Koherencyjna tomografia optyczna: Różnice pomiędzy wersjami

m
drobne redakcyjne
m (drobne merytoryczne, jęz., int.)
m (drobne redakcyjne)
W zależności od właściwości źródła światła (użyte mogą być [[dioda superluminescencyjna|diody superluminescencyjne]], ultrakrótkie lasery pulsacyjne i lasery superciągłe), OCT może osiągnąć submakrometryczną rozdzielczość przy bardzo szerokopasmowych źródłach emitujących fale o długości ponad 100 nm.
 
Koherencyjna [[tomografia]] optyczna jest jedną z wielu technik [[tomografia optyczna|tomografii optycznej]]. Niedawne wdrożenie tomografów w domenie częstotliwości umożliwia uzyskanie wyższego poziomu stosunku sygnału do szumu (SNR), pozwalając na szybszy odbiór sygnału. Komercyjnie dostępne systemy OCT mają różnorodne zastosowania, między innymi w procesie [[konserwacja i restauracja zabytków|restauracji architektury]] czy w [[diagnostyka medyczna|diagnostyce medycznej]], szczególnie w [[Okulistyka|okulistyce]] do nieinwazyjnego badania oczu i uzyskiwania szczegółowych obrazów wnętrza [[Siatkówka (anatomia)|siatkówki]]. Ostatnio metoda OCT zaczęła również być stosowana w [[Kardiologia inwazyjna|kardiologii interwencyjnej]] jako sposób diagnozy [[Choroba niedokrwienna serca|choroby niedokrwiennej serca]]<ref name="Bezerra-2009">{{Cytuj pismo |nazwisko = Bezerra |imię = H.G. |nazwisko2 = Costa |imię2 = M.A. |nazwisko3 = Guagliumi |imię3 = G. |nazwisko4 = Rollins |imię4 = A.M. |nazwisko5 = Simon |imię5 = D.I. |tytuł = Intracoronary optical coherence tomography: a comprehensive review clinical and research applications |url = http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1936879809005925 |czasopismo = JACC Cardiovasc Interv |wolumin = 2 |numer = 11 |strony = 1035–1046 |miesiąc = Nov |rok = 2009 |doi = 10.1016/j.jcin.2009.06.019 |pmid = 19926041}}</ref>.
 
== Wstęp ==
Wielu naukowców podejmowało próby badania struktur oka<ref name="A. F. Fercher, E. Roth">{{Cytuj pismo |autor = A.F. Fercher, E. Roth |tytuł = Ophthalmic laser interferometry |url = http://proceedings.spiedigitallibrary.org/proceeding.aspx?articleid=1243236 |archiwum = http://web.archive.org/web/20160310070136/http://proceedings.spiedigitallibrary.org/proceeding.aspx?articleid=1243236 |czasopismo = Proc. SPIE s. 48–51 |wolumin = 658 |wydanie = |strony = 48–51 |data = 1986-09 |data dostępu = 2014-05-29}}</ref><ref name="Fercher-1988">{{Cytuj pismo |nazwisko = Fercher |imię = A.F. |nazwisko2 = Mengedoht |imię2 = K. |nazwisko3 = Werner |imię3 = W. |tytuł = Eye-length measurement by interferometry with partially coherent light |url = http://www.opticsinfobase.org/ol/abstract.cfm?uri=ol-13-3-186 |czasopismo = Opt Lett |wolumin = 13 |numer = 3 |strony = 186–188 |miesiąc = Mar |rok = 1988 |pmid = 19742022}}</ref> ''in vivo'' metodą [[Interferometria|interferometrii]]. Pierwsze dwuwymiarowe odwzorowanie ludzkiego dna ludzkiego oka, uzyskane metodą interferometrii światła białego, zostało zaprezentowane na konferencji ICO-15 SAT w 1990<ref>A. F. Fercher, „Ophthalmic interferometry”, Proceedings of the International Conference on Optics in Life Sciences, Garmisch-Partenkirchen, Germany, 12–16 August 1990. Ed.G. von Bally and S. Khanna, s. 221–228. {{ISBN|0-444-89860-3}}.</ref>. Dzięki pracy Naohiro Tanno<ref>Naohiro Tanno, Tsutomu Ichikawa, Akio Saeki: „Lightwave Reflection Measurement”, Japanese Patent # 2010042 (1990) (Japanese Language).</ref><ref>Shinji Chiba, Naohiro Tanno „Backscattering Optical Heterodyne Tomography”, prepared for the 14th Laser Sensing Symposium (1991) (in Japanese).</ref>, późniejszego profesora na Yamagata University, metoda OCT dająca mikrometryczną rozdzielczość oraz obraz przekroju poprzecznego tkanki stała się wiodącą wśród innych biomedycznych technik [[diagnostyka obrazowa|obrazowania tkanek]]. Szczególnie nadaje się do zastosowań okulistycznych oraz obrazowania innych tkanek, gdzie wymagana jest wysoka rozdzielczość i milimetrowa głębokość obrazowania<ref name="Zysk-">{{Cytuj pismo |nazwisko = Zysk |imię = A.M. |nazwisko2 = Nguyen |imię2 = F.T. |nazwisko3 = Oldenburg |imię3 = A.L. |nazwisko4 = Marks |imię4 = D.L. |nazwisko5 = Boppart |imię5 = S.A. |tytuł = Optical coherence tomography: a review of clinical development from bench to bedside |czasopismo = J Biomed Opt |wolumin = 12 |numer = 5 |strony = 051403 |rok = |doi = 10.1117/1.2793736 |pmid = 17994864}}</ref>.
 
Pierwsze obrazy OCT ''in vivo'' – pokazujące struktury siatkówki – zostały opublikowane w 1993<ref>A. F. Fercher, C.K. Hitzenberger, W. Drexler, G. Kamp, and H. Sattmann, „In Vivo Optical Coherence Tomography”, ''Am. J. Ophthalmol'', vol. 116, no. 1, s. 113–114. 1993.</ref><ref>Swanson, E.A.; Izatt, J.A.; Hee, M.R.; Huang, D.; Lin, C.P.; Schuman, J.S.; Puliafito, C.A.; Fujimoto, J.G. (1993). „In vivo retinal imaging by optical coherence tomography”. ''Optics Letters'' '''18''' (21): 1864–6. Bibcode:1993OptL...18.1864S.</ref>. OCT używane było też w różnych projektach konserwacji i restauracji dzieł sztuki m.in. do badania i analizy kolejnych warstw obrazów. OCT ma wiele zalet nad innymi technikami medycznego obrazowania.