Nasciturus: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 8 bajtów ,  13 lat temu
drobne redakcyjne
(drobne redakcyjne)
'''Nasciturus''' - ([[łacina|łac.]] "mający się urodzić") jest to- [[dziecko]] poczęte, ale jeszcze nie narodzone. Nasciturus w [[prawo rzymskie|prawie rzymskim]] miał warunkową zdolność prawną, tzn. mógł być podmiotem praw i obowiązków jednocześnie sam nie mogąc (ze zrozumiałych względów) zaciągać zobowiązań pod warunkiem że urodził się żywy (ochrona dziecka poczętego a nie narodzonego miała i ma zastosowanie głównie w [[prawo spadkowe|prawie spadkowym]], gdzie dziecko takie może dziedziczyć). Zastosowanie ma tu paremia: ''nasciturus pro iam nato habetur, quotiens de commodis eius agitur'' - "dziecko poczęte uważa się za już narodzone, o ile chodzi o korzyści dla niego" ([[fikcja prawna]]). Dla ochrony jego praw można było powołać specjalnego kuratora (''curator ventris'').
 
W prawie polskim instytucję nasciturusa przewiduje w szczególności prawo spadkowe ([[kodeks cywilny]]): ''Art. 927.§ 2. (...) dziecko w chwili otwarcia spadku już poczęte może być spadkobiercą, jeżeli urodzi się żywe'' - jest to instytucja nascitursa funkcjonująca tak samo jak w prawie rzymskim.
7189

edycji