Edward Stachura: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  14 lat temu
→‎'''Poezja''': drobne techniczne, lit.
(→‎'''Poezja''': drobne techniczne, lit.)
 
== '''Poezja''' ==
StedStachura wypowiadał się w różnych formach: lirykach, poematach, utworach z pogranicza prozy poetyckiej, refleksyjnej i narracyjnej. Sięgał do stylu ballady i gawędy oraz bezpośredniej wypowiedzi odautorskiej na licznych spotkaniach odautorskich, gdzie grał na gitarze i śpiewał własne teksty (np. "Ruszaj się Bruno, idziemy na piwo").
 
WjegoW jego twórczości dochodzi do głosu dramatyczny konflikt między naturalną potrzebą afirmacji życia, natury, człowieka i elementarnych wartości etycznych, a poczuciem obcości, egzystencjonalnego lęku i odrazy do współczesnej ograniczającej wolności jednostki cywilizacji przez unifikację standardowych wzorców.
 
StedStchura nazywany jest twórcą "poezji czynnej": nie tylko często recytował i śpiewał swoje teksty, ale i tworzył je niejako "w drodze", aktualiaowałaktualizował i uzupełniał.
 
Utwory Stachury-, poetyckie i prozatorskie, oraz jego piosenki-, wyprzedzały wiele innych publikacji i obiegowych idei młodzieżowej kontrkultury,. boW w orginalny, poetycki sposób ujmują owe idee powszechnego braterstwa ludzi (jak w "Missa pagana"- dla wszystkich starczy miejsca pod wielkim dachem nieba).
 
Sted wypowiadał się w różnych formach: lirykach, poematach, utworach z pogranicza prozy poetyckiej, refleksyjnej i narracyjnej. Sięgał do stylu ballady i gawędy oraz bezpośredniej wypowiedzi odautorskiej na licznych spotkaniach odautorskich, gdzie grał na gitarze i śpiewał własne teksty (np. "Ruszaj się Bruno, idziemy na piwo").
 
 
Wjego twórczości dochodzi do głosu dramatyczny konflikt między naturalną potrzebą afirmacji życia, natury, człowieka i elementarnych wartości etycznych, a poczuciem obcości, egzystencjonalnego lęku i odrazy do współczesnej ograniczającej wolności jednostki cywilizacji przez unifikację standardowych wzorców.
 
 
Sted nazywany jest twórcą "poezji czynnej": nie tylko często recytował i śpiewał swoje teksty, ale i tworzył je niejako "w drodze", aktualiaował i uzupełniał.
Utwory Stachury- poetyckie i prozatorskie, jego piosenki- wyprzedzały wiele innych publikacji i obiegowych idei młodzieżowej kontrkultury, bo w orginalny, poetycki sposób ujmują owe idee powszechnego braterstwa ludzi (jak w "Missa pagana"- dla wszystkich starczy miejsca pod wielkim dachem nieba).
W ostatnim swym utworze "Liście do Pozostałych" poeta tak żegna się ze światem:
 
#:'''"Umieram
 
#:za winy moje i niewinność moją
'''"Umieram
#:za brak, który czyje każda cząstką ciała i każdą cząstką duszy
 
#:(...)
za winy moje i niewinność moją
#:bo nawet obłęd nie został mi zaoszczędzony
 
#:bo wszystko mnie boli straszliwie
za brak, który czyje każda cząstką ciała i każdą cząstką duszy
#:bo duszę się w tej klatce
 
#:bo samotna jest dusza moja aż do śmierci
(...)
#:bo kończy się w porę ostatni papier i już tylko krok i niech
 
#:Żyje Życie
bo nawet obłęd nie został mi zaoszczędzony
#:bo stanąłem na początku, bo pociągnął mnie ojciec i stanę na końcu
 
#:i nie skosztuję śmierci."'''
 
bo wszystko mnie boli straszliwie
 
bo duszę się w tej klatce
 
bo samotna jest dusza moja aż do śmierci
 
bo kończy się w porę ostatni papier i już tylko krok i niech
 
Żyje Życie
 
bo stanąłem na początku, bo pociągnął mnie ojciec i stanę na końcu
 
i nie skosztuję śmierci."'''
 
== '''Proza''' ==