Mykoła Łysenko: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  1 miesiąc temu
to u Norwida
m (MalarzBOT: regeneracja szablonu {{Artysta muzyczny infobox}})
(to u Norwida)
 
 
=== Rozwój twórczości ===
Po powrocie z Lipska Łysenko rozpoczął szeroko zakrojoną działalność koncertową, pedagogiczną oraz naukowo-folklorystyczną. Od 1870 Łysenko występuje w Kijowie jako pianista oraz dyrygent. Wraz z chórem oraz orkiestrą kijowskiej opery organizuje szereg koncertów muzyki ludowej ze słowiańskiego obszaru kulturowego, a także utworów takich kompozytorów jak [[Fryderyk Chopin|SzopenChopin]] i [[Robert Schumann|Schumann]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = Т. Булат, Т. Філенко | tytuł = Світ Миколи Лисенка. Національна ідентичність, музика і політика України ХІХ - початку ХХ століття | wydawca = Майстерня книги | miejsce = Київ | data = 2009 | strony = 70| isbn = 978-966-2260-17-5}}</ref>. W sezonie 1872/1873 Łysenko został przyjęty do składu dyrekcji kijowskiego oddziału Imperatorskiego Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego. Ignorowanie przez organizację sztuki ukraińskiej stało się jednak przyczyną opuszczenia jej przez Łysenkę<ref>{{Cytuj książkę | autor = Т. Булат, Т. Філенко | tytuł = Світ Миколи Лисенка. Національна ідентичність, музика і політика України ХІХ - початку ХХ століття | wydawca = Майстерня книги | miejsce = Київ | data = 2009 | strony = 74| isbn = 978-966-2260-17-5}}</ref>. Latem 1873 wyjeżdża za granicę Imperium Rosyjskiego, by zbierać interesujący go materiał etnograficzny na pozostałych ziemiach etnicznie ukraińskich oraz w [[Jugosławia|Jugosławii]]. W orbicie zainteresowań twórczych Łysenki znalazły się wówczas pieśni narodów Jugosławii, zwłaszcza folklor [[Serbia|serbski]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = Т. Булат, Т. Філенко | tytuł = Світ Миколи Лисенка. Національна ідентичність, музика і політика України ХІХ - початку ХХ століття | wydawca = Майстерня книги | miejsce = Київ | data = 2009 | strony = 74-79| isbn = 978-966-2260-17-5}}</ref>.
 
Jesienią 1874 Łysenko wstąpił do konserwatorium w Petersburgu, gdzie przebywał przez następne dwa lata. Zajęcia z [[Nikołaj Rimski-Korsakow|Nikołajem Rimskim-Korsakowem]] powiększyły jego muzyczną erudycję. Dzięki znanemu profesorowi Łysenko zbliżył się do ''[[Potężna Gromadka|Potężnej gromadki]]'' i poznał osobiście takich kompozytorów jak [[Modest Musorgski]], [[Aleksandr Borodin]], [[Cezar Cui]] i in. Duży wpływ na kompozytora wywarła również bliska znajomość z [[Anton Rubinstein|Antonem Rubinsteinem]] i jego bratem [[Nikołaj Rubinstein|Nikołajem]]. W Petersburgu Łysenkowi udaje się zorganizować ukraiński chór, dochód z występów którego przeznacza na cele charytatywne. Zakończenie w 1876 nauki w Petersburgu zbiega się z ciosem, jaki ukraińskiej kulturze wymierzył [[ukaz emski]]. W kolejnych latach twórczości Łysenko musi nieustannie walczyć z cenzurą, która nie dopuszczała do druku wielu kompozycji oraz zebranych przez Łysenkę materiałów etnograficznych<ref>{{Cytuj książkę | autor = Т. Булат, Т. Філенко | tytuł = Світ Миколи Лисенка. Національна ідентичність, музика і політика України ХІХ - початку ХХ століття | wydawca = Майстерня книги | miejsce = Київ | data = 2009 | strony = 87-108| isbn = 978-966-2260-17-5}}</ref>.