Dei Filius: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2232 bajty ,  9 miesięcy temu
Uwzględniłem uwagi z dyskusji - uzupełniłem o streszczenie dokumentu przez wybitnego katolickiego historyka, podałem bardziej adekwatny do jego wymowy cytat, dodałem informację o zmianie podejścia Kościoła do nauki przez II Sobór Watykanski, podałem działający linki do dokumentu
(WP:SK, dodanie listy punktowej (czy jak to się piszę))
(Uwzględniłem uwagi z dyskusji - uzupełniłem o streszczenie dokumentu przez wybitnego katolickiego historyka, podałem bardziej adekwatny do jego wymowy cytat, dodałem informację o zmianie podejścia Kościoła do nauki przez II Sobór Watykanski, podałem działający linki do dokumentu)
# O wierze i rozumie.
 
Zdaniem wybitnego katolickiego<ref>{{Cytuj |autor = Georges Minois |tytuł = Kościół i nauka. Dzieje pewnego niezrozumienia |data = 1995 |wolumin = tom 1 |miejsce = Warszawa |s = str. 17}}</ref> historyka idei [[Georges Minois|Georgesa Minois]] w konstytucji "Dei Filius" została uroczyście potwierdzona tradycyjna doktryna, która stanowiła podstawę relacji [[Kościół katolicki]] - [[nauka]]. Dokument ustalał następujące zasady:
W dokumencie zwrócono uwagę, że nie ma sprzeczności między wiarą a rozumem.
 
* [[Wiara (chrześcijaństwo)|Wiara]] i [[rozum]] zawsze są ze sobą zgodne; nie może być między nimi sprzeczności.
* Złudzenie sprzeczności może wynikać ze złego przedstawienia dogmatu lub niepoprawnego rozumowania.
* Wszelkie rezultaty naukowe sprzeczne z wiarą są fałszywe i Kościół musi je odrzucić.
* Poszczególne nauki mają swobodę stosowania swoich metod, ale Kościół musi czuwać, aby nie popełniały błędów sprzecznych z wiarą.
* Wiara i rozum wspierają się wzajemnie i uzupełniają: rozum potwierdza prawdziwość wiary, a wiara chroni rozum od błędów.
* Wiara stoi ponad rozumem.
* Kościół nie zwalcza nauki ani [[Technika|techniki]].
* Doktryna wiary została objawiona w kształcie niezmiennym raz na zawsze; wykluczona jest jakakolwiek ewolucja [[Dogmat|dogmatów]]; posłannictwo Kościoła polega na głoszeniu dogmatów, a nie ich dostosowywaniu do zmian w świecie; decyzje Kościoła są nieomylne.
 
Konstytucja podkreślała, że zgodnie z doktryną Kościoła katolickiego rozum zajmuje pozycję niższą w stosunku do wiary, gdyż nie wolno mu przekraczać granic wyznaczonych przez dogmaty.
 
Zgodnie ze zwyczajem do dokumentu są dołączone tzw. kanony, w których użyto formuły klątwy wobec osób używających zakazanych twierdzeń<ref>{{Cytuj |autor = Georges Minois |tytuł = Kościół i nauka. Dzieje pewnego niezrozumienia |data = 1996 |wolumin = tom 2 |miejsce = Warszawa |s = str. 224-225}}</ref>.
 
{{Cytat
|treść = „Gdyby ktoś mówił, że nauki ludzkie można uprawiać z taka swobodą, że ich twierdzenia, nawet gdyby się sprzeciwiały nauce objawionej, mogą być przyjęte jako prawdziwe, a przez Kościół, nie mogą być odrzucone – niech będzie wyklęty.”
|treść = „Wiara i rozum nie tylko nie mogą nigdy pozostawać w niezgodzie, ale się wzajemnie wspomagają, gdyż prawy rozum ukazuje podstawy wiary, a oświecony jej światłem oddaje się wiedzy w sprawach Bożych.”
|autor =
|źródło = Dei Filius, 51Kanon IV, 2<ref>{{Cytuj |url = http://szafarzeptm.kuria.zgrel.pl/Dokumentyczytelnia/deifiliusSVIdokumenty/dokumenty-soborowe/sobor-watykanski-i/260-konstytucja-dogmatyczna-o-wierze-katolickiej-dei-filius.htmhtml |tytuł = KongregacjaKonstytucja Ds<!--dogmatyczna Tytuło wygenerowanywierze przezkatolickiej bota„Dei -->Filius” |opublikowany = szafarzehttp://ptm.kuria.zgrel.pl/ |data dostępu = 20202021-0711-0806}}</ref>
|styl = środek
}}
 
II Sobór Watykański obradujący w latach 1962-1965 uznał autonomię nauki<ref>{{Cytuj |autor = Georges Minois |tytuł = Kościół i nauka. Dzieje pewnego niezrozumienia |data = 1996 |wolumin = tom 2 |miejsce = Warszawa |s = str. 359-360}}</ref>. O relacji rozumu i wiary traktuje także encyklika [[Fides et ratio]] ogłoszona przez [[Jan Paweł II]] w1998 r.
Przeszło 100 lat później na tę samą kwestię zwrócił uwagę [[Jan Paweł II]] w encyklice [[Fides et ratio]].
 
== Przypisy ==
1141

edycji