Częstoskurcz nadkomorowy: Różnice pomiędzy wersjami

 
Jeśli te metody nie doprowadzają do ustąpienia częstoskurczu wdraża się leczenie farmakologiczne, w którym wykorzystuje się najczęściej m.in.: [[Adenozyna|adenozynę]], [[werapamil]], [[amiodaron]], [[diltiazem]], [[metoprolol]].
Leki preferowane w etapie przedszpitalnym:
* 1) Adenozyna - bolus 6 IU dożylnie, przy nieskuteczności powtowtarzaja 12 IU iv.
* Werapamil - 5 mg iv powolno.
* [[Amiodaron]]2) Werapamil - 1505 mg iv, strzykaćpowolno. w ciągu 20 minut.
* 3) [[Amiodaron]] - 150 mg iv, strzykać w ciągu 20 minut.
Prowadzając leczenie farmakologiczne także próby Valsalvy pacjent musi być monitorowany (kardiomonitoring).
W przypadkach nawracających częstoskurczów nadkomorowych jedną z opcji leczenia jest także [[ablacja przezskórna]] ognisk powstawania [[ekstrasystole|pobudzeń dodatkowych]] lub dodatkowych dróg przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
97

edycji