Mihri Belli: Różnice pomiędzy wersjami

Dodany 1 bajt ,  4 miesiące temu
m
int.
m (int., WP:SK+mSK+mSI+Bn)
m (int.)
 
Syn Mahmuta Hayrettina Beya, ważny przywódca wojskowy w trakcie tureckiej wojny o niepodległość. Skończył elitarny Robert College w Stambule. W 1936 roku wyjechał na studia ekonomiczne do Uniwersytetu Missisipi w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], tam po raz pierwszy zetknął się z [[marksizm]]em. Na miejscu uczestniczył w amerykańskim ruchu związkowym. Do Turcji wrócił w 1940, po powrocie dołączył do nielegalnej partii [[komunizm|komunistycznej]] (TKP). W 1942 został członkiem jej Komitetu Centralnego i organizował sekcję młodzieżową. Za działalność komunistyczną został skazany na 2 lata więzienia i wygnanie. W 1946 wyjechał do Grecji gdzie wstąpił do [[Demokratyczna Armia Grecji|Demokratycznej Armii Grecji]]. Raniony dwukrotnie wyjechał na leczenie do [[Bułgaria|Bułgarii]] i [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Jego udział w wojnie udokumentowano w greckim filmie „Kapitan Kemal. Nasz Towarzysz”. W 1950 został ponownie aresztowany za nielegalne przekroczenie granicy tureckiej i posiadanie broni. Rok później został ponownie zatrzymany w czasie akcji policyjnej wymierzonej w TKP, wskutek czego otrzymuje siedmioletni wyrok więzienia i 2 lata przymusowego przesiedlenia.
 
W 1960 został wykluczony z TPK, wstąpił po tym do Robotniczej Partii Turcji. Po wojskowym zamachu stanu w 1971, uciekł z kraju i wyjechał do [[Palestyna|Palestyny]], gdzie przebywał jako gość [[Organizacja Wyzwolenia Palestyny|Organizacji Wyzwolenia Palestyny]], w późniejszym czasie przebywał także w Europie. Wraca po upadku wojskowego reżimu w 1973 i amnestii, zakłada Turecką Partię Pracy. W 1975 została ona zdelegalizowana za powiązania z Kurdyjskimi organizacjami. W 1979 doszło do zamachu na Belliego, w wyniku którego został ranny. Do kolejnego zamachu doszło już rok później, wyjechał na Bliski Wschód, a potem do Szwecji gdzie podjął współpracę z kurdyjskim ruchem narodowym. W 1992 powrócił do Turcji, a w 1997 spotkał się z [[Abdullah Öcalan|Abdullahem Öcalanem]]. W 1996 uczestniczył w założeniu [[Partia Wolności i Sprawiedliwości|Partii Wolności i Solidarności]], a w 2002 w założeniu Partii Socjalistyczno-Demokratycznej. W 2005 szerzej publice zaprezentowano portrety, które tworzył w trakcie pobytu w więzieniu. W 2008 uczestniczył w kongresie założycielskim Partii Socjalistycznej.
 
== Bibliografia ==
489 604

edycje