Jack Churchill: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 146 bajtów ,  2 miesiące temu
m
(Bardziej wiarygodne źródło niż tania prasa mówi, że Churchill urodził się w Kolombo, stolicy Cejlonu Brytyjskiego.)
 
{{Żołnierz infobox
|imię i nazwisko = John Malcolm Thorpe Fleming Churchill
|imię i nazwisko org =
|pseudonim = Fighting Jack, Mad Jack
|rodzaj wojsk = lądowe
|zwycięstwa =
|grafika = Jackchurchill.jpg
|opis grafiki = „Mad Jack” Churchill
|stopień = [[podpułkownik]]
|data urodzenia = [[16 września]] [[1906]]
|miejsce urodzenia = [[Kolombo]], [[Sri Lanka#Historia|Cejlon Brytyjski]]<ref name=jan15>http://www.deddingtonhistory.uk/__data/assets/pdf_file/0015/12912/ChurchillChroniclescilckablecontentsjan15.pdf.</ref>
|data śmierci = [[8 marca]] [[1996]]
|miejsce śmierci = [[Surrey]]
|lata służby = 1926–1936 <br />1939–1959
|siły zbrojne = {{państwo|GBR|armia}}
|jednostki =
|stanowiska = z-ca d-cy {{k|en|3rd [[Commando]]}},<br />d-ca {{k|en|2nd Commando}}, <br />z-ca d-cy 1.&nbsp;batalionu lekkiej piechoty Highland
|wojny i bitwy = [[II wojna światowa]]:
* [[obrona Dunkierki]],
* [[operacja Archery]],
* [[operacja Shingle]]
|późniejsza praca =
|odznaczenia = {{order|DSO|1}} {{order|DSC|1}} {{order|MC|2}}
|commons = Category:Jack Churchill
|wikicytaty =
}}
[[Plik:Jack Churchill with captured Belgian 75.jpg|thumb|242px|Churchill spogląda w lufę używanego przez Niemców belgijskiego działa 75 mm. W grudniu 1941 bateria tych dział została zniszczona przez jego komandosów podczas rajdu na [[Vågsøy]]]]
 
'''John Malcolm Thorpe Fleming „Jack” Churchill''' (ur. 16 września 1906 w [[Kolombo]]<ref>http://www.deddingtonhistory.uk/__data/assets/pdf_file/0015/12912/ChurchillChroniclescilckablecontentsjan15.pdf< name=jan15 /ref>, zm. 8 marca 1996 w [[Surrey]]) oficer [[British Army]] znany także jako „Fighting Jack Churchill” i „Mad Jack”. Weteran [[II wojna światowa|II wojny światowej]], podczas której służył w szeregach oddziałów [[Commando]]. W bój zwykł wyruszać uzbrojony w [[Długi łuk angielski|długi łuk]], [[Strzała|strzały]] oraz [[Claymore#Pałasz szkocki|pałasz claymore]]. Był autorem zdania: „każdy oficer udający się w bój bez miecza jest nieodpowiednio ubrany”.
 
== Młodość ==
Churchill urodził się w [[Kolombo]], terytorium [[Sri Lanka#Historia|Cejlonu Brytyjskiego]].<ref>http: name=jan15 //www.deddingtonhistory.uk/__data/assets/pdf_file/0015/12912/ChurchillChroniclescilckablecontentsjan15.pdf</ref>. Ukończywszy [[Royal Military Academy Sandhurst|Royal Military Academy w Sandhurst]], w 1926 roku rozpoczął służbę w Birmie wraz z [[Regiment Manchesterski|Regimentem Manchesterskim]]. Opuścił armię w 1936 roku i rozpoczął pracę redaktora gazety. Dzięki dobrze opanowanej grze na dudach oraz zdolnościom łuczniczym zagrał małą rolę w filmie ''[[Złodziej z Bagdadu (film 1924)|Złodziej z Bagdadu]]''.
 
== II wojna światowa ==
Do armii powrócił po wybuchu wojny. W maju 1940 roku, wraz z manchesterczykami, uderzył z zasadzki na niemiecki patrol w pobliżu francuskiego [[L'Epinette]]. Churchill dał sygnał do ataku poprzez posłanie strzały w niemieckiego [[Feldfebel|feldfebla]], stając się jedynym znanym brytyjskim żołnierzem, który powalił przeciwnika z długiego łuku w trakcie wojny<ref name="young">Peter Young (1969). Commando, [[Ballantine Books]].</ref>. Po [[Operacja Dynamo|ewakuacji Dunkierki]] zaciągnął się do [[commando|komandosów]], jako że odpowiadała mu ich wysoce niebezpieczna służba.
 
Był zastępcą dowódcy [[Commando|3 Commando]] podczas [[operacja Archery|operacji Archery]], czyli ataku na niemiecki garnizon w [[Vågsøy]] 27 grudnia 1941<ref>Parker s. 41.</ref>. Gdy opadły rampy pierwszej z jednostek pływających Churchill wyskoczył naprzód i nim cisnął granat, ruszając do ataku, zaczął grać na swoich [[dudy|dudach]]. Za postawę pod Dunkierką i Vågsøy otrzymał [[Krzyż Wojskowy (Wielka Brytania)|Military Cross]].
 
