Rewolta ikonoklastów: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 81 bajtów ,  15 lat temu
== Geneza ==
 
Historycy nie są jednomyślni, jeśli chodzi o bezpośrednie źródła wybuchu rewolty. Oczywistą przyczyną jest rozpowszechnianie się w Niderlandach [[kalwinizm]]u, który przeciwstawia się tworzeniu i czczeniu wizerunków [[święty]]ch. Innych przyczyn można szukać zarówno w sytuacji politycznej, społeczno-ekonomicznej jak i religijnej [[Zjednoczone Prowincje Niderlandów|Siedemnastu Prowincji]]. [[Filip II Habsburg|Filip II]], rządzący w Niderlandach przez namiestniczkę Niderlandów, swoją siostrę - [[Małgorzata Parmeńska|Małgorzatę Parmeńską]], ograniczył wpływy [[Rada Państwa|Rady Państwa]], zreorganizował [[biskupstwo|biskupstwa]], przeznaczając część klasztorów na uposażenie nowych [[diecezja|diecezji]], wydał nakaz przestrzegania edyktów antykacerskich, co w praktyce oznaczało przymus pomocy sądom [[inkwizycja|inkwizycyjnym]] i wykonanie wyroków na uwięzionych zwolennikach reformacji. Oprócz tego Niderlandy miały problemy finansowe spowodowane przestarzałym systemem podatkowym, a słabe plony i głód wśród klas niższych, potęgował niechęć do bogatego kościoła katolickiego. Wszystkie te czynniki doprowadziły do wzrostu niezadowolenia, które podzielali zarówno możni, jak i klasy niższe. Ponieważ największą siłą napędową rewolty była konfederacja zawiązana przeciwko inkwizycji, toteż działania skierowane były głównie przeciwko kościołom. Bezpośrednią przyczyną rozpoczęcia akcji obrazoburczych było kazanie kalwińskiego kaznodziei [[Sebastian Matte|Sebastiana Matte'a]]. Drugim głównym przywódcą w początkowej fazie rewolty był Jacob de Buyzere.
 
== Przebieg rewolty ==
211

edycji