Edward Redwanz: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 32 bajty ,  1 miesiąc temu
m
 
 
== Życiorys ==
Syn Ludwika i Anny. Absolwent Państwowego Liceum Elektronicznego w [[Gdańsk]]u (1955), [[elew]] [[Wyższa Oficerska Szkoła Radiotechniczna|Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej w Jeleniej Górze]] 1955–1958, następnie dowódca [[Radar|stacji radiolokacyjnej]] i technik radiolokacji w 129. Samodzielnym Pułku Artylerii Przeciwlotniczej w [[Szczecin]]ie. Od wiosny 1960 kierownik warsztatów radiolokacyjnych sekcji uzbrojenia tego pułku. XII 1960–XII 1961 na kursie wojsk rakietowych Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju w [[Bemowo Piskie|Bemowie Piskim]], mianowany [[porucznik]]iem i dowódcą plutonu radiotechnicznego, następnie dowódcą baterii i zastępcą dowódcy dywizjonu ds. technicznych. 1966–1968 starszy pomocnik szefa wydziału szkolenia sztabu [[9 Dywizja Artylerii Obrony Przeciwlotniczej|9. Dywizji Artylerii Obrony Powietrznej Kraju]] (OPK) w stopniu [[kapitanKapitan (ranga)|kapitana]]a, 1968–1971 studiował w [[Akademia Sztabu Generalnego|Akademii Sztabu Generalnego WP]], po czym został [[major]]em i dowódcą 4. Dywizjonu Rakietowego w [[3 Łużycka Dywizja Artylerii OPK|3. Łużyckiej Dywizji Artylerii OPK]]. Od września 1975 podpułkownik. 25 V 1976 – 1 VII 1981 zastępca dowódcy, a 1 VII 1981 – 6 XII 1984 dowódca [[3 Łużycka Dywizja Artylerii OPK|3. Łużyckiej Dywizji Artylerii OPK]], od września 1981 w stopniu pułkownika. Dowodzona przez niego dywizja uzyskała wysokie oceny podczas inspekcji. 6 XII 1984 – 1 X 1987 komendant [[Wyższa Oficerska Szkoła Radiotechniczna|Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej]] w Jeleniej Górze. Kierowana przez niego uczelnia została w 1985 wyróżniona za uzyskanie dobrych wyników podczas inspekcji, a w 1987 wyróżniona w rozkazie szkoleniowym MON za osiągnięcie bardzo dobrych wyników w szkoleniu. Jesienią 1987 na podstawie uchwały [[Rada Państwa (Polska)|Rady Państwa]] mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w [[Belweder w Warszawie|Belwederze]] przewodniczący Rady Państwa PRL gen. armii [[Wojciech Jaruzelski]]. 1 X 1987 – 1 VII 1990 dowódca [[3 Korpus Obrony Powietrznej|3. Korpusu OPK]] we [[Wrocław]]iu, przemianowanego w 1990 roku na 3. Korpus Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. 24 III 1991 – 5 V 1997 zastępca komendanta [[Akademia Obrony Narodowej|Akademii Obrony Narodowej]] ds. ogólnych w Warszawie, po czym został pożegnany przez ministra obrony [[Stanisław Dobrzański (minister)|Stanisława Dobrzańskiego]] i przeniesiony w stan spoczynku.
 
Służąc w [[Wojska Obrony Powietrznej Kraju|Wojskach Obrony Powietrznej Kraju]] wyróżnił się podczas strzelań bojowych w złożonej sytuacji operacyjno-taktycznej, uzyskując najwyższe noty ekspertów wojskowych jako dowódca dywizji i jako dowódca korpusu. Był członkiem zespołu dowódcy WOPK zajmującego się modernizacją zestawów rakietowych i członkiem zespołu opracowującego programy szkolenia operacyjno-taktycznego<ref name=Królikowski-288>Janusz Królikowski, ''Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990'' t. III: M-S, Toruń 2010, s. 288.</ref>.
* [[podporucznik]] – 1958 (promowany przez gen. bryg. pil. [[Jan Raczkowski (generał)|J. Raczkowskiego]])
* [[porucznik]] – 1961
* [[Kapitan (ranga)|kapitan]] – 1966
* [[major]] – 1971
* [[podpułkownik]] – 1975
15 944

edycje