W 1942 roku, wraz z pięcioma komandosami, schwytał 300 ludzi we wrogiej placówce. Cała akcja trwała trzy tygodnie, podczas których ukryci w gęstych zaroślach komandosi, żywili się wyłącznie [[Marmite|Marmite'emMarmite’em]] oraz [[Salami (wędlina)|salami]].
 
W lipcu 1943 roku, dowodził 2 Commando podczas lądowania w [[Katania|Katanii]] na Sycylii, wyposażony w pałasz, łuk i strzały oraz dudy<ref>Parker s. 133.</ref>. W podobny sposób prowadził ludzi [[Operacja Shingle|pod Salerno]]. Jako szefowi 2 Commando rozkazano mu zdobyć niemiecki punkt obserwacyjny w pobliżu [[La Molina|La Moliny]], kontrolujący przełęcz prowadzącą do plaży w Salerno. Wraz z żołnierzami 2 i 41 Commando zinfiltrował miasto i pojmał 42 Niemców oraz drużynę [[moździerz]]a. Następnie poprowadził więźniów w dół przełęczy, z rannymi ciągniętymi na wózkach przez jeńców. Zapytany o to wydarzenie stwierdził, iż dla niego był to: „obraz z wojen napoleońskich”<ref>Parker sss. 136–137.</ref>. Za akcję pod Salerno otrzymał [[Order Wybitnej Służby]]<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.thegazette.co.uk/London/issue/36615/| |tytuł = The London Gazette| data dostępu = 2011-09-06| autor = | opublikowany = | praca = | data = 1944-07-18| |język = en |data dostępu = 2011-09-06}}</ref>.
 
W 1944 roku jego komandosi wspierali [[Narodowa Armia Wyzwolenia Jugosławii|Armię Wyzwolenia Jugosławii]] [[Josip Broz Tito|Josipa Broz Tito]] z adriatyckiej wyspy [[Vis (wyspa)|Vis]]<ref>Parker s. 148.</ref>. W maju Churchillowi rozkazano zdobycie wyspy [[Brač]], znajdującej się w rękach Niemców – do wykonania zadania zorganizował kombinowany oddział, składający się z 1500 partyzantów oraz kontyngentu komandosów z 40 Commando i własnego 43 Commando. Lądowanie odbyło się bez przeszkód, jednakże dotarłszy do orlich gniazd na szczytach partyzanci postanowili przełożyć atak na następny dzień. Dudy Churchilla przyzwały do natarcia pozostałych komandosów, jednak po ostrzelaniu przez RAF-owskiego [[Supermarine Spitfire|Spitfire'aSpitfire’a]] dowódca wycofał oddział i odroczył akcję do rana<ref name="Parker150152">Parker sss. 150–152.</ref>. O świcie nastąpił atak flankujący 40 oraz 43 Commando – partyzanci pozostali w miejscu lądowania. Zaledwie sześciu ludzi z Churchillem na czele dotarło do celu, jednak ostrzał moździerzowy nietkniętym pozostawił tylko dowódcę; ten wygrywał na dudach „Will Ye No Come Back Again?”, w czasie gdy nacierał wróg. Ostatecznie Churchill został powalony granatem i schwytany<ref name=Parker150152 />. Niedługo później przewieziono go do Berlina celem przesłuchania, a następnie przetransportowano do [[Sachsenhausen (KL)|obozu w Sachsenhausen]].
 
We wrześniu 1944 wraz z oficerem [[Royal Air Force]] przeczołgali się pod drutami przez opuszczoną rurę ściekową, zamierzając iść aż do [[Morze Bałtyckie|Bałtyku]]. Zostali schwytani w pobliżu [[Rostock]]u, parę kilometrów od morza. Pod koniec kwietnia następnego roku 140 więźniów wraz z Churchillem zostało przetransportowanych do Tyrolu w obstawie [[Schutzstaffel|SS]]. Delegacja jeńców przekazała wyższym oficerom armii niemieckiej, iż obawiają się egzekucji. Oddział dowodzony przez kapitana [[Wichard von Alvensleben|Wicharda von Alvenslebena]] został skierowany dla ochrony tychże. Wobec liczebnej przewagi armii, [[Uwolnienie zakładników SS w Tyrolu Południowym|strażnicy SS wycofali się, pozostawiając konwojowanych]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.georg-elser-arbeitskreis.de/texts/niederdorf.htm| |tytuł = Die Befreiung der Sonder- und Sippenhäftlinge in Südtirol| data dostępu = 2011-09-06| autor = | opublikowany = /www.georg-elser-arbeitskreis.de | pracadata = | datajęzyk = de |data językdostępu = de2011-09-06}}</ref>; ci ostatni zostali uwolnieni. Po odejściu Niemców Churchill przebył 150 kilometrów do [[Werona|Werony]], gdzie natknął się na amerykańskie jednostki pancerne.
 
