Koherencyjna tomografia optyczna: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 20 bajtów ,  2 miesiące temu
m
drobne merytoryczne, jęz., int.
m (drobne redakcyjne)
m (drobne merytoryczne, jęz., int.)
OCT opiera się na [[Interferometria|interferometrii niskokoherentnej]]<ref name="Fercher-1988" /><ref name="Riederer-">{{Cytuj pismo |nazwisko = Riederer |imię = S.J. |tytuł = Current technical development of magnetic resonance imaging |url = http://ieeexplore.ieee.org/xpl/abstractAuthors.jsp?tp=&arnumber=870229&url=http%3A%2F%2Fieeexplore.ieee.org%2Fxpls%2Fabs_all.jsp%3Farnumber%3D870229 |czasopismo = IEEE Eng Med Biol Mag |wolumin = 19 |numer = 5 |strony = 34–41 |rok = |pmid = 11016028}}</ref>. W konwencjonalnej interferometrii o długiej koherencji (laserowej), interferencja światła występuje na odległości metrów. W OCT, interferencja ta jest skrócona do odległości rzędu mikrometrów dzięki użyciu szerokopasmowych źródeł światła (źródeł, które mogą emitować światło w szerokim zakresie częstotliwości). Światło o szerokich pasmach może być generowane przez użycie [[Dioda superluminescencyjna|diod superluminescencyjnych]] lub laserów o bardzo krótkich impulsach. Białe światło także może być źródłem szerokopasmowym o niższej mocy.
 
Światło w układach OCT jest rozłamywane na dwie wiązki: wiązkę próbki (zawierającą część pochodzącą od przedmiotu badanego) oraz wiązkę referencyjną (zwykle od lustra). Połączenie światła odbitego od próbki oraz światła odniesienia od części referencyjnej tworzy obraz interferencji, ale tylko jeśli światło z obu wiązek przebyło tę samą drogę optyczną (to znaczy, że ich różnica była mniejsza niż długość koherencji). Poprzez skanowanie lustra w wiązce referencyjnej, można otrzymać charakterystykę odbijania światła przez próbkę. Te częściCzęści próbki, które odbijająodbijające dużo światła, będą interferować bardziej niż te, które odbijająodbijające go mniej. Światło znajdujące się poza długością koherencji, nie będzie interferować. Ta charakterystyka odbijania, tak zwany skan A, zawiera informacje o przestrzennych wymiarach i położeniu struktur obiektu badanego. TomografTomogram przekrojowy (skan B) można uzyskać poprzezprzez połączenie szeregu skanów A.
 
== Proste wyjaśnienie ==