Adalbert z Ivrei: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 11 bajtów ,  8 miesięcy temu
Święte było cesarstwo jako instytucja, osoba cesarza nie była święta
(wstawienie {{Kontrola autorytatywna}})
(Święte było cesarstwo jako instytucja, osoba cesarza nie była święta)
 
Wiosną lub latem 951 r., czyli jeszcze przed ojcem, [[Ludolf (syn Ottona I)|książę szwabski Ludolf]] wyruszył z wojskiem do Italii. Chciał w ten sposób zabezpieczyć swoje prawa do włoskiego tronu, które nabył poprzez małżeństwo. Berta, matka Adelajdy i Ida, żona Ludolfa były przyrodnimi siostrami. Obie poprzez matkę Regelindę pochodziły z włoskich [[Karolingowie|Karolingów]]. Wyprawa Ludolfa spotkała się z przeciwdziałaniem jego stryja księcia bawarskiego [[Henryk I Ludolfing|Henryka I]], ale znalazł on innego sojusznika, [[Konrad Czerwony|Konrada Czerwonego]]. Włochy nie były jednak na długo areną wojny, bowiem w 955 nastąpił najazd [[Węgrzy|Węgrów]] na Niemcy, co spowodowało powrót Ludolfa. Ten ostatni powrócił do Włoch w 956 roku, by zwalczyć bunt Berengara. Ludolf odnosił znaczne zwycięstwa i zmusił Adalberta do ucieczki do [[Werona|Werony]], ale w 957 niespodziewanie zmarł na febrę.
 
W 953 rozpoczął oblężenia hrabiego [[Canossa|Canossy]] [[Azzo Adalbert]]a w tym samym zamku, w którym dwa lata wcześniej więziona była Adelajda Burgundzka. W [[960]] razem ze swoim ojcem wystąpił przeciwko papieżowi [[Jan XII (papież)|Janowi XII]], co dało cesarzowi pretekst do zaatakowania władców z Ivrei. Otton I wypędził królów z Włoch (Adalbert trafił do [[Burgundia|Burgundii]] i sam koronował się na Świętegocesarza Cesarza Rzymskiegorzymskiego, a tym samym króla Włoch. Wkrótce powrócił do Włoch, chcąc zająć [[Pawia|Pawię]], stolicę. Przeszkodziła mu w tym jednak inwazja [[Szwabowie|Szwabów]] pod wodzą [[Burchard III (książę Szwabii)|Burcharda III]]. Tylko opór braci, Gwidona i Konrada, zniechęcił go do walczenia z nimi nad [[Pad (rzeka)|Padem]], w której zginął Gwidon, jego brat. Przez następne 3 lata szukał na wybrzeżach [[Morze Śródziemne|Morza Śródziemnego]] sojuszników. Próbował jeszcze uzyskać poparcie [[Imperium Bizantyjskie|Bizancjum]] dla swego powrotu na tron, ale w 963 ostatecznie zrezygnował z roszczeń o tron i zbiegł do [[Francja|Francji]]. Formalnie zachował tytuł margrabiego Ivrei od śmierci ojca w 966 do swojej śmierci, ale został on już w 965 roku nadany jego bratu Konradowi, który został sprzymierzeńcem Ottona I. Adalbert zmarł najprawdopodobniej 18 kwietnia 971 roku<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Schwennicke | imię = Detlev | tytuł = Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II | wydawca = J. A. Stargardt | miejsce = Marburg | data = 1984}}</ref>.
 
== Małżeństwo i potomstwo ==