Jako że nadal trwała [[wojna na Pacyfiku]] Churchill został posłany do Birmy<ref name="WWII magazine">{{cytuj stronę | url = http://www.wwiihistorymagazine.com/2005/july/col-profiles.html| |tytuł = Fighting Jack Churchill survived a wartime odyssey beyond compare| data dostępu = 2011-09-06| autor = Robert Barr Smith| |opublikowany = www.wwiihistorymagazine.com| praca|data = | datajęzyk = en |data językdostępu =en 2011-09-06}}</ref>, gdzie trwały bitwy z Japończykami. Jednakże nim dotarł do Indii [[Atak atomowy na Hiroszimę i Nagasaki|zrzucone zostały bomby na Hiroszimę i Nagasaki]], kończąc wojnę. Churchill, niezadowolony z takiego obrotu spraw miał rzec: „Gdyby nie ci przeklęci Jankesi moglibyśmy pociągnąć tę wojnę przez następne dziesięć lat”<ref name="WWII magazine" />.
 
== Po wojnie ==
W 1946 roku wytwórnia filmowa [[20th Century Studios|20th Century Fox]] rozpoczęła prace nad filmem [[Ivanhoe (film 1952)|Ivanhoe]] angażując do głównej roli [[Robert Taylor (amerykański aktor)|Roberta Taylora]], przyjaciela Churchilla z czasów drużyny wioślarskiej; dzięki tej znajomości Churchill pojawił się jako łucznik strzelający z murów [[Zamek w Warwick|zamku w Warwick]].
 
[[Plik:Jack Churchill leading training charge with sword.jpg|thumb|242px|Jack Churchill (skrajne prawo) z pałaszem w dłoni prowadzi ćwiczenia w [[Inveraray]]]]
Po wojnie Churchill, jako wyszkolony spadochroniarz, przeniósł się do [[Seaforth Highlanders]], by zostać zastępcą dowódcy stacjonującego w [[Palestyna (mandat)|Mandacie Palestyny]] 1 batalionu [[Highland Light Infantry]]. Wiosną 1948 roku, tuż przed zakończeniem misji Churchill wziął udział w kolejnym konflikcie. Wraz z dwunastoma żołnierzami starał się pomóc [[Masakra konwoju medycznego Hadassa|konwojowi medycznemu Hadassa]], zaatakowanemu przez Arabów<ref name="Smith 2005">Smith (2005).</ref>. Po starciu koordynował ewakuację 700 żydowskich lekarzy, studentów i pacjentów ze szpitala Hadassah na [[Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie|Uniwersytecie Hebrajskim]] w [[Jerozolima|Jerozolimie]].
 
W późniejszych latach Churchill służył jako instruktor w szkole wojny lądowo-powietrznej w Australii, gdzie stał się żarliwym zwolennikiem [[surfing]]u. W Anglii był pierwszym człowiekiem, który surfował po fali przyboju rzeki [[Severn]] i zaprojektował własną deskę. Emerytura nie przyniosła końca jego ekscentrycznym zachowaniom. Miał zwyczaj codziennie, podczas powrotu do domu pociągiem, wyrzucać swoją walizkę przez okno wagonu, czym niejednokrotnie napędził stracha podróżnym i konduktorom. Później tłumaczył, iż wyrzucał ją do swojego własnego ogrodu, by nie musieć jej nieść ze stacji<ref name="Smith 2005" />.
 
Z armii ostatecznie odszedł w 1959 roku, z dwoma Orderami za Wybitną Służbę. Zmarł w swoim domu w Surrey w 1996 roku.
 
== Życie prywatne ==
Churchill ożenił się 8 marca 1941 roku z Rosamundą Margaret Denny<ref name="peerage">{{cytuj stronę | url = http://thepeerage.com/p35768.htm#i357676| |tytuł = A genealogical survey of the peerage of Britain as well as the royal families of Europe. Person Page – 35768| data dostępu = 2011-09-06| autor = | opublikowany = thePeerage.com | pracadata = | datajęzyk = en |data językdostępu =en 2011-09-06}}</ref>, z którą miał dwóch synów – Malcolma Johna Lesliego (ur. 11 listopada 1942) oraz Rodneya Alistaira Gladastone’a (ur. 4 lipca 1947). Nie był spokrewniony z [[Winston Churchill|Winstonem Churchillem]]
 
== Przypisy ==
 
== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url = http://www.wwiihistorymagazine.com/2005/july/col-profiles.html | tytuł = Fighting Jack Churchill survived a wartime odyssey beyond compare| data dostępu = 2011-09-06| autor = Robert Barr Smith| |opublikowany = www.wwiihistorymagazine.com| praca = | data = lipiec 2005| |język = en |data dostępu = 2011-09-06}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Parker |imię = John |tytuł = Commandos: The inside story of Britain'sBritain’s most elite fighting force |wydawca = Bounty Books |miejsce = Londyn |rok = 2000 |isbn = 0-753712-92-X |język = en}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Kirchner |imię = Paul |tytuł = More of the Deadliest Men Who Ever Lived |wydawca = Paladin Press |rok = 2009 |isbn = 9781581606904 |język = en}}
 
{{Kontrola autorytatywna}}
15 993

edycje