Hollender]], w ''Pułkowniku Kwiatkowskim'' „Kutz odrzuca całą martyrologię, posługuje się językiem współczesnym, pełnym humoru, jaki może dotrzeć do młodego widza. A zza kadru i tak wieje grozą”{{Odn|Klich|2019|s=279}}. Kutz planował również filmową adaptację pełnej rozmachu powieści [[Jarosław Iwaszkiewicz|Jarosława Iwaszkiewicza]] ''[[Sława i chwała (powieść)|Sława i chwała]]'' o wydarzeniach na ziemiach polskich w latach 1914–1947. Ze względu na niewielkie wsparcie ze strony Telewizji Polskiej reżyser musiał jednak ograniczyć się do oszczędnego w formie [[Sława i chwała (serial telewizyjny)|serialu telewizyjnego]]. ''Sława i chwała'' została wyemitowana w 1997, przy pozytywnych recenzjach krytyków{{Odn|Klich|2019|s=283}}.
 
=== Działalność zawodowapolityczna i publiczna w PRLokołofilmowa ===
Działalność polityczną reżyser rozpoczął w 1997, startując z powodzeniem w [[wybory parlamentarne w Polsce w 1997 roku|wyborach]] do [[Senat Rzeczypospolitej Polskiej|Senatu]] [[Senatorowie IV kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (1997–2001)|IV kadencji]] jako kandydat bezpartyjny z ramienia [[Unia Wolności|Unii Wolności]] w [[Okręg wyborczy województwo katowickie do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|województwie katowickim]]. W parlamencie pracował w [[Komisja Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą|Komisji Emigracji i Polaków za Granicą]] i [[Komisja Nauki, Edukacji i Sportu|Komisji Nauki i Edukacji]]<ref name="s8">{{Cytuj stronę|url=https://www.senat.gov.pl/sklad/senatorowie/senator,89,8,kazimierz-kutz.html|tytuł=Biogram na stronie Senatu (VIII kadencja)|data dostępu=2021-10-03}}</ref>. W [[wybory parlamentarne w Polsce w 2001 roku|2001]] uzyskał reelekcję jako kandydat koalicji [[Blok Senat 2001]]. Od października 2001 do października 2005 pełnił funkcję [[wicemarszałek Senatu|wicemarszałka Senatu]] [[Senatorowie V kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (2001–2005)|V kadencji]], którą łączył z zasiadaniem w [[Komisja Kultury i Środków Przekazu (Senat)|Komisji Kultury i Środków Przekazu]]<ref name="s8"/>. Był członkiem komitetu wyborczego [[Włodzimierz Cimoszewicz|Włodzimierza Cimoszewicza]] w [[Wybory prezydenckie w Polsce w 2005 roku|wyborach prezydenckich w 2005]]<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Polityka i obyczaje |data = 2005-08-13 |data dostępu = 2021-10-04 |opublikowany = Polityka |url = https://www.polityka.pl/archiwumpolityki/1865196,1,polityka-i-obyczaje.read |język = pl}}</ref>.
 
27 366

edycji