Wikipedysta:Mafo/1 in 12: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 1121 bajtów ,  3 miesiące temu
brak opisu edycji
'''1 in 12 Club''' – nazwa kolektywu, jak i budynku, w którym rezydują jego członkowie. Znajduje się w [[Bradford]]. Przestrzeń zarządzana jest przez członków na zasadach [[Anarchizm|anarchistycznych]]. Działalność grupy to kampanie społeczne i polityczne – organizowanie wydarzeń [[Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy|pierwszomajowych]]<ref>{{Cytuj |autor = Sally Bolton |tytuł = May Day events around the UK |data = 2002-05-01 |data dostępu = 2021-10-06 |opublikowany = The Guardian |url = http://www.theguardian.com/world/2002/may/01/mayday.sallybolton |archiwum = https://web.archive.org/web/20180623193934/https://www.theguardian.com/world/2002/may/01/mayday.sallybolton |język = en}}</ref> – oraz wykorzystanie budynku jako [[Autonomiczne centrum społeczne|centrum społeczne]]<ref>{{Cytuj |tytuł = UK Social Centres Network |data dostępu = 2021-10-06 |opublikowany = UK Social Centres Network |url = https://socialcentresnetwork.wordpress.com/ |archiwum = https://web.archive.org/web/20090123063129/http://socialcentresnetwork.wordpress.com/ |język = en}}</ref> i miejsce dla [[Performance|sztuk performatywnych]]. W latach 80. był jednym z głównych miejsc brytyjskiej sceny [[crust]] i [[Anarcho-punk|anarcho-punkowej]]<ref>{{Cytuj |autor = Ian Glasper |tytuł = Trapped in a Scene: UK Hardcore 1985–1989: Frontline Reports from the Hardcore Punk Underground |data = 2010 |isbn = 9781901447613 |wydawca = Cherry Red Books}}</ref>, a w latach 90. gościł dużą część krajowej sceny [[straight edge]] [[metalcore]]<ref>{{Cytuj |autor = Ian Glasper |tytuł = Armed with Anger: How UK Punk Survived the Nineties |data = 2012 |isbn = 9781901447729 |wydawca = Cherry Red Books}}</ref>.
 
Na 1 in 12 Club składają się dwa odrębne elementy: po pierwsze jest to grupa ludzi, którzy wspólnie działają na rzecz określonych ideałów politycznych i zmian społecznych, po drugie jest to budynek, w którym mieści się centrum społeczne. Grupa powstała w 1981, a obecny budynek został zajęty w 1988<ref>{{Cytuj |autor = Anita N. Lacey |tytuł = Networked Communities: Social Centers and Activist Spaces in Contemporary Britain |czasopismo = Space and Culture |data = 2005 |wolumin = 8 |numer = 3 |s = 286-301 |doi = 10.1177/1206331205277350 |url = https://www.researchgate.net/publication/249669908_Networked_Communities_Social_Centers_and_Activist_Spaces_in_Contemporary_Britain |język = pl}}</ref>.
== Tło ==
 
== TłoOpis ==
Kolektyw został założony przez członków [[Anarchizm|anarchistycznie]] zorientowanej organizacji [[Claimants Union]] z Bradford w 1981. Bezpośrednim ich celem było stworzenie i podtrzymanie sceny społecznej, dostępnej i przystępnej zarówno dla osób o niskich zarobkach, jak i bezrobotnych. Oczekiwano i liczono, że to z kolei zachęci ich do anarchistycznych wartości [[Samorząd|samozarządzania]], [[Współpraca|współpracy]] i [[Pomoc wzajemna|wzajemnej pomocy]]. Pod koniec lat 70-tych i na początku 80-tych w całej Wielkiej Brytanii dochodziło do masowej utraty miejsc pracy, a Bradford nie było wyjątkiem – [[General Electric Company|GEC]] i [[International Harvester]] zamykały zakłady w mieście. W tej sytuacji wyłonił się szczególnie silny i aktywny Claimants Union, który prowadził energiczną kampanię na rzecz poprawy sytuacji osób bezrobotnych i nisko opłacanych w Bradford. W 1981 rządowe dochodzenie w sprawie oszustw dotyczących zasiłków wykazało, że 1 na 12 wnioskodawców aktywnie „oszukiwał państwo”<ref>{{Cytuj |tytuł = Social Security Fraud (Rayner Review) |data = 1981 |data dostępu = 2021-10-06 |opublikowany = hansard.parliament.uk |url = https://hansard.parliament.uk/commons/1981-04-08/debates/810ad5f5-b53c-4e6d-b652-551445c1c6da/SocialSecurityFraud(RaynerReview) |archiwum = https://web.archive.org/web/20200626160421/https://hansard.parliament.uk/commons/1981-04-08/debates/810ad5f5-b53c-4e6d-b652-551445c1c6da/SocialSecurityFraud(RaynerReview) |język = en}}</ref>. Kolektyw przyjął tę statystykę jako swoją nazwę.
 
