Wieża artyleryjska: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 17 bajtów ,  15 lat temu
m
poprawa linków
m (robot dodaje: no:Kanontårn)
m (poprawa linków)
 
[[Grafika:PE Bugtuerme.jpg|thumb|left|250px|</center>Wieże artyleryjskie dział 203mm [[ciężki krążownik|ciężkiego krążownika]] "Prinz Eugen"]]
Ostatecznie wykształcona wieża na ciężkich okrętach stanowiła odtąd obrotową pancerną osłonę, przykrywającą od góry [[barbeta|barbetę]] i osadzoną na niej na [[łożysko toczne|łożysku]]. W barbecie mocowane były mechanizmy dział, a pod nią, w głębi kadłuba okrętu znajdowały się dalsze mechanizmy, podajniki amunicji itp. Wieże takie często wyposażone były we własne przyrządy do kierowania ogniem (m.in. [[dalmierz]]e), lecz przede wszystkim ich ogień był centralnie kierowany z głównego stanowiska dowodzenia artylerią okrętu. Takie wieże stosowano głównie w [[pancernik|pancernikach]], począwszy od [[drednot|drednotów]], oraz w budowanych po I wojnie światowej [[krążownik|krążownikach]]. Pancerniki okresu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] posiadały od 4 do 6 wież dział głównego kalibru, w których mocowano po 2 lub 3 działa. Pancerniki okresu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] posiadały zwykle 3 lub 4 wieże, liczba dział w wieży sięgnęła we francuskim typie "[[Richelieu (pancernik)|Richelieu]]" i brytyjskim "[[HMS King George V (pancernik 1940)|King George V]]" aż do 4 dział (masa czterodziałowej wieży pancernika "Richelieu" wynosiła aż 2400 ton). Aktualnie, okręty artyleryjskie wyposażone w artylerię w takich wieżach są już wycofane z marynarek wojennych świata wraz ze zmniejszeniem roli artylerii na morzu.
 
 
16 816

edycji