Jeden z członków powiedział w 2003: „Chodzi o to, by mieć przestrzeń społeczną, która jest dostępna dla ludzi z klasy robotniczej. Chcemy również przestrzeni, przestrzeni dziennikarskiej, jeśli chcesz, gdzie możemy przedstawić nasze pomysły. Chodzi o odzyskanie tego, co jest nasze. Nie mamy prawa do odzyskania Filipin, mamy prawo do odzyskania Bradford, bo jest nasze. To zawsze było naprawdę silne uczucie, że Bradford jest nasze – nic więcej. Z tego płynie cała reszta – wszystko, co kolektyw zrobił”<ref>{{Cytuj |autor = Tony Harcup |tytuł = `The Unspoken - Said': The Journalism of Alternative Media |czasopismo = Journalism |data = 2003-08-01 |data dostępu = 2021-10-06 |issn = 1464-8849 |wolumin = 4 |numer = 3 |s = 356–376 |doi = 10.1177/14648849030043006 |url = https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/14648849030043006 |język = en}}</ref>.
 
== FunkcjonowanieDziałania ==
Pierwotnym celem kolektywu było rozwijanie i szerzenie anarchistycznychpowyższych wartości samorządności, współpracy i wzajemnej pomocy. Poprzezpoprzez koncerty, książki, płyty i akcje bezpośrednie,. członkowieCzłonkowie i członkinie starają się rozszerzyć wpływ tych ideidziałać na całe Bradford i nie tylko.
Na 1 in 12 Club składają się dwa odrębne elementy: po pierwsze jest to grupa ludzi, którzy wspólnie działają na rzecz określonych ideałów politycznych i zmian społecznych, po drugie jest to budynek, w którym mieści się centrum społeczne. Grupa powstała w 1981, a obecny budynek został zajęty w 1988<ref>{{Cytuj |autor = Anita N. Lacey |tytuł = Networked Communities: Social Centers and Activist Spaces in Contemporary Britain |czasopismo = Space and Culture |data = 2005 |wolumin = 8 |numer = 3 |s = 286-301 |doi = 10.1177/1206331205277350 |url = https://www.researchgate.net/publication/249669908_Networked_Communities_Social_Centers_and_Activist_Spaces_in_Contemporary_Britain |język = pl}}</ref>.
 
Suwerennym organem decyzyjnym kolektywu jest odbywające się co dwa miesiące Niedzielne Spotkanie, które jest otwarte dla wszystkich członków. Odpowiadają przed nim wszystkie inne komitety i kolektywy. Stworzyło to jednak oczywisty konflikt obowiązków w ramach Komitetu Generalnego. Postanowiono na zebraniu przez wybranych delegatów Komitetu Generalnego, że wszyscy członkowie mogą uczestniczyć i przyczynić się w pełni do wszelkich podejmowanych decyzji. W ten sposób niedzielne zebranie pełni skutecznie funkcję Komitetu Generalnego.
 
W październiku każdego roku kolektyw organizuje Zebranie Generalne, na którym członkowie wybierają osoby na różne stanowiska w kolektywie. Zebranie jest również ważną okazją dla członków do przeglądu finansowego i ogólnego postępu kolektywu i różnych grup działających w jego ramach. Ponadto Nadzwyczajne Zgromadzenie, które ma takie same uprawnienia jak Generalne, może być zwołane przez dowolnych dziesięciu członków w dowolnym momencie w ciągu roku.
 
Cele
 
Pierwotnym celem kolektywu było rozwijanie i szerzenie anarchistycznych wartości samorządności, współpracy i wzajemnej pomocy. Poprzez koncerty, książki, płyty i akcje bezpośrednie, członkowie i członkinie starają się rozszerzyć wpływ tych idei na całe Bradford i nie tylko.
 
Działania
 
W 2005 odnotowano, że w centrum znajduje się infoshop, kawiarnia, plac zabaw dla dzieci, bar, duże przestrzenie do spotkań i występów.
 
Centrum jest uczestnikiem UK Social Centre Network i gospodarzem corocznego festiwalu punk/hardcore Means to an End.
 
== Przypisy ==
15 264

edycje